Να ξαναγίνουμε φτωχοί

Να ξαναγίνουμε φτωχοί

Του Γιάννη Ξανθούλη

Να ξαναγίνουμε φτωχοί. Όπως ήμασταν πάντα. Όπως οι ήρωες των παλιών αναγνωστικών που οι γιαγιάδες έμοιαζαν με γιαγιάδες κι όχι με συνταξιούχες πόρνες. Όπου οι μπαμπάδες επέστρεφαν το μεσημέρι για να καθίσει ΟΛΗ η ελληνική οικογένεια στο τραπέζι και να φάει το σεμνό φαγητό –όσπρια πεντανόστιμα και ζαρζαβατικά με μαύρο ψωμί μοσχοβολιστό- ενώ η γάτα και ο σκύλος περίμεναν στωικά να 'ρθει η σειρά τους ... Να ξαναγίνουμε φτωχοί όπως ήμασταν πριν σαράντα και πενήντα χρόνια. Τότε που ονειρευόμασταν εν μέσω γκρι, μπλε και μπεζ χρωμάτων, τότε που καμιά Ελληνίδα δεν φιλοδοξούσε να γίνει ψευδοξανθιά, τότε που η λάσπη κολλούσε συμπαθητικά στα παπούτσια μας και οι αυθεντικοί ζήτουλες βρίσκονταν έξω απ' τις εκκλησιές περιμένοντας το τέλος της λειτουργίας και του μνημόσυνου.

Να ξαναγίνουμε φτωχοί πλην τίμιοι, χωρίς κινδύνους να ξεστρατίσουν οι αρχιμανδρίτες προς την ψηφιακή παιδοφιλία. Να βρούμε ξανά τις σωστές μας κλίμακες χωρίς αγωνία παρκαρίσματος και παχυσαρκίας. Να ξαναβρούμε τη γεύση του «μπατιρόσπορου», των ελαχιστοποιημένων αναγκών, να ανακαλύψουμε εκ νέου τον ποδαρόδρομο και το συγκινητικό μοντέλο της «γυναίκας της Πίνδου». Μόνο με τέτοιες ηρωικές διαδρομές ενδεχομένως να ακυρώσουμε το κόμπλεξ μας έναντι του Μπραντ Πιτ και της Ναόμι Κάμπελ.

Να ξαναβρούμε -γιατί όχι- και τους παλιούς καλούς εχθρούς (κυρίως από τα βόρεια) που σήμερα τους έχουμε σκλάβους στα παβιγιόν μας. Να ξετρελαθούμε από την επικοινωνιακή μας υστερία με τα σιχαμένα κινητά τηλέφωνα που κατάργησαν κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής. Να σκάψουμε στις αυλές -όσοι έχουν αυλές- και να κάνουμε παραδοσιακούς ασβεστόλακκους για να ασπρίζουμε τα δέντρα έτσι για καλαισθησία και υγεία. Να βρούμε πάλι τη σημασία του χώματος καταργώντας το καυσαέριο του επάρατου τρέχοντος πολιτισμού. Να εφεύρουμε τις παλιές νοσοκόμες που σέρνονταν από σπίτι σε σπίτι ρίχνοντας ενέσεις πενικιλίνης στα οπίσθια ολόκληρου του Έθνους.

Να προσδιορίσουμε ξανά την ντροπή και τον «σεβασμό» προσέχοντας το βλακώδες λεξιλόγιο των τέκνων μας. Επιτέλους, όποιο τέρας βρίζει ή χρησιμοποιεί την πάνδημη και πολυμορφική λέξη «ΜΑΛΑΚΑΣ» πάνω από εκατό φορές την ημέρα να το μπουκώνουμε με «κόκκινο πιπέρι εξόχως καυτερό», όπως τον καιρό της εξαίρετης φτώχειας μας .

Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα κουλά μας χέρια σε δουλειές που σήμερα δίνουμε του κόσμου τα λεφτά, όπως μεταποίηση ρούχων, αλλαγές γιακάδων στα πουκάμισα, καρικώματα στις κάλτσες, υδραυλικές και σχετικές εργασίες. Να απαγορευτεί διά ροπάλου το γκαζόν που για μας τους πρώην φτωχούς δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Στη θέση του να φυτευτούν λαχανικά ή και οπωροφόρα για να μην καλοσυνηθίζουμε την κάστα των μανάβηδων. Κάποτε ο μαϊντανός, τα κρεμμύδια και τα σκόρδα ήταν τα βασικά καλλωπιστικά των κήπων μας .

Να επανακτήσουμε το κύρος μας, χρησιμοποιώντας βέργες κι ό,τι τέλος πάντων απαιτούσε ο βασικός σωφρονιστικός κώδικας τα χρόνια της περήφανης ανέχειας ... Σταματήστε τις ψυχολογίες και τις παραφιλολογίες για τα «τραύματα» των παιδιών. Μόνο λύσεις γήινες και πρακτικές -χωρίς ενστάσεις από τον Ρομπέν της ευαισθησίας, τον ΣΥΡΙΖΑ- θα αποκαταστήσουν την τρέλα και το χάος που υπαινίσσονται οι στατιστικές.

Να θυμηθούν οι Νεοέλληνες πως προέρχονται απ' τον Μεγαλέξανδρο, από τον Μιλτιάδη, τον Αριστείδη και προφανώς απ' τον... Αλκιβιάδη, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να βάλουν σε ενέργεια τον «δίκαιο θυμό» αν συμπέσουν με ληστές τραπεζών, περιπτέρων, σούπερ μάρκετ και κοσμηματοπωλείων.
Κανένας δισταγμός. Τα παλιά χρόνια για ψύλλου πήδημα σε μπαγλάρωναν.
Θυμήσου και κόψ' τους τα χέρια ή και τα αχαμνά. Επιτέλους ας σταματήσουμε την ευρωπαϊκή μας ψυχοπάθεια ...

ΠΟΤΕ κανένας Έλληνας δεν έγινε σωστός Ευρωπαίος. Ούτε καν ο Αβραμόπουλος ούτε καν ο Σημίτης και άλλοι τέτοιοι που μου διαφεύγουν. Απ' τον καιρό που σταματήσαμε να θυμώνουμε σωστά, την πατήσαμε. Σταματήστε το «ντόπινγκ» με το τσουλαριό των λαϊκών ασματομουλάρων. ΠΟΣΟΥΣ ΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΧΩΡΑ Η ΕΛΛΑΣ, κύριοι καναλάρχες της πλάκας; Δεν είναι καιρός να ξεβρωμίσει ο τόπος απ' τους εκφραστές του τραγουδιστικού Κάμα Σούτρα; ΠΟΙΟΣ θα μαζέψει τις ελιές στα περιβόλια όταν ο κάθε πικραμένος ονειρεύεται να γίνει αφίσα στη Συγγρού; Ποιος θα καθαρίσει τη Συγγρού απ' το αίσχος της καψουρικής ταπετσαρίας, κύριοι δήμαρχοι; Οι τραβεστί; Οι καημένες οι τραβεστί έχουν άλλες υποχρεώσεις ...

Μη φοβάστε τη φτώχεια. Η πατρίδα μας είναι ευλογημένη έστω κι αν δεν παράγει λαμαρίνες αυτοκινήτων ή καλής ποιότητας νάρκες και όπλα για τριτοκοσμικούς. Θυμηθείτε την ευλογία του ελαιόλαδου, της κορινθιακής σταφίδας, του χαλβά Φαρσάλων, των εσπεριδοειδών, της σαρδέλας και των λατρεμένων ραδικιών. Λάδι, χόρτα, ελίτσες, λίγο τυρί και ψωμί ζεστό, να φρεσκάρουμε στο μνημονικό μας το παλιό αναγνωστικό του Δημοτικού. Το ξέρω πως είναι ζόρι να κόψουμε το σούσι απότομα, όμως ήρθε ο καιρός να αναβιώσουμε την όπερα της πεντάρας, της δεκάρας και των άλλων χρηστικών μας αξεσουάρ. Μια δοκιμή νομίζω πως θα μας πείσει ...

ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ και ο θεός των μικρών πραγμάτων μαζί μας.

Πάρτε τους με τις κλωτσιές

τον Γιωργάκη ...

τον Κωστάκη ...

Ο νεοέλληνας μέρος 2ο (Το χρήμα έπεφτε right trhrough)

Ο Θανάσης, καλό παιδί.

Από μικρός έδειχνε ότι θα διέπρεπε. Γεννημένος στην Κηφισιά από πατέρα πρώην βιομήχανο και νυν εισοδηματία και μητέρα γόνο αθηναϊκής αρχοντικής οικογένειας, πάντα άεργη και πάντα στέλεχος της Ν.Δ. Στη γειτονιά του, αν κάποιος μπορούσε να την πει γειτονιά, έμεναν κάμποσα μέλη της κοινωνικής ελίτ της Αθήνας. Από celebrities μοντέλες μέχρι gay μόδιστροι και βουλευτές ή παρ' ολίγον βουλευτές. Περισσότεροιοι ασφαλίτες και οι φιλιπινέζοι από τους κατοίκους. Συνάξεις σε σπίτια για χαρτί, κοσμικές συναντήσεις και τα συναφή.

Και το χρήμα έπεφτε right through (παραφράζοντας τον Ζαμπέτα).

Ο Θανάσης μεγάλωνε όπως όλα τα παιδιά της κατηγορίας αυτής. Αποστειρωμένος και αποκομμένος από την πραγματική ζωή. Νταντά από τα γεννοφάσκια του, διακοπές κάθε χρόνο στο εξωτερικό, σχολείο στο κολέγιο Αθηνών όπου τον πήγαινε και τον έφερνε το πούλμαν, παράρτημα του New York Colledge στην Ελλάδα, Master στο Pennsylvania university. Ζούσε στην Ελλάδα, αλλά δε ζούσε στην Ελλάδα. Νόμιζε από τα παιδικά του χρόνια ότι η Ελλάδα, ήταν κάποια πολιτεία των ΗΠΑ.

Και το χρήμα έπεφτε right through (παραφράζοντας τον Ζαμπέτα).

Μέχρι τη στιγμή που πήγε φαντάρος, αμέσως μόλις γύρισε από τις ΗΠΑ. Εκεί τον περίμενε μια έκπληξη. 40 ημέρες δίχως έξοδο; Πορείες με πλήρη εξάρτηση; Αγγαρεία; Οι στρατιώτες υποτίθεται ότι καλούνται στα όπλα και όχι στις κατσαρόλες, στις σφουγκαρίστρες και στις σκούπες. Τι πράγματα ήταν αυτά; Και έσπευσε να πληροφορήσει το μπαμπά. Και ο μπαμπάς ξηγήθηκε. Πριν γίνει η ορκωμοσία του, έγινε γραμματέας του διοικητή. Και μετά μετάθεση στου Φιλοπάππου απ' όπου και απολύθηκε. Μετά το στρατό έπιασε δουλειά κατ' αρχήν στη Ν.Δ. μετά άπό μεσολάβηση της μαμάς. Όλα πήγαιναν καλά για το Θανάση. Όλα εκτός από το μισθό. Γιατί καλή η Ριγίλλης, αλλά από φράγκα τζίφος. Τα παιδιά που γνώρισε εκεί αποσπασμένοι από δημόσιες υπηρεσίες παίρνανε τα διπλά από αυτόν. Κάτι έπρεπε να γίνει με αυτό το θέμα. Τα κονέ του στο κόμμα, τον διαβεβαίωναν ότι κάποια άκρη θα βρισκόταν και θα έμπαινε κι αυτός σε κάποιο υπουργείο καί ευελπιστούσε σε μια θέση ανάλογη των προσόντων του. Εξάλλου όταν θα ερχόταν η Ν.Δ. στην κυβέρνηση, τα πράγματα θα άλλαζαν. Αμερικάνικα κόλπα στη διακυβέρνηση Το στοιχείο του. Στελέχη σαν τον Θανάση θα ήταν περιζήτητα σε θέσεις κλειδιά στο δημόσιο. Επανίδρυση του κράτους που διέλυσε το ΠΑΣΟΚ. Άσε που θα κονομάγανε κιόλας. Αλλά πρώτα απ' όλα έπρεπε να φύγει η λαίλαπα του Σημίτη. Και τότε ...

το χρήμα θα έπεφτε right through (παραφράζοντας τον Ζαμπέτα).

Και να που έγινε. 7 χρόνια περίμενε ο Θανάσης. Την πρώτη φορά παραλίγο να την πατήσει σαν τη Μοσχολιού και να βγει να φωνάζει στα μπαλκόνια της Ρηγίλης, αλλά ο Θανάσης δεν ήταν αγνή ψυχή σαν τη συγχωρεμένη τη Βίκυ. Πάντα κρατούσε πισινή. Βασικές αρχές επιβίωσης. Τη δεύτερη φορά όμως, ο Καραμανλής ο νεότερος τα κατάφερε. Η Ν.Δ. ήταν πλέον κυβέρνηση και η πορεία του Θανάση από τη Ρηγίλλης στο γραφείο Υπουργού, ήταν θέμα ημερών. Όταν εγκαταστάθηκε στο υπουργείο σε θέση συμβούλου του υπουργού, τα φράγκα πέφτανε και από το κόμμα και από την αμοιβή του ως μετακλητού υπαλλήλου. Σε λίγο διάστημα, ήταν αναγνωρίσιμος από όλο το προσωπικό του υπουργείου. Αυτό έλειπε άλλωστε. Ο Θανάσης θεωρούσε το προσωπικό του υπουργείου, υπαλλήλους του. Σιγά μην ήταν όλοι ίσοι. Εξάλλου η επανίδρυση του κράτους όπως την είχε εξαγγείλει ο πρόεδρος, είχε ήδη αρχίσει. Αυτά τα σοσιαλιστικά κόλπα με τους πασόκους και τους συνδικάλες καλό θα ήταν να τα ξεχάσουν εκεί στο υπουργείο. Μέσα στα πλαίσια της "επανίδρυσης του κράτους" θα υπήρχε και νέα ερμηνεία της αρχής της ισότητας και μεταξύ του προσωπικού του δημοσίου. Όλοι ίσοι, αλλά κάποιοι πιο ίσοι από τους άλλους.

Και το χρήμα έπεφτε right through (παραφράζοντας τον Ζαμπέτα).

Σε λίγο καιρό ο Θανάσης μετείχε σε ομάδες εργασίας και επιτροπές (πάντα αμειβόμενες) σχεδόν σε όλο το δημόσιο. Το χρήμα έρεε και όλα πήγαιναν καλά, αλλά πολύ τρέξιμο. Ευτυχώς που είχε και τη θέση parking στο υπόγειο του υπουργείου, δίπλα σε αυτή του υπουργού, καθώς και την απαραίτητη άδεια για το δακτύλιο. Αλλιώς το μισό μισθό του θα τον πλήρωνε στα parking και στις κλήσεις. Πηγαινορχόταν από υπουργείο σε υπουργείο και από υπηρεσία σε υπηρεσία, δίνοντας τα φώτα του σε επιτροπές και σε ομάδες εργασίας (πάντα αμειβόμενες) όπου μετείχε. Στη "γειτονιά κάνανε μαύρα μάτια να τον δούνε. Νύχτα έφευγε, νύχτα γυρνούσε Η νέα διακυβέρνηση και η επανίδρυση του κράτους του, είχε κλέψει τη ζωή. Και η CLK είχε γράψει τα χιλιόμετρα της αρκούδας. Και ο καιρός περνούσε και το τρέξιμο δε σταματούσε.

Και το χρήμα έπεφτε right through (παραφράζοντας τον Ζαμπέτα).

Μέχρι που μετά από δυόμιση χρόνια, ο μπαμπάς αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να αποκατασταθεί το βλαστάρι του. Και του κανόνισε κονέ με την κόρη αποτυχόντα βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, γείτονα στην Κηφησιά. Τα παιδιά θα ταίριαζαν κατά γενική πεποίθηση όλων. Και το γεγονός ότι η υποψήφια είχε τις άκρες της με το ΠΑΣΟΚ, ήταν επιθυμητό. Σήμερα στον πάγκο, αύριο βασικός ο Γιωργάκης, που είχε ήδη κερδίσει το Βενιζέλο. Έτσι είναι αυτά τα πράγματα. Και το κονέ έγινε και το μυστήριο ετελέσθη. Καλεσμένοι όλοι, εκπρόσωποι και της δεξιάς και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και κάποιοι από το συνασπισμό. Μόνο κανένας από το ΛΑΟΣ, και το ΚΚΕ δεν πήρε πρόσκληση, γιατί οι συμπέθεροι ποτέ δεν ήταν των άκρων.

Και το χρήμα έπεφτε right through (παραφράζοντας τον Ζαμπέτα).

Ταξίδι του μέλιτος εν μέσω ταξιδιών με αποστολές του υπουργείου στην Ευρώπη, αφού ο Θανάσης είχε ήδη αρχίσει να πηγαινοέρχεται στας Ευρώπας συνοδεύοντας τον Υπουργό. Δεξιώσεις, γεύματα εργασίας, διεθνείς εκθέσεις, συνέδρια, όλα τα είχε ο μπαξές. Και όλα πληρωμένα. Άρχισαν και οι επιτροπές εκτός συνόρων και ο Θανάσης κατέληξε να ταξιδεύει περισσότερο και από τη Μάγια Τσόκλη. Κάποιοι κακεντρεχείς στο κόμμα, άρχισαν να τσινάνε. "Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, από κάτω ήταν ο Θανάσης" έλεγαν. Αλλά ο Θανάσης δεν είχε χρόνο να δει τη γυναίκα του. Που να προλάβει να ασχοληθεί και μ' αυτούς; Άσε που η πεθερά του είχε ήδη ξεκινήσει μια εταιρεία συμβούλων και προώθησης και έπρεπε να πάρει και κανένα δημόσιο έργο του τομέα της. Έπρεπε να κοιτάξει και αυτό το θέμα.

Και το χρήμα έπεφτε right through (παραφράζοντας τον Ζαμπέτα).

Ο πεθερός του μετά το γάμο των παιδιών είχε διοριστεί στο ΔΣ μεγάλου κρατικού οργανισμού και με τη μεσολάβηση της μαμάς, στο κόμμα πέρασε σαν αναγκαία κίνηση και επιτυχία της κυβέρνησης ο διορισμός του σε τέτοια θέση κι ας ήταν σεσημασμένος πασόκος. Αφού, ήταν παλαιό και καταξιωμένο στέλεχος της δημόσιας διοίκησης. Βέβαια το γεγονός ότι ήταν πολιτικός φίλος του Νεονάκη, παρακάμφθηκε δίχως πολλά πολλά. Χώθηκε και η νεαρά σύζυγος του Θανάση στη βουλή μετά από 8ετή θητεία σε πολιτικό γραφείο βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και έτσι όλα πήγαιναν ρολόι. Και ο Θανάσης συνέχιζε να ταξιδεύει στο εξωτερικό και να πηγαινοέρχεται σε επιτροπές και συμβούλια, κουστουμαρισμένος στην πένα, με το notebook, το PDA, τα bluetooth και όλα τα αξεσουάρ.

Και το χρήμα έπεφτε right through (παραφράζοντας τον Ζαμπέτα).

Μέχρι που έσκασε το θέμα με ένα χοντρό που πήδαγε μια συμβασιούχο και μετά πήδηξε από τη βεράντα και τον οποίο ο πρόεδρος τον είχε διορίσει γενικό γραμματέα σε υπουργείο. Τα μέσα ξεσάλωσαν και ο Θανάσης άρχισε να συνειδητοποιεί ότι η Ν.Δ. δεν είχε μέλλον ως κυβέρνηση. 2 - 4 χρόνια το πολύ όπως έλεγε και η πεθερά του και μετά θα ερχόταν ο ΓΑΠ. Κι ας έλεγαν άλλα οι δημοσκοπήσεις περι καταλληλότερου. Και η πεθερά του τα ήξερε τα πράγματα καλά στο ΠΑΣΟΚ. Και μετά από έκτακτο οικογενειακό συμβούλιο αποφάνθηκαν ότι .....

το χρήμα μπορεί και να σταματούσε να πέφτει right through (παραφράζοντας τον Ζαμπέτα).

Έπρεπε να γίνουν συνδυασμένες κινήσεις από όλα τα μέλη της οικογένειας. Έπρεπε να προετοιμαστεί το έδαφος και τα κονέ. Μετά τις τελευταίες εκλογές η Ν.Δ. είχε 151 βουλευτές και το κλίμα είχε αρχίσει να επιδεινώνεται Έτσι κανονίστηκαν όλα σε χρόνο μηδέν. Σε ένα μήνα ο Θανάσης και η γυναίκα του κατέλαβαν θέσεις μονίμων υπαλλήλων της βουλής. Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης βέβαια, γιατί η Ν.Δ. δεν προχώρησε το θέμα με την αναγνώριση των κολεγίων, αλλά αυτό ήταν λεπτομέρεια. Αφού αμέσως τοποθετήθηκαν σε επίσης μόνιμες θέσεις υπαλλήλων της αντιπροσωπίας της Ελλάδας στο ευρωκοινοβούλιο. 16 μισθοί από τη βουλή, έξοδα κίνησης, εκτός έδρας, επιπλέον αμοιβή από το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, ενοίκιο στις Βρυξέλες πληρωμένο. Το μόνο κακό ήταν ότι δεν υπάρχει θάλασσα εκεί και ως εκ τούτου ούτε και ιστιοπλοϊκά. Και ο Θανάσης είχε μάθει αλλιώς. Αλλά τι να κάνει; Το κατάπιε αυτό, όσο κι αν τον πονούσε. Πίσω στην πατρίδα, όσοι τους ήξεραν έπαθαν πλάκα. Ούτε ο ίδιος ο πρωθυπουργός δε θα μπορούσε να κάνει τέτοιες κινήσεις σε τόσο μικρό χρόνο. Οι φίλοι στη Ν.Δ. και στο ΠΑΣΟΚ, απορούσαν.
Πάντως ...

Το χρήμα έπεφτε right through (παραφράζοντας τον Ζαμπέτα).

Μέχρι το τέλος του καλοκαιριού του 2009 κι εγώ απορούσα, μέχρι που άρχισε να ξεκαθαρίζει το τοπίο μπροστά μου:
Η Ν.Δ. διαλύεται, το ΠΑΣΟΚ διαχειρίζεται τη διαφαινόμενη χρεωκοπία της χώρας και μετά διαλύεται. Οπότε ο Θανάσης και η σύζυγός του πήδηξαν από το καράβι ακριβώς τότε που έπρεπε. Μάγκας ο Θανάσης τελικά.

Προχθές μιλήσαμε και στο τηλέφωνο:
........
........
........
- Τι άλλα νέα ρε φίλε; Πές κανένα νέο από την πατρίδα.
- Τι νέα ρε Θανάση; Σκατά. Πάει για φούντο η χώρα, κι εμείς μαζί της. Εσείς πως τα περνάτε στις Βρυξέλες;
- Σκατά κι εδώ. Κωλόκαιρος και τρέξιμο της αρκούδας ρε συ. Θα σου τα πώ αναλυτικά το καλοκαίρι στις διακοπές. Τώρα κλείνω γιατί είμαι στο τρέξιμο.
- Ποιές διακοπές ρε Θανάση; Μέχρι το καλοκαίρι θα έχουμε πεινάσει ρε.
- "κλικ"
- Θανάση;
Το έκλεισε γιατί ....

Το χρήμα έπεφτε right through (παραφράζοντας τον Ζαμπέτα).


Αφιερωμένο στους φίλους μου, Δημήτρης.

Απολαύστε τους.

Οι βο(υ)λευτές όλων των κομμάτων που πήραν το λόγο, ξέχασαν να αναφερθούν στις διαδικασίες με τις οποίες προσλαμβάνονται οι υπάλληλοι της βουλής, η οποία είναι εκτός ΑΣΕΠ. Επίσης ξέχασαν να πούν ότι οι 1300 περίπου υπάλληλοι της βουλής, έχουν διοριστεί από τους ίδιους, αφού προέρχονται από τα πολιτικά τους γραφεία και από το συγκενικό και φιλικό τους περιβάλλον.

Αλλά δεν πειράζει. Πλησιάζει η ώρα που θα πέσουν οι μάσκες. Και όταν πέσουν θα πέσουν άσχημα. Γιατί εκτός των άλλων, οι βο(υ)λευτές δε βλέπουν και την επόμενη ημέρα. Εάν ήθελαν πραγματικά να προστατεύσουν το σκυλολόι που έχουν διορίσει στη βουλή, θα ήταν καλύτερα να τους έκαναν την περικοπή του 15ου και 16ου μισθού. Ενώ τώρα τους στοχοποιούν στην υπόλοιπη κοινωνία, η οποία προς το παρόν κοιμάται, αλλά αυτό δε θα συνεχιστεί για πολύ. Γιατί όσο και αν έχει γίνει πρόβατο ο Έλληνας, κάποια στιγμή θα κινηθεί. Και όταν κινηθεί θα κινηθεί σαν οδοστρωτήρας. Και όποιος από αυτά τα λαμόγια βρεθεί μπροστά του, θα τον Λ Ι Ω Σ Ε Ι.

Προβληματισμός.

- Παρακολουθώ αποσβολωμένος την επικαιρότητα. Παρακολουθώ έντρομος την πορεία προς την καταστροφή που ακολουθούμε σύσσωμοι όλοι μας. Και το χειρότερο είναι ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα, ούτε εγώ μεμονωμένα, αλλά ούτε και κανένας άλλος. Και αυτό λόγω του ότι η κοινωνία μας έχει ήδη διαβρωθεί.

- Μια κοινωνία σε πλήρη αποχαύνωση και απίστευτο ηθικό ξεπεσμό, έρμαιο των ΜΜΕ, των εκπροσώπων τους και των οικονομικών συμφερόντων που κρύβονται πίσω από τη βιτρίνα της δημοσιογραφίας.

- Οικονομικά μέτρα εις βάρος μας από μια κυβέρνηση - φθηνό υποκατάστατο κυβέρνησης.

- Εκπρόσωποι της επιχειρηματικής κοινότητας, εμφανίζονται ως εν δυνάμει σωτήρες μας την ίδια στιγμή που μας πετάνε στο δρόμο.

- Σοσιαλιστές μεγαλοεπιχειρηματίες και κομουνιστές μεγαλοδημοσιογράφοι - βουλευτές, υπερασπίζονται τα κεκτημένα της εργατιάς στα ΜΜΕ.

- Διαπλεκόμενοι συνδικαλιστές, μελλοντικοί ή νυν βουλευτές, "εκπρόσωποι των εργαζομένων", αφήνουν στην άκρη τη μάσκα του εργατοπατέρα και συμμετέχουν σε κινητοποιήσεις, την ίδια στιγμή που αυτοί οι οποίοι υποτίθεται πως εκπροσωπούν, τους έχουν ήδη στοχοποιήσει γνωρίζοντας το παιγνίδι τους.

- Διαγραφές στελεχών από κόμματα και ανίερες συμμαχίες "προοδευτικών" - "ακροδεξιών".

- Η εύλογη αντίδραση των μισθωτών στην απώλεια του εισοδήματός τους, τιμωρείται απροκάλυπτα έως και με πυρπόληση τους, από υποτιθέμενους αντιεξουσιαστές-(παρα)κρατικούς τιμωρούς.

- Τσόντες αδύνατων και παχουλών tv περσόνων στα περίπτερα.

- Δύστυχοι υποτιθέμενοι δημοσιογράφοι με 700€ και μικρόφωνα στα χέρια κυνηγούν ομοφυλόφιλους celebrities για "συνεντεύξεις", ενώ συνάδελφοί τους, άλλης κατηγορίας δημοσιογράφοι-τηλεοπτικοί αστέρες, αποτελούν τη νέα άρχουσα τάξη στη χώρα.

- Τα παιδιά μας εγκλωβισμένα σε ένα παπαγαλο-εξεταστικό σύστημα δίνουν εξετάσεις για την εισαγωγή τους στα χειρότερα ΑΕΙ και ΤΕΙ στην Ευρώπη, ενώ οι καθηγητές που τα εξετάζουν και τα βαθμολογούν, τους κάνουν ταυτόχρονα και φροντιστήριο

- Μυστική διπλωματία με τον Ερτογάν που αλωνίζει στη χώρα, ενώ τα πολεμικά πλοία της Τουρκίας σε λίγο θα δένουν στον Πειραιά.

- Βόμβες στα αστικά κέντρα, από "επαναστάτες", ληστείες, δολοφονίες πολιτών, και η αστυνομία παρατηρητής ή συνένοχος και αρωγός του οργανωμένου εγκλήματος ή της υποτιθέμενης τρομοκρατίας.

- Πακιστανοί, Αλβανοί, Κούρδοι, Βούλγαροι, Ρουμάνοι, Τούρκοι, καθορίζουν τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα και σε μεγάλο βαθμό και το μέλλον των Ελλήνων, επισήμως πλέον με την ψήφο τους.

- Νονοί της νύχτας, σύζυγοι υπουργών κλέβουν συστηματικά τα λεφτά του κράτους.

Δεν προλαβαίνουμε να αφομοιώσουμε το κάθε τι. Από παντού μας έρχονται σαν σφαλιάρες οι ειδήσεις και οι εξελίξεις οι οποίες διαμορφώνουν τη ζωή μας και το μέλλον μας, με τελικό αποτέλεσμα την υποβάθμιση πολλών από αυτές και την αποδοχή τους δίχως επεξεργασία.

Μήπως τελικά αυτός είναι και ο σκοπός της σύμπραξης πολιτικής εξουσίας, ΜΜΕ;

Αναρωτηθείτε.

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΤΗΝ ΑΓΓΕΛΙΚΗ

Αναδημοσίευση από Zougla on line

«Μην ξεχνάτε την Αγγελική»
Πρώτη καταχώρηση: Δευτέρα, 17 Μαΐου 2010, 13:42

Με μία άκρως συναισθηματική ανακοίνωση, σχεδόν δύο εβδομάδες μετά τα τραγικά γεγονότα της 5ης Μαΐου, συγγενείς και φίλοι της Αγγελικής Παπαθανασοπούλου ζητούν από τον κόσμο, τους απλούς πολίτες, να μην ξεχάσει την 32χρονη γυναίκα και το αγέννητο παιδί της, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Η Αγγελική θα μπορούσε να είναι η δική σου κόρη».

Η επιστολή συγγενών και φίλων της Αγγελικής:

«Η Αγγελική δεν ήταν ηρωίδα και δεν φιλοδοξούσε να γίνει μάρτυρας ή σύμβολο.

Η Αγγελική μεγάλωσε μέσα σε μία αγαπημένη οικογένεια, επένδυσε χρόνο και κόπο στη μόρφωση και τις σπουδές της, εργαζόταν ευσυνείδητα σε μία δουλειά που κέρδισε χάρη στα προσόντα της, παντρεύτηκε τον αγαπημένο της από τα φοιτητικά της χρόνια και περίμενε το πρώτο της παιδί.

Η Αγγελική προσδοκούσε μία ζωή ήσυχη και τα θέλω της ήταν απλά και καθημερινά. Ανήκε στη γενιά όλων αυτών των τριαντάρηδων που, για πρώτη φορά στην ιστορία της Ελλάδας, είχε τη δυνατότητα να ζήσει χωρίς μεγάλες στερήσεις, να σπουδάσει, να ταξιδέψει ή να ζήσει εκτός των ορίων της χώρας, να εκτεθεί σε άλλες νοοτροπίες για να επιστρέψει σε μία πατρίδα που υπάρχουν φορές που φαίνεται να αντιστέκεται πεισματικά στην πρόοδο των ίδιων της των παιδιών.

Η Αγγελική δεν ανήκε σε κάποια παράταξη. Απείχε συνειδητά, όπως και τόσοι άλλοι της γενιάς της, από ένα σύστημα που δεν την εξέφραζε και την απογοήτευε. Και όπως τόσοι άλλοι από τη γενιά της προσπαθούσε να αλλάξει τα κακώς κείμενα γύρω της ξεκινώντας από το άμεσο περιβάλλον της, από την καθημερινότητά της. Δεν ζήτησε χάρες και δεν της χαρίστηκε τίποτε. Δεν επεδίωκε περισσότερα από όσα μπορούσε να φτάσει με τη δουλειά της και εργαζόταν σκληρά για έναν τρόπο ζωής που ήταν ανάλογος του κόπου που κατέβαλε για να τον αποκτήσει.

Σήμερα, μερικές μόνο μέρες από τη στυγνή δολοφονία της Αγγελικής, του αγέννητου παιδιού της και των δύο συναδέλφων της, εμείς, η οικογένεια και οι φίλοι της, προσπαθούμε ακόμα να δώσουμε λογική διάσταση στα γεγονότα της 5ης Μαΐου μήπως το αδιανόητο μπορέσει να χωρέσει κάπου. Αναλωνόμαστε σε συζητήσεις επί συζητήσεων ψάχνοντας τις απαντήσεις στα αμέτρητα γιατί που μέρα με την μέρα πληθαίνουν.

Όλοι εμείς, αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη για τα χιλιάδες μηνύματα αλληλεγγύης, συμπαράστασης και οδύνης που ως τώρα έχουμε δεχθεί από ανθρώπους που βρίσκονται σε κάθε γωνιά του κόσμου. Μας δίνει ελπίδα το ότι η δική μας τραγωδία ξύπνησε μια τέτοια μαζική και αυθεντική αντίδραση. Τα ευχαριστώ μας δεν είναι αρκετά για να ανταποδώσουν.

Όλοι εμείς διατηρούμε την ελπίδα ότι η δολοφονία της Αγγελικής, του αγέννητου παιδιού της και των δύο συνάδελφων της δεν θα ξεχαστεί.

Καταλαβαίνουμε ότι όταν η τραγωδία δεν χτυπά τη δική σου πόρτα σιγά- σιγά συμπαρασύρεται από τα προβλήματα της καθημερινότητας του καθενός και η μνήμη ξεθωριάζει. Όμως αν θέλουμε η τραγωδία αυτή να είναι η τελευταία, πρέπει να αντισταθούμε όλοι στη λήθη. Πρέπει όλοι εμείς να αναλογιστούμε και αναλάβουμε τις ευθύνες μας, ως πολίτες, ως Έλληνες και εν τέλει ως άνθρωποι.

Η Αγγελική θα μπορούσε να είναι η δική σου κόρη, αγαπημένη ή φίλη. Η Αγγελική θα μπορούσε να είναι εσύ».

Να επιστραφούν και με τόκο τα κλεμένα.

Η Γκερέκου, μετά το θέμα που βγήκε με τον κύριο πρώην τραγουδιάρη οπλοφόρο νονό της νύχτας σύζυγό της, (Διαβάστε το άρθρο), πρέπει όχι μόνο να παραιτηθεί, αλλά και να επιστρέψει όλες τις βουλευτικές αποζημιώσεις που έχει λάβει ως βουλευτής από το 1993 μέχρι τώρα. Αφού η συνεχής εκλογή της στο βουλευτικό αξίωμα και οι προεκλογικές της εκστρατείες τόσα χρόνια, πραγματοπόιούνται σε πολύ μεγάλο βαθμό με χρήματα που ΕΚΛΕΒΕ από το κράτος ο Τόλης.
Και όποιος πιστεύει ότι η σύζυγος είχε άγνοια των πεπραγμένων του εκπροσώπου του υποκόσμου της νύχτας συζύγου της , πλανάται. Ή ακολουθει την τακτική της κυβέρνησης και του Μπούλη κυβερνητικού εκπροσώπου που το παίζει παρθένα στις ανακοινώσεις του στα ΜΜΕ.
Κάποιος μπορεί να πει ότι η άποψή μας αυτή βασίζεται στην αρχή της γενίκευσης, δηλαδή ότι ενώ κλέβει ο σύζυγος, πρεπει να την πληρώσει και η σύζυγος.
Η απάντηση είναι απλή:
Η πολιτική της κυβέρνησης βασίζεται στην αρχή της γενίκευσης, αφού μας βάζει όλους τους Έλληνες σε ένα τσουβάλι και μας επιβάλει μέτρα ανεξάρτητα από το αν έχουμε ή δεν έχουμε ευθύνη για το χάλι της χώρας.

Ή μήπως η αρχή της γενίκευσης ισχύει μόνον όπου συμφέρει τον ΓΑΠ και τους ΠεταλωτηδοΜπιρμπιλοΓερουλάνους;

ΔΗΜΟΣΙΟΚΑΦΡΟΙ Τ' ΑΚΟΥΤΕ;

Μια ψύχραιμη ματιά στο χρέος της χώρας.

Μολις πριν από ένα μήνα ο πρωθυπουργός μας αλώνιζε την υδρόγειο κηρύττοντας ανένδοτο πόλεμο στους “κερδοσκόπους” και στα CDS . Εμείς τότε είχαμε ρισκάρει δύο προβλέψεις: ότι η δημοσιονομική αδυναμία και έλλειψη ευρωπαϊκής αλληλεγγύης θα μας οδηγήσει στην αγκαλιά του ΔΝΤ, και ότι ακόμα και τότε, δύσκολα θα γλυτώσουμε την χρεωκοπία -εκτός και εάν εφαρμόσουμε έναν πρωτότυπο μηχανισμό υποτίμησης.

Η ενδεχόμενη συμμετοχή του ΔΝΤ επισημοποιήθηκε σχετικά γρήγορα, με την αρχική συμφωνία «στήριξης» από την ΕΕ της 25ης Μαρτίου. Κάτι σαν comic relief, στην ίδια συμφωνία η ΕΕ υποσχέθηκε δάνεια με επιτόκια της αγοράς (λες και το πρόβλημα μας δεν ήτανε τα επιτόκια της αγοράς καθαυτά). Το παραμύθι ήτανε καλό για εσωτερική κατανάλωση αλλά όχι για τις αγορές. Μετά από την κατακόρυφη άνοδο των spreads, η Γερμανία πείστηκε να άρει μερικώς την πολιτική μη-στήριξης και σε μία δεύτερη συμφωνία στις 11 Απριλίου αποφασίστηκε η διάθεση δανείων με επιτόκιο περίπου 5%.

Αλλά και αυτή η δεύτερη συμφωνία δεν έπεισε τις αγορές ότι θα αποσoβήσει την χρεωκοπία. Το spread από περιπού 350 bps στις 11 Απριλίου σε λιγότερο από δύο εβδομάδες απογειώθηκε σχεδόν στα 600 bps που πολύ χοντρικά μπορεί να ερμηνευθεί ότι η αγορά εκτιμά ότι υπάρχει 25% πιθανότητα για 25% απώλεια του κεφαλαίου (ή 60% πιθανότητα για 10% απώλεια κ.ο.κ). Το απαγορευτικό κόστος δανεισμού οδήγησε τον πρωθυπουργό στην ενεργοποίηση του μηχανισμού υποστήριξης και ουσιαστικά στην προσφυγή στο ΔΝΤ.

Ούτε αυτό όμως στάθηκε αρκετό για να ηρεμήσει τις αγορές. Τα επιτόκια δανεισμού παρέμειναν σε απαγορευτικά επίπεδα και η χώρα έκανε ένα ακόμα βήμα προς το αδιέξοδο.

Ακόμη και την περασμένη εβδομάδα που η Ευρώπη ξεπερνώντας ουσιαστικά τον εαυτό της και την σύντομη ιστορία της ανακοίνωσε το πακέτο-μαμούθ του σχεδόν ενός δισεκατομμυρίου ευρώ οι αγορές παρέμειναν δύσπιστες. Η ευφορία κράτησε μόλις 48 ώρες και χθες τα επιτόκια δανεισμού επανήλθαν κοντά στα απαγορευτικά επίπεδα του 8%.

Συνεπώς μεσοπρόθεσμα την χρεωκοπία, είτε σαν στάση πληρωμών, είτε σαν αναδόμηση του χρέους, δεν θα μπορέσουμε να την αποφύγουμε.

Η αριθμητική του χρέους είναι πολύ απλή. Το κρίσιμο μέγεθος είναι η βιωσιμότητα του χρέους (debt sustainability) η οποία εξαρτάται από τρεις παράγοντες: επιτόκιο δανεισμού, ανάπτυξη της οικονομίας και ισοζύγιο του προυπολογισμού. Εάν είμαστε αισιόδοξοι και υποθέσουμε επιτόκιο δανεισμού ίσο με 5% και ανάπτυξη 0% , το πρωτογενές πλεόνασμα του προυπολογισμού που χρειάζεται για να μην χρεωκοπήσουμε είναι περίπου 6.5% του ΑΕΠ (υποθέτουμε μεσοπρόθεσμο χρέος επί του ΑΕΠ κοντά στο 130%). Αυτό σημαίνει 25% μείωση όλων των δημοσίων δαπανών (ελαστικών και «ανελαστικών»), με παράλληλη αύξηση των φορολογικων εσόδων 8%. Εκτός εάν κάποιος μας εγγυηθεί μόνιμα χαμηλό επιτόκιο δανεισμού (όχι παραπάνω από 3%), θα πρέπει να ετοιμαστούμε για την διαχείριση της χρεωκοπίας.

Για λόγους εθνικής αξιοπρέπειας και εσωτερικής πειθαρχίας θα πρέπει να κάνουμε το παν να πληρώσουμε τα χρέη μας. Αυτό, δεν μας εμποδίζει όμως να αναβάλλουμε την πληρωμή μερικώς και έντοκα. Με απλά λόγια, ένα μεγάλο ποσό από τα 150 δις που θα πρέπει να πληρώσουμε μέσα στα επόμενα τρία χρόνια ύφεσης, θα πρέπει να γίνει roll-over για τις επόμενες χρονιές όπου ελπίζουμε ότι οι μεταρρυθμίσεις θα έχουν επιτρέψει στην οικονομία να ανακάμψει.

Ένα διαπραγματευτικό χαρτί που κρατάει η κυβέρνηση και μπορεί να χρησιμοποιήσει είναι το να δώσει supersenior status στα δάνεια που θα πάρουμε από την ΕΕ, το οποίο σημαίνει ότι θα πληρωθούν πριν από το υπάρχον χρέος. Αυτό αυτόματα θα σήμαινε υποβάθμιση των τωρινών χρεών, αναγκάζοντας τους πιστωτές σε συμφωνία αναβολής. Αυτή η λύση θα μας δώσει μία ανάσα για την δύσκολη πορεία μπροστά μας.

Ανέκδοτο

Ο πρωθυπουργός σε συνέντευξή του σήμερα στο CNN δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο η Ελλάδα να κινηθεί νομικά κατά των Αμερικανικών επενδυτικών οίκων που "επαιξαν" με τα Ελληνικά ομόλογα σορτάροντάς τα και κερδοσκοπώντας σε βάρος της χώρας μας. Δείτε εδώ


Επειδή είναι διεθνώς αναγνωρισμένη η αξιοπιστία του ΓΑΠ, οι Αμερικάνοι μεγαλοτραπεζίτες έκλ@σ@ν μέντες. ΜΟΥΟΥΟΥΑΑΑΑΑΑΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ ! ! ! ! !
Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;

Αξέχαστες στιγμές του Ελληνικού κινηματογράφου.

Μεγάλε ΓΑΠ. Ούτε ο Βασιλάκης ο Κάιλας δε σε φτάνει. ΤΑΛΕΝΤΑΡΑΑΑΑ

Οικονομική πολιτική: Πρόταση για στροφή προς νέους ορίζοντες.

Με την οικονομική πολιτική που ακολουθεί η (συν)κυβέρνηση ΓΑΠ, ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ, ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΟΥ, ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΑΣ, ΠΛΕΥΡΗ, ΣΤΡΟΣΚΑΝ, ΜΕΡΚΕΛ, ΜΠΟΜΠΟΛΑ, και λοιπών συγγενών, δε βλέπουμε φως. Μάλλον πάμε όλοι μαζί προς αναβίωση ηρωϊκών εποχών. (Βλ. Ζάλογκο, Κούγκι κ.λπ.) Παρόλα αυτά, υπάρχουν επιχειρηματικές ευκαιρίες που ο κος πρωθυπουργός και το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης συνεχίζουν να τις αγνοούν επιδεικτικά.

Κύριοι κυβερνώντες:
- Λίγο το έχετε να να εισπράτονται 2 εκατομύρια ευρώ την ημέρα από μια και μόνη έκδοση ενός εντύπου (Βλέπε Τζούλια); Μόνο και μόνο επειδή περιέχεται στο έντυπο ένα dvd σκληρού πορνό; Δηλαδή αυτό που μας κάνετε εσείς σε ημερήσια βάση δεν είναι σκληρό πορνό; Και μάλιστα σε 10.000.000 ανθρώπους; Τουλάχιστον στις ταινίες της Sirina productions άντε να συμμετέχουν το πολύ 4 κορασσίδες όπως αποδεικνύεται και με τη νέα υπερπαραγωγή της εταιρίας με πρωταγωνίστρια την άλλη tv-περσόνα Μ. Ντούβλη. Γιατί κύριοι αφήνετε τέτοιες επιχειρηματικές ευκαιρίες ανεκμετάλευτες; Εμείς από τη θέση μας και δεδομένου ότι την οικονομική σας πολιτική την νιώθουμε σε καθημερινή βάση ως παραφύση σεξουαλική πράξη σε βάρος μας, σας προτείνουμε το εξής:
Κάντε μια σύμβαση με τις εν λόγω "κυρίες" και με την εταιρεία Sirina Productions και κάθε νέα της παραγωγή να την διαθέτετε με το περιοδικό ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ της ΕΡΤ, το οποίο ενώ τώρα το διαβάζουν 3 και ο κούκος, θα πουλάει 1 εκατομύριο αντίτυπα κάθε εβδομάδα. Επίσης θα μπορείτε να διαθέτετε τα dvd με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, της ΕΥΔΑΠ, ή έστω με τα εισιτήρια των μέσων μαζικής μεταφοράς. Πάντα βέβαια με το ανάλογο αντίτιμο. Σε 6 μήνες με 1 χρόνο θα μηδενιστεί το δημόσιο χρέος κι εμείς θα γλιτώσουμε τον τριετή βιασμό μας.

Υ.Γ. Το σύνθημα στον τοίχο που φαίνεται στη φωτογραφία είναι πραγματικό. Και με την ευκαιρία της αποπομπής της κας Λ. Κατσέλη (όπως μαθαίνουμε ότι διαφαίνεται στον ορίζοντα), σας συνιστούμε να το λάβετε σοβαρά υπ' οψη.

Μετά τις επιτυχίες στην Οικονομία, πιάνουν τα εθνικά θέματα

Συνεχίζει η κυβέρνηση το θεάρεστο έργο της εκτός από την οικονομία και στα εθνικά θέματα. Διαβάστε αυτό.
Τα συμπεράσματα δικά σας.

Τι είναι το ΔΝΤ;

Επείδή ο κόσμος φωνάζει (και δικαίως) κατά του ΔΝΤ, αλλά επειδή πολλοί από εμάς δεν ξέρουν ακριβώς περι τίνος πρόκειται, θεωρώ ότι είναι χρήσιμο να αποσαφηνιστούν κάποια πράγματα σχετικά με το ΔΝΤ. Έτσι δημοσιεύω τα ακόλουθα προς ενημέρωση κάθε ενδιαφερόμενου.

Το IMF (International Monetary Fund) είναι ένας «εξειδικευμένος» μηχανισμός των Ηνωμένων Εθνών, συγγενής με τη Διεθνή Τράπεζα, με έδρα την Ουάσινγκτον. Ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1944, ενώ ουσιαστικά ξεκίνησε τη λειτουργία του το Μάρτιο του 1947, σαν αποτέλεσμα των αποφάσεων της διάσκεψης του Bretton Woods, οι οποίες αφορούσαν την «ανοικοδόμηση» του παγκόσμιου οικονομικού «συστήματος».

Στις υπευθυνότητες του συγκαταλέγονται η προώθηση της διεθνούς συνεργασίας στη νομισματική πολιτική, η επέκταση του παγκόσμιου εμπορίου, η σταθεροποίηση των συναλλαγματικών ισοτιμιών, η παροχή πιστώσεων, η επιτήρηση της πολιτικής του χρήματος και η προσφορά «τεχνικής» βοήθειας. Το ΔΝΤ έχει σήμερα 186 μέλη-χώρες, το δικαίωμα ψήφου των οποίων καθορίζεται από το μερίδιο τους στα κεφάλαια του «οργανισμού». Οι αποφάσεις του ΔΝΤ οφείλουν να λαμβάνονται με πλειοψηφία 85%, ενώ τα μέλη με τα μεγαλύτερα «μερίδια ψήφου» είναι τα εξής:

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Μερίδια ψήφου στο ΔΝΤ (2007)
Η.Π.Α.: Μερίδια Ψήφου 16,77%
Ιαπωνία: Μερίδια Ψήφου 6,02%
Γερμανία: Μερίδια Ψήφου 5,88%
Γαλλία: Μερίδια Ψήφου 4,86%
Μ. Βρετανία: Μερίδια Ψήφου 4,86%
Κίνα: Μερίδια Ψήφου 3,66%
Πηγή: IMF / Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Το ΔΝΤ απασχολεί 2.700 άτομα υπό την ηγεσία ενός διευθύνοντος συμβούλου (σήμερα του Γάλλου, πρώην υπουργού οικονομικών, κ. D. Strauss-Kahn) ο οποίος, με βάση μία άτυπη συμφωνία μεταξύ των Η.Π.Α. και μερικών ευρωπαϊκών χωρών, οφείλει να είναι πάντοτε Ευρωπαίος. Ο πρώτος «αντικαταστάτης» του αντίθετα (First Deputy Managing Director) είναι πάντοτε αμερικανός – σήμερα ο κ. John Lipsky.

(α) Αντικείμενο και Στόχοι: Όταν ένα μέλος του ΔΝΤ αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες, έχει τη δυνατότητα να ζητήσει τη βοήθεια του «ταμείου». Το ΔΝΤ τότε παρέχει πιστώσεις περιορισμένης διάρκειας στις χώρες που αιτούνται τη συνδρομή του, οι οποίες όμως είναι συνδεδεμένες με συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Για παράδειγμα, απαιτείται η άμεση μείωση των δημοσίων δαπανών, ο χαμηλός πληθωρισμός, η αύξηση των εξαγωγών, καθώς επίσης η απελευθέρωση του χρηματοπιστωτικού κλάδου. Επί πλέον απαιτούνται «διαρθρωτικές αλλαγές», όπως η ιδιωτικοποίηση των «κοινωφελών» δημοσίων επιχειρήσεων (κυρίως των τραπεζών, της ύδρευσης, του ηλεκτρισμού και της επικοινωνίας – προφανώς λοιπόν των εξαιρετικά κερδοφόρων μονοπωλιακών), καθώς επίσης η απόλυση ορισμένων «ομάδων» εργαζομένων.

Η βοήθεια εκ μέρους του ΔΝΤ συνδέεται πολύ συχνά με προϋποθέσεις «Χρηστής Διακυβέρνησης» (Good Governance), όπως για παράδειγμα η καταπολέμηση της διαφθοράς, ο περιορισμός της διαπλοκής κλπ. Οι στόχοι του είναι, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, η προώθηση της διεθνούς συνεργασίας στη νομισματική πολιτική, η σταδιακή επέκταση του παγκοσμίου εμπορίου, η σταθεροποίηση των διεθνών χρηματοπιστωτικών αγορών, η παροχή βραχυπρόθεσμων πιστώσεων για την εξισορρόπηση των ελλειμμάτων, η επιτήρηση της πολιτικής χρήματος, η απελευθέρωση των υφισταμένων διεθνών συναλλαγών από τους κρατικούς περιορισμούς και η παροχή τεχνικής βοήθειας.

(β) Τρόποι επίτευξης των στόχων: Κάθε χώρα-μέλος λαμβάνει μία επονομαζόμενη «στάθμιση», σύμφωνα με την οποία καθορίζονται οι υποχρεώσεις χρηματικής συμμετοχής της στο ταμείο του ΔΝΤ (σε χρυσό, συνάλλαγμα και τοπικό νόμισμα), τα δικαιώματα της σε παροχή πιστώσεων, η βαρύτητα της ψήφου, καθώς επίσης το ύψος των πιστώσεων που μπορεί να απαιτήσει.

Περαιτέρω, όταν ένα κράτος-μέλος βρεθεί σε οικονομική δυσκολία, έχει κατ’ αρχήν τη δυνατότητα να «αιτηθεί» την παροχή πίστωσης εκ μέρους του ΔΝΤ. Η πίστωση αυτή είναι συνδεδεμένη με τις προϋποθέσεις που αναφέραμε προηγουμένως (μείωση των δημοσίων δαπανών κλπ), τις οποίες είναι υποχρεωμένο να τηρήσει.

Από το 1969 και μετά ισχύουν τα ονομαζόμενα «Ειδικά Δικαιώματα Λήψης» («ΕΔΛ» – δικός μας όρος για συντόμευση). Σύμφωνα με αυτά, ένα κράτος-μέλος έχει το δικαίωμα να αγοράσει συνάλλαγμα, με τη μεσολάβηση του ΔΝΤ. Για το συνάλλαγμα αυτό, το κράτος-μέλος πληρώνει με «ΕΔΛ». Το «ΕΔΛ» είναι λοιπόν ένα είδος «παγκοσμίου χρήματος», το οποίο αφορά τη διακίνηση των συναλλαγών των κεντρικών τραπεζών και καθορίζεται ως εξής:

* Τα «ΕΔΛ» προσφέρονται σε συγκεκριμένο ύψος
* Για τα «ΕΔΛ» πρέπει να πληρώνονται τόκοι
* Μέσω των «ΕΔΛ» αυξάνεται σημαντικά η διεθνής ρευστότητα (πιστωτική επέκταση)
* Σε κάθε αύξηση των «ΕΔΛ», ελέγχεται εάν υπάρχει παγκοσμίως ανάγκη εξουδετέρωσης ενδεχόμενων πληθωριστικών τάσεων

Για παράδειγμα, όταν η Τουρκία (αναπτυσσόμενη χώρα) απευθύνεται στο ΔΝΤ, επειδή χρειάζεται συνάλλαγμα για την πληρωμή των υποχρεώσεων της, τότε το ΔΝΤ ορίζει μία χώρα – για παράδειγμα τις Η.Π.Α.- με υψηλά συναλλαγματικά αποθέματα. Η χώρα αυτή τότε (οι Η.Π.Α.) πουλάει στην Τουρκία συνάλλαγμα, λαμβάνοντας έναντι αυτού «ΕΔΛ».

(γ) «Εξάρτηση»: Αρχικά το ΔΝΤ ήταν «προγραμματισμένο» έτσι ώστε, όταν μία χώρα-μέλος αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, να έχει αυτόματα το δικαίωμα να λάβει ΔΝΤ-πιστώσεις. Ουσιαστικά λοιπόν ήταν ένα πραγματικό ταμείο συνοχής, το οποίο εξασφάλιζε πιστώσεις στα κράτη που τις είχαν ανάγκη – χωρίς να απαιτείται η ανάληψη δανείων εκ μέρους τους από τους διεθνείς κερδοσκόπους, με τοκογλυφικά επιτόκια.

Μετά τον πόλεμο της Κορέας όμως, η μεγάλη αύξηση των ενεργειακών τιμών δημιούργησε κρίσεις στα ισοζύγια πληρωμών πολλών χωρών. Τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο «εισήχθη» η «εξάρτηση» – δηλαδή, τα κράτη δεν είχαν πλέον το δικαίωμα να ζητήσουν ΔΝΤ-πιστώσεις, εάν δεν τις συνέδεαν με την ανάληψη συγκεκριμένων δεσμεύσεων, όπως για παράδειγμα τότε την «απελευθέρωση» των συναλλαγματικών ελέγχων και την εξουδετέρωση των εμπορικών περιορισμών.

Επίσης έπαψαν να χορηγούνται «εφ άπαξ» πιστώσεις (αρχικά με το ΔΝΤ-δάνειο στη Χιλή το 1956 και στην Ταϊτή το 1958), με την έννοια ότι η συνολική χρηματοδότηση παρεχόταν «με δόσεις» – οι οποίες εξαρτιόταν πλέον τόσο από τη λήψη των μέτρων, όσο και από τα αποτελέσματα τους στην οικονομία της εκάστοτε χώρας.

Η «εξάρτηση» ήταν μία πρωτοβουλία των Η.Π.Α., η οποία στην αρχή δεν έγινε αποδεκτή από άλλα κράτη-μέλη, τα οποία είχαν την άποψη ότι οι ΔΝΤ-πιστώσεις ήταν δικαίωμα των μελών, σύμφωνα με την ιδρυτική συμφωνία του ΔΝΤ (Articles of Agreement). Εν τούτοις, ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος του ΔΝΤ (Η.Π.Α.) έθετε πάντοτε «βέτο», όταν οι αιτήσεις των κρατών-μελών για πίστωση δεν «συνέπλεαν» με την ιδέα της «εξάρτησης». Το γεγονός αυτό οδήγησε τα μέλη του ΔΝΤ να απευθύνονται κατ’ αρχήν στις Η.Π.Α. και όχι στο ΔΝΤ, όταν ήθελαν να ζητήσουν πιστώσεις. Έτσι, η αρχή της «εξάρτησης» ίσχυσε πρακτικά, παρά τις αντιρρήσεις πολλών κρατών-μελών του ΔΝΤ.

(δ) Πιστωτές: Μέχρι το 1977, πιστωτές του ΔΝΤ ήταν τόσο οι αναπτυσσόμενες χώρες, όσο και οι βιομηχανικές – για παράδειγμα, η Μ. Βρετανία ήταν ανέκαθεν ένας από τους μεγαλύτερους. Έως τότε η «εξάρτηση» δεν χρησιμοποιούταν, όσον αφορά τη Μ. Βρετανία, η οποία ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του ΔΝΤ. Το γεγονός όμως αυτό άλλαξε μετά την πολλαπλή υποτίμηση της Στερλίνας, όπου για πρώτη φορά το ΔΝΤ συνέδεσε την παροχή δανείου (stand-by-credit που ζητήθηκε από τη Μ. Βρετανία το 1977), με την ανάληψη σημαντικών δεσμεύσεων εκ μέρους της – όπως για παράδειγμα τον περιορισμό των κοινωνικών δαπανών και την κατάργηση των ελέγχων στις εισαγωγές.

Από τη στιγμή εκείνη και μετά το ΔΝΤ θεωρήθηκε σαν η τελευταία λύση για την αναζήτηση πιστώσεων, επειδή σήμαινε αυτόματα την ανάμιξη μίας χώρας (κυρίως των Η.Π.Α.) στα εσωτερικά ζητήματα κάποια άλλης (απώλεια της Εθνικής κυριαρχίας). Έκτοτε έπαψαν να αιτούνται τη βοήθεια του οι βιομηχανικές χώρες, οι οποίες δεν ήθελαν προφανώς την ανάμιξη των Η.Π.Α. στα εσωτερικά τους θέματα.

Ουσιαστικά λοιπόν, το ΔΝΤ μετατράπηκε σε ένα «μηχανισμό ελέγχου», στην υπηρεσία των ανεπτυγμένων χωρών – του «πρώτου κόσμου», εις βάρος του «τρίτου». Σύμφωνα δε με το μεγαλύτερο επικριτή του ΔΝΤ, τον κ. J. Stiglitz, ο οργανισμός αυτός είναι ο κατ’ εξοχήν μηχανισμός επιβολής της «Αμερικανικής συναίνεσης», των δέκα εντολών δηλαδή που αναφέραμε στην αρχή του κειμένου – προφανώς όργανο επιβολής της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

(ε) Απόψεις και παραδείγματα: Ουσιαστικά θεωρείται πως το ΔΝΤ, όταν αποφασίζει να «βοηθήσει» κάποια χώρα που «αιτείται» τη συνδρομή του, έχει σαν κύριο στόχο την εξασφάλιση των πιστωτών της – ιδιαίτερα των τραπεζών και δη των αμερικανικών. Πρόκειται λοιπόν για ένα «σύνδικο πτώχευσης», ο οποίος δεν ασχολείται καθόλου με την δημιουργία προϋποθέσεων παραγωγής πλούτου, στη χώρα που αναμιγνύεται (άρθρο μας: ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΠΛΟΥΤΟΥ: Οι κίνδυνοι της βιαστικής υιοθέτησης ενός λανθασμένου «αναδιανεμητικού» τρόπου κοινωνικής οργάνωσης, σε περίοδο ύφεσης L, σε μη ανταγωνιστικές, σε υπερχρεωμένες, σε «διαρθρωτικά» βαριά ασθενείς και σε μη εκπαιδευμένες «κεφαλαιοκρατικά» Οικονομίες 15/11/2009 ). Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται από την «ποιότητα» των μέτρων που προτείνει, πόσο μάλλον από το ότι δεν «υπεισέρχεται» καν στη διαδικασία να προσαρμόσει τα μέτρα στις ιδιαιτερότητες της εκάστοτε χώρας – ακολουθώντας σταθερά την ίδια πολιτική για όλες ανεξαιρέτως.

Η πλέον αντιπροσωπευτική καταστροφή που προκάλεσαν οι συνεργάτες του ΔΝΤ σε μία χώρα είναι αυτή της Αργεντινής, στην οποία επέβαλλαν μία οικονομική και χρηματοπιστωτική πολιτική που εξυπηρετούσε αποκλειστικά τα συμφέροντα των ξένων τραπεζών (των αμερικανικών εν προκειμένω). Το ΔΝΤ εξανάγκασε την κυβέρνηση της χώρας να μειώσει μαζικά τις δαπάνες στην Παιδεία, στην Υγεία και στην κοινωνική περίθαλψη (συντάξεις κλπ), να απελευθερώσει τις εισαγωγές, να ιδιωτικοποιήσει όλες τις δημόσιες επιχειρήσεις, να μειώσει κάθε είδους παροχές και τόσα πολλά άλλα, που είναι αμφίβολο εάν ποτέ μπορέσει η Αργεντινή να επανέλθει σε φυσιολογικά επίπεδα.

Όπως συζητείται ευρύτερα, κάθε φορά που ένας υπουργός κάποιας χώρας πηγαίνει στην Ουάσινγκτον, για να ζητήσει «γονυπετής» την καθυστέρηση της πληρωμής κάποιας δόσης δανείου, οι «γύπες» του ΔΝΤ αποσπούν ακόμη ένα κομμάτι από τις σάρκες της χώρας του – κάποια βιομηχανία δηλαδή από τον ιδιωτικό ή από το δημόσιο τομέα της. Η μέθοδος είναι πάντοτε η ίδια: Το ΔΝΤ απαιτεί (και επιβάλλει) την πώληση μίας εταιρείας ενός κερδοφόρου τομέα της χώρας, σε μία πολυεθνική επιχείρηση (κατά προτίμηση αμερικανική) – αφήνοντας τελικά στο κράτος όλες τις ζημιογόνες, γεγονός που φυσικά το οδηγεί στην υποδούλωση και εξαθλίωση των Πολιτών του.

Ένα δεύτερο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη ασιατική κρίση, όπου μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες έμειναν εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι – από τη Νότια Κορέα μέχρι την Ινδονησία. Το ΔΝΤ, όταν ζητήθηκε η βοήθεια του για να ξεπεραστεί η οικονομική κρίση (η οποία διογκώθηκε μετά την γνωστή ανάμιξη των διεθνών κερδοσκόπων, όπως του G.Soros), επέβαλλε σε όλες τις χώρες αυστηρή δημοσιονομική/συναλλαγματική «πειθαρχία», δραστική μείωση των κοινωνικών δαπανών και περιορισμό των επιχειρηματικών πιστώσεων.

Φυσικά ή ύφεση ήταν «εκρηκτική», η ανεργία εκτινάχθηκε στα ύψη, τα φάρμακα στα νοσοκομεία εξέλειψαν εντελώς, χιλιάδες άνθρωποι έμειναν στο δρόμο, ενώ η πείνα και ο υποσιτισμός κατέστρεψαν εντελώς μεγάλες κοινωνικές ομάδες. Ένας ολόκληρος τομέας της μεσαίας εισοδηματικής τάξης, η οποία είχε αναπτυχθεί κατά τη δεκαετία του 1980, σχεδόν εξαφανίσθηκε. Ως συνήθως, οι τάξεις που υπέφεραν περισσότερο ήταν οι χαμηλότερες εισοδηματικές, οι οποίες στην κυριολεξία έμειναν χωρίς καμία κρατική μέριμνα – πάντοτε με εντολές του ΔΝΤ.

www.casss.gr

Οι τακτικές των media

- Είμαι περίεργος να δώ μέχρι που μπορούν να φτάσουν οι φίλοι μας οι δημοσιοΚΑΦΡΟΙ και τα ΜΜΕ έντυπα, ή ηλεκτρονικά.

- Είμαι περίεργος να δω μέχρι πότε θα συνεχίσουν να παίζουν το παιγνίδι της πολιτικής εξουσίας.

- Είμαι περίεργος να διαπιστώσω πόσο πρόβατα μας θεωρούν.

- Αν και η αποβλάκωση των μαζών έχει γίνει πλέον επιστήμη σε άλλες χώρες (προηγμένες), στο Ελλαδιστάν παραμένει σε επίπεδο χειρονακτικής σεξουαλικής εκτόνωσης.

- Μόνο έτσι μπορεί κάποιος (μη λοβοτομημένος) πολίτης να ερμηνεύσει το έργο που παίζεται κάθε φορά που πρόκειται να ενδώσει η κυβέρνηση σε πιέσεις, ή να λάβει αντιλαϊκά μέτρα, ή να υπογράψει αντίθετες προς το συμφέρον της χώρας συμφωνίες.

- Δηλαδή θεωρούν όλοι αυτοί που συμμετέχουν στο θίασο ότι ο Έλληνας είναι πλέον το πιο κουτό όν στον πλανήτη; Αλλιώς δεν εξηγούνται τα σημερινα πρωτοσέλιδα σε όλες σχεδόν τις φυλλάδες: "ΜΕΓΑΛΟΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΛΩΝΑΚΙΟΥ ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΜΑΥΡΑ". Σώπα ρε μεγάλε. Η αποκάλυψη του αιώνα ρε ΡΕΠΟΡΤΕΡ. Ρε σεις όλη η Ελλάδα τα παίρνει μαύρα μετά τη μεταπολίτευση. Τώρα μυριστήκατε τους γιατρούς; Ή μήπως τους μυριστήκατε επειδή έτσι σας τους πασάρει η κυβέρνηση με την ευκαιρία της επίσκεψης Ερντογάν με το υπουργικό του συμβούλιο και τους επιχειρηματίες / πράκτορες για συναντήσεις κορυφής;

- Ρε σεις, πρώτο θέμα οι φοροφυγάδες μεγαλογιατροί, που υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν; Είπαμε ότι βοσκάμε τόσα χρόνια, αλλά μπουχτήσαμε βοσκή κύριοι. Είπαμε να σιγοντάρετε τον ΓΑΠ, γιατί τραβάει ζόρια ο άνθρωπος, αλλά εσείς έχετε ξεφύγει.

- Κάνετε έρευνα και ρεπορτάζ; Ψάξτε να βρείτε το σκοπό της επίσκεψης του Ερντογάν και της κουστωδίας του, πίσω από τις επισημότητες και αφήστε τον ερασιτεχνικό αποπροσανατολισμό του κόσμου. Δείτε ποιοί είναι αυτοί που συνοδεύουν τον κύριο πρωθυπουργό της "φίλης" Τουρκίας. Ελέγξτε τους έναν προς έναν. Άν δεν βρείτε ότι κάποιοι είναι πράκτορες μυστικών υπηρεσιών της άλλης μεγάλης "φίλης", τότε τα λέμε.

- Ή μήπως τα ξέρετε ήδη αυτά, αλλά σιγοντάρετε το σχέδιο;

ΑΑΑΑ ΡΕ, ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΞΥΛΟ

Το βουλευτικό πακέτο

Τι μας στοιχίζουν οι εθνοπατέρες:

Γιατί έρχεται ο Ερντογάν στην Αθήνα;

Μοναδική στα χρονικά πρόκειται να είναι η επίσκεψη ενός πρωθυπουργού με την συνοδεία
δέκα (10) υπουργών της κυβέρνησής του. Τόσους χρειάζεται ο κύριος
Ερντογάν για να κάνει μία απλή επίσκεψη φιλίας;

Στόχος του η συνεκμετάλλευση των ελληνικών υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, που θα αποφέρουν τεράστια κέρδη σε όλους, αλλά θα μειώσουν την γεωγραφική έκταση της Ελλάδας. Η Ελληνική κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου δείχνει πως βιάζεται
να κλείσει χρονίζοντα θέματα που άπτονται του εθνικού ενδιαφέροντος και
κατέρχεται σε «διάλογο» με μία μυστική ατζέντα, για την οποία όφειλε να
ενημερώσει τους έλληνες πολίτες μετά τις παλλινωδίες στην οικονομία.

Εύλογο είναι το ερώτημα, κατά πόσο η δημοκρατία στην Ελλάδα σήμερα, διατηρεί
την κλασσική της μορφή και δεν έχει μεταλλαχθεί σε ένα ιδιότυπο
μόρφωμα πολιτικής δικτατορίας, μέσα στα πλαίσια της οποίας ο πρωθυπουργός
εμφανίζεται ως ο μοναδικός άρχων, που αποφασίζει για όλα, ερήμην
των υπολοίπων πολιτικών δυνάμεων και κυρίως, ερήμην του λαού.

Κι ενώ η Ελλάδα ξεκινά την πορεία για τον δικό της οικονομικό Γολγοθά, ο Γιώργος
Παπανδρέου δεν διστάζει να προχωρήσει επί παντός θέματος, δίνοντας
την εντύπωση πως βιάζεται να τελειώσει ένα «έργο», για το οποίο
έχουν τεθεί χρονικά περιθώρια, ασκώντας μυστική πολιτική (ούτε καν διπλωματία,
με σειρά συναντήσεων και διαβουλεύσεων επί συγκεκριμένων θεμάτων),
προσωπικά χειριζόμενος θέματα ύψιστης βαρύτητας και ανυπολογίστου
εθνικού κόστους (σε περίπτωση αποτυχίας). Ο σημερινός πρωθυπουργός
δείχνει να συμπεριφέρεται σαν μικρό παιδί που θέλει να κουβαλήσει
πολλά καρπούζια ταυτόχρονα, αγνοώντας την βεβαιότητα πως τελικά ίσως
κανένα καρπούζι δεν φτάσει στον προορισμό του.

Από την πλευρά της Τουρκίας (που έχει πραγματοποιήσει σειρά συναντήσεων του τούρκου
υπουργού Εξωτερικών κυρίου Αχμέτ Νταβούτογλου στις Ηνωμένες Πολιτείες
της Αμερικής, αλλά και του ιδίου του τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ
Ταγίπ Ερντογάν με τον αμερικανό πρόεδρο Μπάρκ Ομπάμα), διαπιστώνεται
πως υπάρχει μέθοδος, σχέδιο και στρατηγική προώθησης συμφερόντων
και εξώθησης της Ελλάδας σε έναν πιθανότατο διπλωματικό-πολιτικό
διασυρμό. Και η χρονική στιγμή για να κάνει η Τουρκία το «μεγάλο
βήμα» δείχνει πως είναι η σημερινή, αφού έχει να αντιμετωπίσει μία
Ελλάδα τρομοκρατημένη από τους διεθνείς οικονομικούς τρομοκράτες των
hedge fuds, των CDs και των spreads που επιβαρύνουν και υποθηκεύουν
το μέλλον των ελλήνων πολιτών σε βάθος δεκαετιών.

Η Τουρκία βρίσκεται σήμερα ένα βήμα πριν το τελειωτικό της «χτύπημα» προς την
Ελλάδα, αφού λόγω εξοικονόμησης χρημάτων η Ελλάδα κατάφερε να απωλέσει
(σε επίπεδο ΝΑΤΟ) τον έλεγχο του μισού Αιγαίου και ταυτόχρονα κατάφερε
η πολιτική ηγεσία της χώρας να δημιουργήσει τις κατάλληλες προϋποθέσεις
για «επέκταση» της τουρκικής «ευθύνης» σε περιοχές του Αιγαίου,
περικλείοντας ελληνικά νησιά, τα οποία αυτομάτως γίνονται εγκλωβισμένοι-περικυκλωμένοι στόχοι του τουρκικού ναυτικού και στρατού.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έρχεται, λοιπόν, στην Ελλάδα, λίγες ημέρες πριν η χώρα μας
καταθέσει το αντίτιμο ομολόγου ύψους 9 δις. ευρώ κι ενώ η κυβέρνηση
Παπανδρέου θα ζει στην αγωνία της ανεύρεσης των απαραίτητων χρημάτων.
Φαίνεται, όμως, πως η «ικανότητες» του Γιώργου Παπανδρέου έχουν
ξεπεράσει τον ανώτατο (και όχι απλά τον μέσο) άνθρωπο και αποφασίζει
να δεχθεί επίσκεψη του τούρκου ομολόγου του εν μέσω οικονομικής
τρικυμίας και αφού έχει προηγηθεί μία αγνώστου περιεχομένου επιστολή
του στον κύριο Ερντογάν. Τι μέλλει γενέσθαι; Γιατί δέχθηκε ο κύριος
Παπανδρέου αυτή τη συνάντηση; Η λογική προέβαλε την άρνηση λόγω των
υπαρχουσών οικονομικών συνθηκών, όμως φαίνεται πως η επιστολή του κυρίου
Παπανδρέου δεν περιείχε τέτοιου είδους «περιορισμούς».

Ο κύριος Ερντογάν έρχεται, λοιπόν, για μία συνάντηση που κάθε άλλο παρά τυπική
δεν θα είναι. Έρχεται πλαισιωμένος από δέκα (10) υπουργούς του και
είναι ξεκάθαρο πως οι δύο άντρες δεν πρόκειται να συναντηθούν και να
συζητήσουν μόνοι τους, αλλά πλαισιωμένοι από πλήθος ειδικών συμβούλων και
υπουργών (ο Παπανδρέου) και με τους υπουργού του ο Ερντογάν, θα θέσουν
στο τραπέζι των συνομιλιών- συζητήσεών τους όλα τα ανοιχτά θέματα
που απασχολούν τα Ελληνοτουρκικά. Υφαλοκρηπίδα, Θράκη, Αιγαίο και Κύπρος,
θα αποτελέσουν τους κύριους άξονες των διαβουλεύσεων-συζητήσεων,
ενώ το μεγάλο κομμάτι της «πίτας» θα αφορά το Αιγαίο (αφού τη Θράκη και
την Κύπρο η Άγκυρα τα χρησιμοποιεί κλασικά ως μέσα πίεσης) και συγκεκριμένα
θαλάσσιες περιοχές του Αιγαίου που θα αφορούν την έρευνα και
διάσωση, τον ελεύθερο πλου πολεμικών του τουρκικού ναυτικού και (κυρίως)
για θέματα έρευνας και εξόρυξης πετρελαίου. Ο σκοπός του ταξιδιού
της τουρκικής ομάδας πολιτικών και του κυρίου Ερντογάν είναι να
δημιουργηθεί ένα σχέδιο (και όχι προσχέδιο) πάνω στο οποίο θα υπάρξουν υπογραφές
μίας πρώτης συμφωνίας συνεκμετάλλευσης(;) του Αιγαίου.

Η αδυναμία στην οποία βρίσκεται ο κύριος Παπανδρέου, είναι δεδομένη. Όμως, η
εμμονή του να μην ενημερώνει κανέναν (ούτε καν την ίδια την Ελληνική Βουλή)
για τα όσα έχει προτείνει στον τούρκο ομόλογό του και για όσα πιθανότατα
είναι έτοιμος να συμφωνήσει και να υπογράψει. Το σχέδιο, άλλωστε,
δεν ανήκει ούτε στον κύριο Ερντογάν (ο οποίος απλά το εκμεταλλεύεται),
αλλά ούτε και στον κύριο Παπανδρέου. Κοιτώντας στον παγκόσμιο
ενεργειακό χάρτη, διαπιστώνουμε μία τάση αναζήτησης πηγών πετρελαίου
από αμερικανικές εταιρείες, οι οποίες βλέπουν τα υπάρχοντα κοιτάσματά
τους να στερεύουν, ενώ οι μέχρι τώρα έρευνές τους έχουν αποδώσει
αλλά σε μεγάλα ωκεάνια βάθη, κάνοντας αυτομάτως ασύμφορη την οποιαδήποτε
εξόρυξη πετρελαίου από αυτά. Η μεσογειακή λεκάνη και συγκεκριμένα η
Ανατολική Μεσόγειος, έχει δώσει «θετικότατα» δείγματα σε έρευνες
προηγούμενων δεκαετιών και αποτελούν αυτή τη στιγμή τον κύριο (αν
όχι τον μοναδικό) στόχο των αμερικανών «πετρελαιάδων».

Η καλή (ομολογουμένως) συνεργασία της φιλο-αμερικανής Μέρκελ με τις ΗΠΑ, έχει καταφέρει να στριμώξει την Ελλάδα και να την οδηγήσει σε οριακά σημεία μη
αντίδρασης (αν και αυτό αποτελεί ευθύνη των πολιτικών της χώρας και η
«μόνη λύση» που προβάλλεται αποτελεί μεγάλο ψέμα, επειδή υπάρχει λύση που
δεν θέλει να συζητήσει καν το κυβερνητικό επιτελείο και ο ίδιος ο Γιώργος
Παπανδρέου) σε πιέσεις επί όλων των θεμάτων που ενδιαφέρουν την Ελλάδα
(είτε οικονομικά, είτε εθνικά). Η διαρροή για μία συμφωνία με αμερικανικές
εταιρείες, που θα πάρουν το 60% της παραγωγής και θα μοιράσουν το
υπόλοιπο 40%, ομοιόμορφα, σε Ελλάδα και Τουρκία, ήρθε προσφάτως για
να επιβεβαιώσει για την επικείμενη εφαρμογή ενός σχεδίου, για την
εκτέλεση του οποίου χρειάστηκαν χρόνια συνεχών λαθών (πολιτικών,
διπλωματικών και οικονομικών) από την Ελληνική πλευρά.

Ο κύριος Ερντογάν, λοιπόν, έρχεται να παραλάβει το Αιγαίο, έτσι απλά. Και αυτός είναι ο λόγος που συνοδεύεται από υπουργούς αρμόδιους που θα συζητήσουν τις
λεπτομέρειες με την ελληνική πλευρά. Ο κύριος Ερντογάν έρχεται για να
πάρει το ευχάριστο «αντίτιμο» των χρόνιων πιέσεων που άσκησε η Τουρκία
στην Ελλάδα. Το κυρίως κομμάτι των «λάφυρων» βρίσκεται ήδη στα χέρια
των «πετρελαιάδων», οι οποίοι θα είναι και οι μεγάλοι κερδισμένοι από
την υπόθεση αυτή, ενώ ο μεγάλος χαμένος (αφού θα υπάρξει ουσιαστικά απώλεια
θαλάσσιου γεωγραφικού χώρου) είναι η Ελλάδα, που θα δει να συρρικνώνεται
(για το «όφελος» των φίλων και των συμμάχων) αλλά και να χάνει
σημαντικότατο ενεργειακό πλούτο από εκείνους που την οδήγησαν σε μία
καλοστημένη παγίδα.

Η έλευση του κυρίου Ερντογάν, λοιπόν, αποτελεί ουσιαστικά μία ληστρική επιδρομή, η οποία δυστυχώς είναι συναποφασισμένη και αποδεκτή από την ελληνική πλευρά. Το τελευταίο «όπλο» της χώρας μας, αποτελεί το Διεθνές Θαλάσσιο Δίκαιο και η ΑΟΖ την οποία θα έπρεπε ήδη να έχουμε εφαρμόσει και να αποκλείσουμε έτσι την «φίλη»
Άγκυρα από οποιεσδήποτε επιβουλές της στο Ελληνικό Αιγαίο. Δυστυχώς,
η ατολμία ή η μη συντονισμένη πολιτική και διπλωματική στάση όλων
των ελληνικών κυβερνήσεων του παρελθόντος αλλά και της παρούσας, δημιούργησαν
τις προϋποθέσεις εκείνες που υποδηλώνουν όχι ευχάριστους ή κόσμιους
χαρακτηρισμούς για τους κυβερνώντες.

Εάν, την 16η Μαΐου (ή κάποιες ημέρες αργότερα) μάθουμε πως τελικά βρήκαμε λύση με την Τουρκία, η οποία λύση θα αποδώσει στο ελληνικό δημόσιο κέρδη δισεκατομμυρίων (μετά από μερικά χρόνια), δεν θα πρέπει να ξαφνιαστούμε διόλου. Ο σκοπός
των ΜΜΕ και των καλοδουλεμένων και προετοιμασμένων διόδων καθοδηγούμενης
πληροφόρησης των πολιτών, θα είναι να μας πείσουν για την
«αγαθότητα» της συνεργασίας και για τα οφέλη που θα προκύψουν από αυτήν
(οικονομικά φυσικά και όχι εθνικά, αφού η λέξη και ο όρος εθνικός έχει ήδη
τοποθετηθεί από τον δημοσιογραφικό και τον πολιτικό κόσμο στον χώρο του
γραφικού). Δεν θα πρέπει να νιώσει κανείς μας παράξενα εάν ακούσει πως
θα πρέπει να νιώσουμε όλοι οι έλληνες ευχάριστα, αφού έτσι το ΔΝΤ θα
αποχωρήσει γρηγορότερα από τη χώρα και οι θυσίες των ελλήνων θα είναι τελικά
μικρότερες και λιγότερες.

Βρισκόμαστε μπροστά σε μία πανωλεθρία και δυστυχώς έχουν καταφέρει (εν μέσω τρικυμίας οικονομικής) να μας κρατήσουν κρυφό το μεγάλο ναυάγιο που έχουν αποφασίσει ήδη κάποιοι άλλοι για εμάς. Δυστυχώς, η κυβέρνηση Παπανδρέου τείνει να χαρακτηριστεί
ως εθνικά επικίνδυνη (αν και στον οικονομικό τομέα έχει ήδη
χαρακτηριστεί ως επιεικώς απαράδεκτη ή σκοπουμένως ηλιθιωδώς φερόμενη).
Εάν, μάλιστα, πραγματοποιηθεί (ως αποχαιρετιστήριο δώρο) και το
σχέδιο επίσκεψης του κυρίου Ερντογάν στη Θράκη (η οποία θα δεχθεί λίαν
συντόμως την «επίθεση» οικονομικών τούρκων παραγόντων) για να δει τους «πολίτες του», τότε οι πολίτες αυτής της χώρας θα πρέπει να καταλάβουν
πως η εθνική υπερηφάνεια θα είναι πλέον «αυτοπροσδιορισμός» που θα
χρησιμοποιείται υπό συνθήκες που δεν θα δημιουργούν προβλήματα στις
διακρατικές σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας.

Η μόνη απορία είναι: για πόσο καιρό θα συνεχίσει να βρίσκεται στην πρωθυπουργία της χώρας ο Γιώργος Παπανδρέου μετά τη συνάντηση με τον Ερντογάν;
Η απάντηση είναι: Για όσο καιρό θα συνεχίσουν οι έλληνες να συμπεριφέρονται ως «υπνωτισμένα μαντρόσκυλα»…"

Καρατζαφέρης: Έργα και ημέρες.

Εκτός από διάφορους χαρακτηρισμούς που έχουν προσάψει κατά καιρούς στον υπερπατριώτη χριστιανό, ηγέτη του ΛΑΟΣ και των ΜπουμπούκοΒαϊτσιδοΠλέυρηδων, και εκτός από δεκανίκι / συνκυβερνήτη του ΓΑΠ και του ΔΝΤ, φαίνεται ότι ο "κύριος" έχει διατελέσει και ΠΡΟΑΓΩΓΟΣ !!!!.

Η απαξίωση του πολιτικού κατεστημένου

Μήπως ήρθε η ώρα να γίνουμε Ουγκαρία; Δείτε σχετικό άρθρο.

Εκθεση ΔΝΤ για την Ελληνική οικονομία

Αναδημοσίευση από την Ελευθεροτυπία. (Προσέξτε τα σημεία που έχουμε τονίσει)

Του ΘΑΝΑΣΗ ΤΣΙΤΣΑ

Σταδιακή υποχώρηση του ελληνικού δημόσιου χρέους στο 120% το 2020 εκτιμά σε έκθεσή του το ΔΝΤ, που θεωρεί ότι αυτό είναι μεσοπρόθεσμα «διαχειρίσιμο», αλλά η χαμηλή ανάπτυξη θα μπορούσε να οδηγήσει στο μέλλον σε αύξηση του χρέους έως και
149% το 2013. Για άλλη μια φορά φαίνεται πως εφαρμόζεται η «πεπατημένη» από το ΔΝΤ. Επεμβαίνουμε για να μειώσουμε το έλλειμμα και το εκτοξεύουμε στα ύψη.

Σύμφωνα με την έκθεση που έλαβε την έγκριση του εκτελεστικού συμβουλίου του ΔΝΤ την περασμένη Κυριακή και δόθηκε χθες στη δημοσιότητα, το χρέος της Ελλάδας είναι «διαχειρίσιμο» μεσοπρόθεσμα, αλλά ο ρυθμός ανάπτυξης θα αποτελέσει τον καθοριστικότερο παράγοντα.

Οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ αναφέρουν στην έκθεση ότι το χρέος της χώρας αναμένεται να φτάσει στο 149% του ΑΕΠ το 2013 (το 2009 ανήλθε στο 115% του ΑΕΠ) και να υποχωρήσει σταδιακά στο 120% το 2020.

Η αύξηση του χρέους της Ελλάδας «αντικατοπτρίζει το σταθερά υψηλό έλλειμμα του δημόσιου τομέα (που εκτιμάται ότι θα υποχωρήσει στο 4,6% του ΑΕΠ το 2013), τον χαμηλό αριθμό ανάπτυξης και τον αποπληθωρισμό».

Για τα έτη 2010-2011 προβλέπεται ότι η οικονομία θα συρρικνωθεί κατά 4% και ότι ο ρυθμός ανάπτυξης θα ανέλθει στο 2,75% μετά το 2015. Οπότε στην περίπτωση καθεμίας ποσοστιαίας μονάδας συρρίκνωσης του ΑΕΠ ετησίως το χρέος της Ελλάδας θα μπορούσε να αυξηθεί στα επίπεδα του 166% του ΑΕΠ έως το 2020. Αντίθετα, η αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης κατά μία ποσοστιαία μονάδα ετησίως θα μπορούσε να μειώσει το χρέος της χώρας στο 80% του ΑΕΠ έως το 2020.

Οι συντάκτες της έκθεσης θεωρούν την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας μέσω της εσωτερικής ρύθμισης των τιμών και της φορολογικής αναπροσαρμογής τεράστια πρόκληση, ενώ η αντιμετώπιση των φορολογικών δυσλειτουργιών απαιτεί ισχυρή πολιτική και λαϊκή στήριξη.

Το ΔΝΤ υπολογίζει ότι η ανεργία την επόμενη διετία μπορεί να εκτοξευτεί στο 15%, ενώ θα απαιτηθούν τουλάχιστον 1-2 χρόνια για να αποκατασταθεί η αξιοπιστία της χώρας ώστε να επιστρέψει στις αγορές για την κάλυψη των δανειακών της αναγκών. Η πρώτη αποπληρωμή του δανείου θα ξεκινήσει τον Αύγουστο του 2013 και το πρόγραμμα σταθερότητας, που θα εφαρμοστεί από την κυβέρνηση Παπανδρέου, θα αξιολογείται και «αν χρειαστεί, θα ληφθούν επιπρόσθετα μέτρα». Το Ταμείο εκτιμά ότι το πρόγραμμα σταθερότητας μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο από τα χαμηλά έσοδα του κράτους, τη χαμηλή ανάπτυξη και από πρόσθετα δημοσιονομικά χρέη.

* Εν τω μεταξύ, ο γνωστός οικονομολόγος, επονομαζόμενος και ως Dr. Doom (καταστροφολόγος), Νουριέλ Ρουμπνί, υποστήριξε χθες ότι «το μέγεθος του πακέτου διάσωσης που αποφασίστηκε από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ είναι πολύ πιθανό να καλύψει τις δανειακές ανάγκες των οικονομικά ασθενών χωρών της ευρωζώνης». «Το μέγεθος του πακέτου θα περιορίσει σε σημαντικό βαθμό τον κίνδυνο εξάπλωσης της κρίσης και σε συνδυασμό με τα μέτρα παροχής ρευστότητας από την ΕΚΤ και την ποσοτική χαλάρωση καλύπτει άνετα ακόμη και το χειρότερο σενάριο και συνεπώς θα πρέπει να βοηθήσει στην αποφυγή της εξάπλωσης», ανέφερε. Ο Ρουμπνί θεωρεί ότι ο μηχανισμός βοήθειας θα αναγκάσει τις χώρες της ευρωζώνης να μειώσουν τα ελλείμματα αποφεύγοντας την αύξηση των χρεών.

Φερεγγυότητα ή ρευστότητα

* Σε άλλο μήκος κύματος κινήθηκε ο νομπελίστας οικονομολόγος, Πολ Κρούγκμαν, ο οποίος στη στήλη στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» ήταν επιφυλακτικός, υποστηρίζοντας ότι ο ο μηχανισμός οικονομικής σταθεροποίησης είναι ένα «σοκ» που προκάλεσε «δέος» αλλά δεν «νομίζω ότι είναι αρκετός». Ο Πολ Κρούγκμαν έγραψε ότι «οι Ευρωπαίοι έκαναν το κλασικό λάθος να αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα φερεγγυότητας σαν να ήταν πρόβλημα ρευστότητας, ενώ υπογράμμισε πως η ιδέα να παράσχεις εγγυήσεις δανεισμού με χαμηλά επιτόκια, με αντάλλαγμα σκληρά μέτρα, είναι αρκετή για να αγοράσεις χρόνο προσαρμογής». «Από μόνο του όμως αυτό το πρόγραμμα δεν είναι αρκετό», προσθέτει, επικαλούμενος την περίπτωση της Ελλάδας, η οποία με το πρόγραμμα λιτότητας που κλήθηκε να τηρήσει δεν δίνει αναπτυξιακή προοπτική. *

Πρόταση

Πρός το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης των μέτρων:

Κύριοι:

Αφού κόπτεστε τόσο πολύ για την εξοικονόμηση πόρων και χρήματος, μήπως θα ήταν δόκιμο αντί να επιβάλετε περικοπές σε μισθωτούς και συνταξιούχους να επανεξετάσετε κάποια θέματα, όπως είναι η συνεχιση του ισχύοντος καθεστώτος επιμόρφωσης των δημοσίων υπαλλήλων μέσω του ΙΔΕ; Προς διευκόληνσή σας, σας παραπέμπω σε παλαιότερη ανάρτηση του παρόντος ιστολογίου: "ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ"

Υ.Γ. Προς πληροφόρισή σας, σας ενημερώνω ότι η θεματολογία των επιμορφωτικών σεμιναρίων που πραγματοποιούνται αυτή την εποχή είναι για γέλια τουλάχιστον. Π.Χ. "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ" (με άλλα λόγια, χ... ψηλα κι αγνάντευε).

Οικονομικοί δολοφόνοι του Σ. Κούλογλου

Μέρος 1ο


Μέρος 2ο


Μέρος 3ο


Μέρος 4ο


Μέρος 5ο


Μέρος 6ο


Μέρος 7ο


Μέρος 8ο


Μέρος 9ο



Μέρος 10ο

Προς ενημέρωση όσων ξεχνούν γρήγορα

Ο Νεοέλληνας

Έτσι ξεκίνησαν όλα

"Ελλάδα η χώρα του πρασινου ήλιου, του ΠΑΟΚ της ΑΕΚ και της
ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ, Πατρίδα, Θρησκεία, Σουβλάκι με πίτα, Datsun, Adida και
Χάνι της Γραβιάς...."
Και να σκεφτούμε ότι αυτό τραγουδήθηκε την δεκαετία του '80!!!
Πάντα υπάρχουν διορατικοί Έλληνες...

Ας δούμε όμως πως βλέπει (ή θα μπορούσε να βλέπει - απλά τα αντιγράφω, δεν ξέρω τον βαθμό πραγματικότητας αν και είναι αντιπροσοπευτικό) τα πράγματα κάποιος που δεν ήταν διορατικός αλλά τα βλέπει εκ των υστέρων:

Στα μέσα του 1970, μετά την επαναδημοκράτιση, είδα τον Σπύρο να σουλατσάρει από καφενείο σε καφενείο με δυο τρεις εφημερίδες στη μασχάλη. Όλες στο πρωτοσέλιδο είχαν τη φωτογραφία του ‘"εθνάρχη" με τα ατάσθαλα φρύδια. Κοτλέ καμπάνα παντελόνι, πουκαμισάκι ξεκούμπωτο με την τρίχα βιτρίνα και τον παχύ σταυρό απ’ τα βαπτίσια του.

Έλεγε ιστορίες στους θαμώνες για την εξορία που τον έστειλε η χούντα. ‘Αυτοεξορισμένος’ κι αυτός στη Σουηδία. Δεν ήταν κι άσχημα τελικά. Έλεγε και ξανάλεγε την ιστορία για τα κορόιδα τους Σουηδούς που του αγοράσανε αμάξι επειδή είχε κάνε δήλωση πως το δικό του κάηκε. Κρατική ασφάλεια, κοινωνικό κράτος εκεί. Ένα πλαστό χαρτί απώλειας και να σου ο λαζός με το καινούριο volvo.

Mε το volvo ήρθε στην Ελλάδα το 1976 και με την ιδιότητα του αντιστασιακού, αυτοεξόριστου, κατατρεγμένου αντιφρονούντα, κι αμέσως έπιασε δουλειά. Ένας κολλητός του δούλευε στη νομαρχία… τμήμα πολεοδομίας. Κάτι μαγειρέψανε με ένα οικόπεδο, κάτι άδειες πλαστογραφήσανε και με μια αντιπαροχή βρέθηκε με δυο τρία διαμερίσματα στην κατοχή του. Νοίκιασε τα τρία σε φοιτητές της σχολής που άνοιξε στην πόλη και κάαααθονταν. Τώρα είχε χρόνο να σώσει τους συμπολίτες του από την κατάρα της αντιπαροχής που τσιμέντωσε τα πάντα.

Στις αρχές του 1980 το... σχέδιο των κυβερνόντων πήγαινε καλά. Μαζέψανε όλο τον πληθυσμό στις πόλεις, τον ένα πάνω στον άλλο. Φθηνά εργατικά χέρια. Το Σπύρο τον συνάντησα τότε πάλι στην Αθήνα. Δεν κρατούσε πια ‘δεξιές’ εφημερίδες αλλά κάτι αφίσες με τον πράσινο ήλιο.
Μόλις είχε κερδίσει τις εκλογές ο μεσιέ με το ζιβάγκο και η χώρα έμπαινε στη νέα εποχή. Ο Σπύρος ήταν πια πρόεδρος πολιτιστικού συλλόγου στα Πατήσια, αλλά και παράγοντας σε ποδοσφαιρική ομάδα. Έδωσε το volvo και πήρε μια 318, Μπεμβέ με καθίσματα από δερματίνη, χαμηλωμένη. Τα λεφτά έρχονταν μόνα τους από τότε που οργανώθηκε στο κόμμα.

Τον χώσανε οι κολητοί σε κάτι επιτροπές, και ρούφαγε το μερίδιό του από τα πακέτα που έρχονταν από την Ευρώπη. Ο "μεγάλος", ο Ανδρέας, δεν γούσταρε την Ευρώπη, αλλά μια χαρά τα πήγε μαζί τους τελικά. Το σύνθημα "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο" ήταν καλή ατάκα για τα αντανακλαστικά του λαού, αλλά μέχρι εκεί. Ο Ανδρέας ήταν όσο Ευρωπαίος ήταν κι ο Κωνσταντίνος. Όσο ο λαός στην Ελλάδα είχε χούντα, αυτοί και οι κουστωδία τους ήταν ‘εξορία’… όχι… όχι Μακρόνησο… πιο δύσκολη, στην ξενιτειά. Παρίσια, Στοκχόλμες, Τορόντα, Μανχάταν… όπου υπήρχαν αμερικάνικες και αγγλικές πρεσβείες, ακριβώς δίπλα κάνανε τα σπίτια τους.

Ο Ανδρέας λοιπόν έφερε λεφτά από την Ευρώπη με το σύνθημα ‘αλλαγή’. Πακέτα Ντελόρ. Λεφτά, πολλά λεφτά. Από αυτά τα λεφτά ο Σπύρος ζούσε καλά. Συνδικαλίζονταν στα πράσινα στέκια μαζεύοντας ψήφους για το κόμμα. Με το πακέτο μάλμπορο να εξέχει απ την κωλοτσέπη, τα κλειδιά της μπέμπας σε ρόλο κομπολογιού, το μαλλί μπούκλα μπριγιαντομένο, έτρεχε από σύναξη σε σύναξη πρασινίζοντας τον τόπο. Τα βράδια συνήθως άφηνε στο σπίτι την κυρά, και πήγαινε να ‘σηκώσει’ το
το κοινωνικό του προφίλ με κολλητούς από κάτι υπουργεία.

Παραλιακή, σκυλάδικο, πρώτο τραπέζι, άσπρη κάλτσα, καφέ λουστρίνι εισαγωγής. ΛεΠά, Χριστοδουλόπουλος, ουίσκι και σαμπάνια μαζί, πιάτα και γαρύφαλα, γκόμενες να κωλοτρίβονται στις γραβάτες, τσιφτετέλια στην πίστα με το χέρι στον αέρα να μοστράρει το μακρύ νύχι του μικρού δακτύλου με το δαχτυλίδι. Παχύς χρυσός με πράσινη πέτρα πάνω. Ξημερώματα για πατσά στη Συγγρού, δίπλα στις πουτάνες.

Αρχές δεκαετίας του 1990. Ο γιος του Σπύρου μεγάλωσε και ήταν πια στο Λύκειο. Από το Γυμνάσιο όμως ήταν ‘ενεργός’ πολίτης. Πρόεδρος του 15μελούς που ‘κατέβαινε’ στις σχολικές εκλογές με το κόμμα. Το κόμμα ήταν παντού. Όχι στα νηπιαγωγεία ακόμα, αλλά από το γυμνάσιο μπορούσες να διαλέξεις το κοπάδι σου. Ο γιος ήταν άξιο τέκνο του Σπύρου. Είχε μάθει τα κόλπα πως να βγάζει λεφτά από τις μίζες στις εκδρομές στήνοντας την κατάσταση ανάμεσα στους λεοφωρτζήδες και τους καθηγητές. Όλοι κάτι βάζανε στην τσεπούλα κι όλοι μια χαρά.

Ο γιος είχε εξαντλήσει το όριο των απουσιών αλλά κανένα πρόβλημα, όλα με λίγο λάδωμα από τον μπαμπά κυλάνε καλύτερα. Ο διευθυντής του σχολείου άλλωστε είχε βλέψεις για προϊστάμενος δευτεροβάθμιας και χρειαζόταν πλάτες στο κόμμα. Ο Σπύρος είχε καημό ο γιος του να πάει στο Κολέγιο Αθηνών αλλά δεν του κάτσε. Ήταν σημαντικό να είσαι συμμαθητής με τον γόνο του εφοπλιστή, του εφημεριδά και του μεγαλέμπορου… αργότερα οι μπίζνες με ποιους θα γίνονταν άλλωστε… με άγνωστους; Με τους συμμαθητές φυσικά! Αλλά κι έτσι όλα τακτοποιήθηκαν.

Στις αρχές του 1990 ο γιος του Σπύρου αφού πήγε δυο χρόνια διακοπές στην Αμερική και γύρισε με πτυχίο μάρκετινγκ. Έμαθε απ’ έξω όλα τα καφέ του Γιέιλ και τις μαζορέτες των αδελφάτων, αλλά τα
αγγλικούλια του ήταν επιπέδου Ελεμέντρι, ίδια μ αυτά του Καραμανλή του νεωτέρου που κι αυτός στο Αμέρικα έφαγε τα νιάτα του σπουδάζοντας…πρωθυπουργός.

Γύρισε στην Ελλάδα λοιπόν πτυχιούχος κι άνοιξε με κάτι μαγειρεμένες επιδοτήσεις διαφημιστική εταιρία, ξήγα του μπαμπά. Το μαγαζί πήγε καλά από την αρχή καθώς έπαιρνε ‘αβέρτα’ δημόσια έργα.
Τουριστική προβολή Νομού τάδε 150.000, οργάνωση εκθέσεως Υπ. Τουρισμού 900.000, έντυπα Περιφέρειας 1.200.000, κονκάρδες για το Δήμο 500.000 …… και πάει λέγοντας.

Πουλούσε και μίντια στα κανάλια που γέμισαν τον τόπο… ελεύθερη τηλεόραση γαρ. Είχε κάνει κολλητούς μερικούς Νομάρχες και Δημάρχους και έπαιρνε τη δουλειά. Με διαγωνισμό πάντα. Διαφανέστατα. Ήξερε καλά πως αν δεν χώσεις μαύρα, δεν θα πάρεις τη δουλειά. Έτσι, ένας δούλευε,
δέκα πληρώνονταν. Ένας έσκαβε (κι αυτός με stageεπιδοτήσεις) και δέκα κονομάγανε. Η πιο κερδοφόρα δουλειά στην Ελλάδα έγινε ο αέρας.

Χρυσοπληρωμένοι αεριτζήδες, πετυχημένοι και κονομημένοι. Έτσι κι ο γιος του Σπύρου. Άλλαξε το φοιτητικό κόκκινο celica με το μπουρί από πίσω και πήρε μια καγιέν μαύρη. Την τούρμπο με φιμέ τζάμια επίσης. Αριθμός κυκλοφορίας ΑΜΡ-7777. Ήθελε να τον καταλαβαίνουν όλοι και ένας κολλητός στο συγκοινωνιών του έδωσε το νούμερο. Δεν ήθελε όμως να φαίνεται στην εφορία, γι αυτό και το καγιέν το ‘έβαλε’ στην οφ-σορ του που είχε έδρα την Κύπρο. Εταιρικό το αμάξι, όπως και η γκαρσονιέρα που αγόρασε για γαμηστρώνα στο Κολωνάκι κοντά στου Σημίτη για να τον χαιρετάνε οι μπάτσοι της φρουράς.

Στις γκόμενες που ξεμονάχιαζε εκεί έλεγε πως ήταν σύμβουλος του ΥΠ.ΠΟ, έτσι για φιγούρα. Ψέματα βεβαίως, δεν ήταν σύμβουλος, πελάτη τον είχε. Ο μπαρμπα Σπύρος ήταν περήφανος για το βλαστάρι του. Είχε βγει στη σύνταξη από τα πενήντα του "δουλεύοντας" το ΤΕΒΕ με πλαστά παραστατικά εργασίας από τη Σουηδία, αλλά έβγαζε χοντρά φράγκα από τότε που το κόμμα τον έβαλε σύμβουλο στο κρατικό κανάλι. Πολλά λεφτά! Και δεν πατούσε και το πόδι του εκεί. Από τη Μύκονο τηλεφωνικώς οι πολύτιμες συμβουλές του μέσα από την πισίνα ή το τζακούζι που φερε απ´ τη Σουηδία να του θυμίζει την ξενιτειά.

Έφερε και μια σάουνα αλλά την πήγε στο άλλο εξοχικό στην Αράχοβα. Από τη Μύκονο ερχόταν στην Αθήνα μόνο για τα συμβούλια με Υπουργούς, για να ζεσταθεί το κονέ. Έτσι κι αλλιώς με το σκάφος μια ώρα ήταν η Γλυφάδα από τη Μύκονο και τρως και καμιά αστακομακαρονάδα στο διάμεσο να διαπιστευτεί το στάτους. Και τα σκυλάδικα κοντά, λίγο αλλάξαν από το ηρωικό 80. Το κόλπο του χρηματιστηρίου τους άφησε πόλλλλλλλά κέρδη.

Ήταν μέσα στις κομπίνες που φούσκωναν ανύπαρκτες εταιρίες πιο γρήγορα κι από φαρίνα γιώτης. Όταν δόθηκε το σύνθημα, τα φράγκα μεταφέρθηκαν στην Ελβετία με τσουβάλια και είναι εκεί για τα γεράματα. Ο μπάρμπα Σπύρος έμαθε πως ο καλύτερος φίλος του στο πατρικό του δίπλα αυτοκτόνησε από την απόγνωση. Έχασε τα πάντα… ο Σημίτης που είχε ψηφίσει τον είχε διαβεβαιώσει πως το χρηματιστήριο θα τον κάνει πλούσιο και εκσυγχρονισμένο. Ο Σπύρος έστειλε στεφάνι μια που δεν
μπόρεσε να πάει στην κηδεία, είχε επιτροπή.

Στα μέσα του 2000 μπήκε πατέρας και γιος στο μεγαλύτερο φαγοπότι όλων των εποχών. Αρμέγανε από παντού, ήταν πια κολλητοί με τους πάντες και διαχειρίζονταν μίζες και λάδια. Σι Φορ Άι, Αντίρια, Ολυμπιακά Έργα, κατασκευές… ότι μπορεί και δεν μπορεί να φανταστεί κανείς. Η Ολυμπιακή φλόγα έφερε πολύ χρήμα. Ο Σπύρος έχει ακόμα τη δάδα της φλόγας, την μετέφερε κι αυτός για 50 μέτρα… αλλά οι φωτογραφίες βγήκαν ‘καμένες’ επειδή γυάλισε στον ήλιο το ολόχρυσο ρόλεξ και το δαχτυλίδι με την πράσινη πέτρα στο μικρό δάχτυλο με το μακρύ νύχι.

Κάπου σ’ αυτή την εποχή έχασα τα ίχνη του Σπύρου και του γιου του. Είχα κι εγώ τα δικά μου προβλήματα επιβίωσης. Έμαθα πως αγόρασαν σπίτια στο Σαν Φραντζίσκο και στο Λονδίνο για τις δύσκολες ώρες. Μάλλον είχαν την πληροφορία πως η Ελλάδα θα γίνει επικίνδυνος τόπος για την κάστα τους και έφυγαν νωρίς. Όπως οι καλοί κλέφτες, μια καλή μπάζα κι εξαφανιζόλ.

Οι κολλητοί τους όμως είναι ακόμα εδώ, άπληστοι, αδίστακτοι, ψεύτες απέναντι σε εκατομμύρια φτωχών πια Ελλήνων. Στις αρχές του 2010 ο τελευταίος της δυναστείας Παπανδρέου αποφάσισε να ποντάρει σε λάθος άλογο, και να κερδίσει τις εκλογές πέφτοντας στην παγίδα που έστησε ο ελληνικός λαός. Σπύρος και γιος ΑΕ ίσως τη γλυτώσουνε. Ίσως αποφύγουν αυτό που δεν απέφυγαν οι Λουδοβίκοι του παρελθόντος.

Στην Ελλάδα μπορεί το 95% να κοιμάται νανουρισμένο από το σκυλάδικο, τους πληρωμένους τελάληδες της δημοσιογραφίας, και τη χαζομάρα του μεσημεριού, αλλά το 5% είναι γνήσιο τέκνο του Λεωνίδα, του Θεμιστοκλή και του Αλεξάνδρου. Πιο γνήσιο δεν γίνεται.

Καλή σου τύχη Σπύρο. Χαιρετίσματα στο γιο και στην κυρά.

Αφιερωμένο στους φίλους μου, Δημήτρης

Κάποιοι φωάζουν και εκτός Ελλάδας, αλλά δεν ακούγονται

Κύριοι πολιτικοί, να σας πώ ένα μυστικό; Ετοιμαστείτε για τα χειρότερα.

Στο πρόσωπο του Α. Κακλαμάνη ο κόσμος βλέπει το πολιτικό κατεστημένο. Ο κάθε Κακλαμάνης ανεξάρτητα από το κόμμα που ανήκει, ανεξάρτητα από την ιδεολογία που πιστεύει και κυρίως ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΜΕ ΤΟ ΑΝ ΦΤΑΙΕΙ Ή ΔΕ ΦΤΑΙΕΙ, σε λίγο καιρό θα πρέπει να ψάχνει χώρα να τον δεχθεί. Τους βλέπω να "αυτοεξορίζονται" όπως έκαναν επι 7ετίας, αλλά για άλλους λόγους αυτή τη φορά.
Άντε το πολύ πολύ να τους ανεχτούν οι Έλληνες μέχρι το τέλος της 3ετίας που προβλέπεται στο "πακέτο στήριξης - διάλυσης" της χώρας. Γιατί στο τέλος της τριετίας και αφού τελειώσουν τα δανεικά και αφού θα μας έχουν πρήξει με τα διάφορα ψευτοδιλήματα, με τα συνεχή μέτρα, με τις διάφορες υποτιθέμενες καθάρσεις, αποδόσεις ευθυνών και άλλα τέτοια κόλπα και ενώ η χώρα θα χρωστάει το 150% του ΑΕΠ της και ο κόσμος θα πεινάει, θα μας πούν ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΤΩΧΕΥΣΑΜΕ. Και τότε όποιος πολιτικός δεν θα την έχει κοπανήσει ήδη, θα την πληρώσει για όλα τα λαμόγια.
Μακάρι να βγω ψεύτης ... αλλά ....

Δημοσκόπηση

Ελευθεροτυπία: 1/5/2010
Αντίθετοι με νέα μέτρα το 51,3% των Ελλήνων

Όσο κι αν διαφωνούμε με την τακτική των δημοσκοπήσεων, η συγκεκριμένη δημοσκόπηση συστήνεται. Ιδιαίτερα αν λάβει υπ' όψη του κάποιος ότι οι δημοσκοπήσεις στήνονται και μαγειρεύονται από τις εταιρείς κατά το δοκούν, τότε εύκολα διαπιστώνει ότι το 51% των αντίθετων με τα μέτρα, μεταφράζεται σε 91% κατά την ταπεινή μας άποψη

Υποθετικά μιλώντας

Ας υποθέσουμε ότι γίνονταν τα παρακάρω :

1. Δανείζουμε εμείς (οι Έλληνες) την Ελλάδα άμεσα. Έχουμε αρκετές καταθέσεις για να καλύψουμε αρκετούς μήνες. Ταυτόχρονα, δίδοντας εξωφρενικά προνόμια στους Κινέζους (λιμάνι και ζώνη ελευθέρου εμπορίου για ίδρυση μονάδων συναρμολόγησης και "εξευρωπαϊσμού" των προϊόντων τους) τους πουλάμε 40 με 50 δις ευρώ ομολόγα. Ένα μεγάλο μέρος των Ευρώ που μαζεύει η Κυβέρνηση από τα παραπάνω το μετατρέπει σε δολλάρια (δείτε το γιατί στο 4)

2. Καλούμε το ΔΝΤ για τα υπόλοιπα. Θα πληρώσουμε κατιτίς παραπάνω αλλά θα απολαύσουμε τα μούτρα των "Εταίρων" όταν καταλάβουν ότι η Ευρωπαϊκή τους Ένωση είναι ένα μάτσο κουρελόχαρτα. Θα απολαύσουμε επίσης μιά άνευ προηγουμένου ξεφτίλα της Κομισιόν και των καρεκλοκενταύρων της.

3. Αναθεωρούμε τις παραγγελίες οπλικών συστημάτων από τους φίλους Ευρωπαίους

4. Καλούμε την Κομισιόν να δει το θέμα εξόδου μιάς χώρας από τη Ζώνη του Ευρώ, μια και αυτό δεν προβλέπεται πουθενά. Με το που θα κυκλοφορήσει η είδηση το Ευρώ θα χάσει το 30% της αξίας του ως προς το δολλάριο. Στο σημείο αυτό η Ελληνική Κυβέρνηση πουλάει τα δολλάρια και αγοράζει Ευρώ. Το κέρδος είναι 25% (με τις προμήθειες) και οι Γερμαναράδες το φυσάνε και δεν κρυώνουν.

5. Εν τω μεταξύ σοβαρευόμαστε και δουλεύουμε και πληρώνουμε φόρους

6. Συνάπτουμε συνθήκη με την Τουρκία σύμφωνα με την οποία δίνουμε Ελληνική (άρα και Ευρωπαϊκή) υπηκοότητα σε όποιον Τούρκο πολίτη έχει συγγένεια μέχρι β' βαθμού με Τουρκους που εκτοπίστηκαν κατά την ανταλλαγή πληθυσμών. ¨ολοι αυτοί την επόμενη μέρα παίρνουν το αεροπλάνο για τη Γερμανία... Ταυτόχρονα θεσπίζουμε ακόμα πιό εύκολα κριτήρια ελληνοποίησης (με παράβολο 3.000 Ευρώ) των παράνομων προσφύγων. Και αυτοί παίρνουν την επόμενη μέρα το τραίνο για τη Γερμανία και Γαλλία. Με τρόμο βλέπουν οι Εταίροι εισρροή 15.000 χιλιάδων μουσουλμάνων την εβδομάδα με Ελληνικά διαβατήρια.

7. Η Κομισιόν απελπισμένη καλεί τους Εταίρους να αναθεωρήσουν τη στάση τους για την Ελλάδα, όλοι όμως βλέπουν ότι είναι αργά.

8. Η Ελλάδα αιτείται αποχώρησής της από το Ευρώ. Ακολουθούν και η Ιταλία και Ισπανία που υποφέρουν χρόνια από το σκληρό Ευρώ και την κηδεμονία των Γερμανών. Το Ευρώ καταρρέει. Η Κομισιόν παραιτείται σύσσωμη. Οι Άγγλοι κατηγορούν Γερμανία και Γαλλία ότι τα έκαναν μούσκεμα και ζητούν επειγόντως αναθεώρηση των Συνθηκών.

9. Έχουμε φτάσει το Δεκέμβριο του 2012. Οι Γερμανοί κατάλαβαν ότι τα έβαλαν με λάθος Mother fucker.

Μερικές μέρες αργότερα φτάνει το τέλος του κόσμου. Όχι για όλους όμως, οι Έλληνες (και τα 15 εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο) έχουν μεταφερθεί με τα διαστημόπλοια των Ελ στον Άλφα του Κενταύρου. Μαζί τους σώθηκαν και μερικές ξέμπαρκες Γερμανίδες που είχαν παντρευτεί κάτι γκαρσόνια από την Μύκονο...

Ολα αυτά βέβαια θα μπορούσαν να γίνουν πρίν την προσφυγή μας στο "δίχτυ προστασίας" και με την προϋπόθεση ότι:
1. Στο Ελλαδιστάν η πολιτική ηγεσία δεν είναι υπόδουλη στα συμφέροντα των τραπεζιτών
2. Εκτός των εταίρων "φίλων" μας, δεν μας έχουν ξεγράψει και οι ΕΛ.

Το πιστόλι στο τραπέζι. Μύθος και πραγματικότητα

Επανήλθαμε μετά τις διακοπές του Πάσχα με νέα "τεράστια επιτυχία" της Ελλάδας. Το περιβόητο πιστόλι είναι πλέον γεμάτο και είναι πάνω στο τραπέζι. Η κυβέρνηση και οι εντεταλμένοι δημοσιοΚΑΦΡΟΙ πουλάνε την είδηση για την αποσαφήνιση των όρων λειτουργίας του πακέτου στήριξης της Ελληνικής οικονομίας από την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. ως εθνική επιτυχία και ως Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στη βασανιζόμενη Ελλάδα η οποία βάλλεται από τους κακούς κερδοσκόπους.
Ωραία όλα αυτά και καλά κάνουν και το πουλάνε το θέμα όπως νομίζου, αλλά υπάρχουν κάποιες παράμετροι της συμφωνίας οι οποίες (σκοπίμως;) παραλείπονται.
Και εξηγούμαι:

• Το χρέος της Ελλάδας (300 δις) τοκίζεται κατά το μεγαλύτερο ποσοστό του (70 %) με σταθερό επιτόκιο. Άρα και το επιτόκιο με το οποίο θα λάβουμε τα χρήματα που προβλέπονται από τη συμφωνία θα είναι σταθερό. Οπότε το σενάριο περί κυμαινόμενου επιτοκίου ως εναλλακτική λύση δεν υφίσταται. Η Ελλάδα θα αναγκαστεί να πάρει τα χρήματα του πακέτου με το σταθερό επιτόκιο που συμφωνήθηκε. Δηλαδή με 5%. Έτσι με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγούμαστε στο πακέτο στήριξης δανειζόμενοι 40 δις σε πρώτη φάση (30 από Ε.Ε. και 10 από Δ.Ν.Τ.) με έκδοση 3ετών ομολόγων με σταθερό επιτόκιο 5%.
• Η "κακή" Γερμανία νικήθηκε από τους ηρωικούς Έλληνες πολιτικούς σε μια άνιση μάχη και τελικά συμφώνησε να συμβάλει και αυτή μαζί με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης στο πακέτο. Έτσι ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων που θα δοθούν στην Ελλάδα θα προέρχεται από τη Γερμανία. Κανείς δεν επισημαίνει όμως ότι η Γερμανία δανείζεται με 3% και έτσι δεν έχει κανένα πρόβλημα να αγοράσει 20 δις Ελληνικών ομολόγων με επιτόκιο 5% και ταυτόχρονα να εκδώσει δικά της ομόλογα αξίας 20 δις με 3% επιτόκιο. Έτσι η Γερμανία έχει μια θετική γι αυτήν διαφορά επιτοκίου 2% την οποία καρπώνεται. Άρα όχι μόνο δε βοηθάει αλλά κερδίζει από αυτή τη διαδικασία. Αυτή δεν είναι κερδοσκοπία κύριοι δημοσιοΚΑΦΡΟΙ; Και μάλιστα σε επίπεδο κυβερνήσεων και όχι τραπεζών; Κατά τ' άλλα υποχρεώσαμε τους Γερμανούς να συμβάλουν με σημαία την αλληλεγγύη στα πλαίσια της Ε.Ε.
• Άλλη παράμετρος της ιστορίας είναι η εμπλοκή του Δ.Ν.Τ. το οποίο όπου έχει εμπλακεί, ακόμη τρέχουν και δε φτάνουν. Και εκτός αυτού το Δ.Ν.Τ. είναι όργανο πίσω από το οποίο στην ουσία είναι η Goldman sucks και οι μεγάλοι πιστωτικοί οργανισμοί / τράπεζες. Δηλαδή οι διεθνείς ΚΕΡΔΟΣΚΌΠΟΙ όπως τους ονομάζετε κύριοι δημοσιοΚΑΦΡΟΙ και οι οποίοι ως σύμβουλοι της Ελληνικής κυβέρνησης του 2000 είναι αυτοί που δημιούργησαν το σημερινό πρόβλημα αποκρύπτοντας την πραγματική διάσταση του τότε δημόσιου χρέους της χώρας.
• Όσες διαψεύσεις και αν ακούγονται περί νέων μέτρων που θα ληφθούν, δεν υπάρχει περίπτωση μέχρι το τέλος του καλοκαιριού και αφού η Ελλάδα κάνει χρήση του πακέτου, να μην υπάρξουν. Ήδη συζητείται στο Μαξίμου η φόρμουλα βάσει της οποίας θα μειωθεί το προσωπικό του Δημόσιου τομέα. Και αυτό θα είναι το ελάχιστο. Έπονται μέτρα αντίστοιχα με αυτά που λήφθηκαν σε χώρες όπου το Δ.Ν.Τ. παρενέβη. Με λίγα λόγια θα υπάρξουν μέτρα κατά του ασφαλιστικού, των συντάξεων και των αποδοχών μισθωτών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Η δε ανεργία θα χτυπήσει κόκκινο μέσα στο 2011. Όσον αφορά τα οικονομικά μεγέθη, (πληθωρισμός, ανάπτυξη) καλύτερα να μην τα θίξω.
• Όσον αφορά το άλλο κόστος όλης της ιστορίας, όχι το οικονομικό, ούτε το κοινωνικό, αλλά το πολιτικό, επισημαίνω μόνο το εξής: Ουδείς αμφισβητεί την προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση τους τελευταίους 6 μήνες. Και επικοινωνιακά όλη αυτή η προσπάθεια πλασαρίστηκε από τους δημοσιοΚΑΦΡΟΥΣ άψογα και με τακτ. Έτσι, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των προσπαθειών της κυβέρνησης, ο πρωθυπουργός δεν θα αποκτήσει τη ρετσινιά αυτού που έφερε το Δ.Ν.Τ. στην Ελλάδα. Θα περάσει στον κόσμο το προφίλ του πολιτικού που αγωνίστηκε (πράγμα που όντως κάνει), αλλά αν το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό, τότε θα είναι αυτός που έφερε το πακέτο στήριξης και όχι το Δ.Ν.Τ.

Άρα ναι, το πιστόλι είναι πάνω στο τραπέζι και είναι και γεμάτο. Αλλά βρίσκεται εκεί μόνο και μόνο για να αυτοκτονήσουμε και όχι ως απειλή για τους κακούς κερδοσκόπους

Αυτά τα ολίγα και έπεται συνέχεια ...

Εναλλακτικοί τρόποι για κατάργηση επιδομάτων

Η κυνέρνηση συνεχίζει τις περικοπές επιδομάτων πέραν του νομοσχεδίου που ψηφίστηκε και προβλέπει 12% μείωση σε κάθε είδους επιδόματα στο δημόσιο. Φαεινό παράδειγμα το πιο κάτω άρθρο του Βήματος, http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=16&artid=322031&dt=24/03/2010, σύμφωνα με το οποίο, με πλάγιο τρόπο και με το πρόσχημα της μείωσης της γραφειοκρατίας, επιχειρείται η κατάργηση (και όχι η μείωση) επιδόματος των υπαλλήλων του ΥΠ.ΕΣ. Υπενθυμίζεται ότι όταν κατατέθηκε το νομοσχέδιο για τη διάσωση της οικονομίας, ειδικά γι αυτό το επίδομα υπήρχε παράγραφος με την οποία καταργείτο. Μετά από έντονες αντιδράσεις των υπαλλήλων του ΥΠ.ΕΣ., η κυβέρνηση υπαναχώρησε, καταργώντας την επίμαχη παράγραφο. Τώρα φαίνεται πως η κυβέρνηση επανέρχεται και καταργεί το εν λόγω επίδομα των υπαλλήλων του ΥΠ.ΕΣ. μέσω άλλου νομοσχεδίου που θα φέρει στη βουλή.

Πρόγραµµα Σταθερότητας Ανάπτυξης

Αναδημοσίευση από http://galera.gr/magazine/modules/articles/article.php?id=1968

Σταθερότητα και ανάπτυξη
Και τι δεν έχει αυτό το υπέροχο Πρόγραµµα Σταθερότητας Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας που έφτιαξε µε τα χεράκια του το ΠΑΣΟΚ: Μείωση µισθών, αύξηση έµµεσων φόρων, επώδυνες αλλαγές στο ασφαλιστικό και τα εργασιακά, γενικώς είναι σαν να το έχει γράψει µε τα χεράκια του το ΔΝΤ αυτοπροσώπως.
Τα προαναφερθέντα έχουν λίγο πολύ επισηµανθεί. Εκείνο που πέρασε σχετικά απαρατήρητο είναι ότι το πρόγραµµα προβλέπει µείωση κατά 2/3 των εργαζοµένων µε σύµβαση στο Δηµόσιο, µε παράλληλο πάγωµα των προσλήψεων για τρία χρόνια. Με άλλα λόγια, χιλιάδες νέοι άνθρωποι θα πεταχτούν στον δρόµο, ώστε µαζί µε τους απολυµένους του δηµόσιου τοµέα να συµπληρώσουν το 1 εκατ. των ανέργων που προβλέπει ο υπουργός Απασχόλησης Α. Λοβέρδος.
Και δεν είναι µόνο η ανεργία, είναι και η διάλυση του δηµόσιου τοµέα και εντέλει του κοινωνικού κράτους, διότι η µείωση του αριθµού των εργαζοµένων συνεπάγεται αυτοµάτως αποδιάρθρωση των νοσοκοµείων, των ΚΕΠ, των ειδικών σχολείων, της βοήθειας στο σπίτι. Με ένα εκατοµµύριο ανέργους και τους πολίτες χωρίς δίκτυ κοινωνικής προστασίας δεν µπορεί να υπάρξει ούτε σταθερότητα ούτε ανάπτυξη.

Κείμενο από την ιστοσελίδα του Τζίμμη Πανούση που χαρακτηρίζει την τρέχουσα ποιτική κατάσταση

Κυρίες και κύριοι δεν έχουμε δημοκρατία, δυστυχώς.

Η δημοκρατία προϋποθέτει ισονομία μεταξύ των πολιτών. Όλων των πολιτών. Εδώ δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Κομματική, εκδοτική, και δημοσιοκαφρική χούντα έχουμε. Είδατε εσείς καμιά ισονομία; Απλά δεν υπάρχει.
π.χ.
Αν εγώ καταθέσω ψευδή πλαστά στοιχεία στην εφορία με τη δήλωσή μου θα πάω φυλακή. Όμως, ο τέως πρωθυπουργός, το παχουλό ανιψάκι του Εθνάρχη, ο Κωστάκης ο Β' που τον είχαμε πρωθυπουργό -τρομάρα του- πέντε χρόνια, αυτός και η παρέα του, δήλωναν πλαστά στοιχεία στην Ευρώπη. Και αντί να πάνε φυλακή, κάθονται τώρα στα έδρανα της Βουλής.

Άλλα και ο Γιωργάκης ... που είναι πρωθυπουργός τώρα, έχει μαζέψει τους φίλους του και παίζει την κυβέρνηση. Τους μπιρμπιλογερουλάνοπεταλωτήδες. Ο Γιωργάκης πιστεύει ότι είναι πρόεδρος Μη-Κυβερνητικής Οργάνωσης. Δεν ξέρει απ' αυτή τη δουλειά. Λαπτοπάκιας με μουστάκι. Μαμάκιας. Η προσωποποίηση του Ντιντή που καρπάζωνε στις Ελληνικές ταινίες ο Βουτσάς. Δεν κάνει ο άνθρωπος γι' αυτή τη δουλειά. Στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, είχε βύσμα τον πατέρα του και γινόταν υπουργός. Πήγε στις ΗΠΑ για δολάρια και γύρισε με κατάργηση VISA. Πήγε στη Γαλλογερμανία για Euro και γύρισε με πολιτική στήριξη. Αν πάει δηλαδή στην Ιαπωνία για Γιεν, θα γυρίσει με με ψήφισμα υπέρ της διάσωσης της σαλαμάνδρας;;;

Με λίγα λόγια, την έχουμε βαμένη. Δεν υπάρχει προοπτική. Και μη νομίζετε ότι τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης αποτελούν καμία εναλλακτική πρόταση. Το ΚΚΕ βρίσκεται σε άλλο σύμπαν, στο συνασπισμό παίζουν τους αριστερούς, ενώ στο ΛΑΟΣ μαζεύουν ότι βρούν και το πασάρουν ως υποψήφιο βουλευτή για να παίρνουν έδρες στις εκλογικές αναμετρήσεις.

Οπότε το μόνο που μας μένει είναι η δυναμική που έχουμε εμείς οι ίδιοι οι πολίτες.
Ποιά δυναμική; Ο καθένας από εμάς ξέρει για τον εαυτό του.

ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ !!!!!

Στο σχέδιο νόμου που κατατέθηκε και ψηφίστηκε, υπάρχουν κάποιες συγκεκριμένες διατάξεις με τις οποίες αναστέλονται κάποιες υπουργικές αποφάσεις που αφορούν αυξήσεις σε ορισμένα επιδόματα συγκεκριμένων υπουργείων και υπηρεσιών.
Αυτές οι διατάξεις δεν περιλαμβάνονται στα μέτρα όπως αυτά ανακοινώθηκαν.

Και τέλος πάντων ας υποθέσουμε ότι εκτός από τα γνωστά -30% στα δώρα Χριστουγέννων / Πάσχα και στο επίδομα αδείας και -12% σε όλα τα επιδόματα στο δημόσιο, έπρεπε να υπάρξουν και κάποιες άλλες περικοπές.

Μπορεί να μας πει κάποιος με ποιά κριτήρια επιλέχθηκε η αναστολή των συγκεκριμένων υπουργικών αποφάσεων, με τις οποίες μειώνονται αποδοχές σε συγκεκριμένες υπηρεσίες του δημοσίου; Και γιατί επιλέχθηκαν οι συγκεκριμένοι δημόσιοι υπάλληλοι, όταν άλλοι συνάδελφοί τους (π.χ. Υπ. Οικονομικών) είναι πολύ καλύτερα αμοιβόμενοι;