Ads 468x60px

Featured Posts

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

Κάποτε ήμουν Μακεδόνας

Ας διαβαστεί αυτό το κείμενο στη Βουλή. Αρκεί. Και ας πούνε όλοι μαζί «Καληνύχτα Ελλάδα» να τελειώνουμε...


«Κάποτε ήμουν Ελλην Ηπειρώτης, 1914... υποχώρησα και εδέχθηκα να με ονομάσουν βόρειο-Ηπειρώτη το 1923. Μου είπαν έτσι ότι θα εξασφαλίσουν όλα μου τα δικαιώματα... Να μην φοβάμαι. Επεσα και κοιμήθηκα και ξύπνησα το 1945 να ανακαλύψω ότι πλέον ήμουν Μειονοτικός (το τι μειονότητα δεν το λέγαν). Ξανάκοιμήθηκα και ξύπνησα το 1991 Αλβανός.

Κάποτε ήμουν Έλλην Κύπριος, μου είπαν να δεχθώ ότι υπάρχουν και Τούρκοι στο νησί και δν είναι σωστό να μην νοιώθουν και αυτοί ίσιοι. Το δέχθηκα, τι κι αν ήταν το ίδιο μου το αίμα εξισλαμισμενο με την βία.
Έτσι έπεσα και κοιμήθηκα. Ξύπνησα Ελληνοκυπριος και ο αδελφός μου Τουρκοκύπριος. Τώρα μου λένε να μην λέω πώς είμαι Έλληνας...
Κάνει κακό στην ειρήνη και την ευημερία της Ανατολικής Μεσογείου. Έτσι και γω λέω είμαι Κύπριος σκέτο. Νιώθω όμορφα γιατί μου χαϊδεύουν την πλάτη οι ξένοι.

Κάποτε ήμουν Ίμβριος, Τενέδιος, Κωνσταντινουπολίτης, μου είπαν μην φοβάσαι, έχεις στάτους μειονότητος... Όλα καλά θα πάνε...σήμερα ζω στην Αθήνα. Στο φέισμπουκ μου γράφω τόπο καταγωγής Istanbul, Turkey. Τα ξαδέρφια μου βέβαια ζουν στην Πόλη ακόμα υπό το όνομα Μοχάμεντ και Φατιμά.

Κάποτε ήμουν Μακεδόνας. Μου είπαν πως αυτό δεν ευχαριστεί τους σχεδιασμούς των φίλων μας των Γερμανών (για τα δυτικά Βαλκάνια - νέα γερμανική γιουγκοσλαβια) και πώς είναι εθνικιστικό. Και γω σαν καλό παιδί που είμαι και που αγαπά όλο τον κόσμο άλλαξα όνομα και ευτυχώς μου επέστρεψα με χίλια ζόρια να λέγομαι Νοτιομακεδόνας.

Αλλά θα σας την σκάσω βρε. Για να δείτε ότι είμαι ακόμα καλύτερος απ ότι νομίζετε σκέφτομαι ένα πιο κατάλληλο όνομα: Νομάς».



Το παραπάνω κείμενο του χρήστη «Νομάς» γράφτηκε ως σχόλιο σε άρθρο του ιστότοπου e-amyna.com αναφορικά με την εκχώρηση ονόματος, αποδοχής υπηκοότητας και «μακεδονικής» γλώσσας στους Σκοπιανούς και το αναδημοσιεύουμε αυτούσιο γιατί θεωρούμε ότι περιέχει την ουσία εθνικών υποχωρήσεων 100 ετών:


ΠηγήHimara.gr 

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2018

Θεόδωρος Πάγκαλος: τί ἐνδιαφέρον ὄνομα


Πάγκαλος κα ο παγκάκιστες παλαβομάρες του

ραο, φρικτ κα πέριττο τοπίον!
λαιογραφία μεγάλου διδασκάλου.
λλ το λείπει μία σειρ ρειπίων
κι πίσημος γχόνη το Παγκάλου
K. Καρυωτάκης
Δν μο ρέσει ν γράφω ναντίον συγκεκριμένου νθρώπου, μως «ταν μο πειράζουν πατρίδα κα θρησκείαν, θ μιλήσω» κα θ γράψω. Δν μπορε κάθε φιλοκόπρος ν προσβάλλει σια κα ερά. Τώρα πο θέλουν ο προδότες πο μς κυβερνον, ν θάψουν τν Μακεδονία, ποιος "βάζει πλάτες" φείλουμε ν παντομε κα ν στηλιτεύουμε τν ξεφτίλα του.
«Θεόδωρος Πάγκαλος: τί νδιαφέρον νομα!», συνήθιζε ν λέει ποιητς Κωνσταντνος Καβάφης. Βεβαίως ναφερόταν στν παππο το σημερινο Παγκάλου. Καβάφης, μ τν διακριτικ δηκτικότητά του κα τν νόστιμα καρυκευμένη ερωνεία του, μεμφόταν τν βίο κα τν πολιτεία το πολυπλαγκτο στρατηγο Θεόδωρου Πάγκαλου, ποος... πιβεβαίωσε τν είχλωρο ρχαο λόγο «πρς γρ τ τελευταο κβν καστον τν πρν παρξάντων κρίνεται». Δηλαδή: να συμβάν, τ τελευταο, καθορίζει κα τν προηγούμενη ζωή σου. Πολλο νθρωποι χασαν τν πόληψη κα τν ξιοπρέπειά τους, βυθίστηκαν στν ντροπή, λέρωσαν τ καλ νομά τους, ξαιτίας μίας πράξης. πράξη ατ ταν κα τελευταία τους, κτοτε χάθηκαν, λοιδορούμενοι.
στρατηγς Θεόδωρος Πάγκαλος, πρν π τ «τελευταο κβν», διακρίθηκε ς ξιωματικς στος Βαλκανικος Πολέμους, κραιφνς βενιζελικός, προσχώρησε στ Κίνημα τς Θεσσαλονίκης. Μετ τς καταστρεπτικς κλογς το Νοεμβρίου το 1920 κα τν πάνοδο το βασιλι Κωνσταντίνου, ποστρατεύτηκε. Τ 1922 λαβε μέρος στν πανάσταση τν Πλαστήρα, Γονατ κα το ντιπλοιάρχου Φωκ, πανελθν στν νεργ πηρεσία. Τν Δεκέμβριο το 1922 τοποθετήθηκε ρχιστράτηγος τς συγκροτηθείσης τότε Στρατις το βρου. κε μ περάνθρωπες προσπάθειες κατόρθωσε ν συγκροτήσει, ν μέσω ρειπίων κα καταστροφς, ξιόμαχο στράτευμα. Τοτο συνετέλεσε τ μέγιστα στν σύναψη τς συνθήκης τς Λωζάννης. Λειτούργησε, στρατι το βρου, ς νάχωμα στς ρέξεις το αμοσταγος Κεμάλ. Μέχρι τ 1925, Θεόδωρος Πάγκαλος ναλαμβάνει, τν ταραγμένη κείνη περίοδο, διάφορα πουργεα. Στς 4 ανουαρίου το 1926, πρωθυπουργς ν, κήρυξε τν δικτατορία, ν στς 5 πριλίου το 1926 ξελέγη κα πρόεδρος τς Δημοκρατίας, διατηρώντας ταυτόχρονα κα τν πρωθυπουργία. μεινε στν ξουσία ς τς 22 Αγούστου το 1926, τν νέτρεψε Κονδύλης, ν διος παραθέριζε στς Σπέτσες. Πάγκαλος συνελήφθη, προφυλακίστηκε στ φρούριο τζεδν τς Κρήτης, μέχρι τν ούλιο το 1928. (Τν ποφυλάκισε Βενιζέλος). π τότε ς τ 1952 πο πέθανε στν Κηφισιά, δν σχολήθηκε μ τ κοινά, ξεχάστηκε ποια προσφορά του, πρν π τν δικτατορία του. (Τ πρν πάρξαντα). Τος λίγου μνες μως πού… δικτατόρευσε, πρόλαβε ν πράξει κα ρκετ σπουδαιογελοία. κτός του γνωστο «λληνοβουλγαρικο πεισοδίου», τ ποο, ν κα κόστισε, δωσε λαμπρ μάθημα στος Κομιτατζδες Βούλγαρους, κάποια μέτρα πο λαβε γι ν «ναμορφώσει» κα ν σώσει π τν «θικ κατήφορο» τν κοινωνία (γνώρισμα λων τν... θνοσωτήρων) προκάλεσαν τν θυμηδία το λαο, διασκεδάζοντας τν, τρόπον τινά, κατ τ δύστυχα κενα χρόνια.
« δικτατορία το Πάγκαλου» γράφει λέξανδρος Σβλος, λίγα χρόνια μετ τν νατροπή της, «γελοιοποίησεν αυτν δι τν νερμάτιστων κα λλοπρόσαλλών της πράξεων, λλ ζημίωσεν σον δύνατο τν χώραν, διότι, πως συνήθως συμβαίνει ες τς δικτατορίας διέφθειρε τ πολιτικ θη».
(λλοπρόσαλλος, νερμάτιστος, σπασμωδικός, « περιφρόνησή του πρς τς συμβουλς τν διπλωματν κα ο σπασμωδικς προσωπικές του παρεμβάσεις ποτέλεσαν γγύηση ποτυχίας» σημειώνεται στν στορία το λληνικο θνους, τς κδοτικς θηνν, στν ΙΕ’ τόμο, σελίδα 294, κα ξηγε κάποια «χαρίσματα» μ τ ποα εναι προικισμένος κα … προκομμένος γγονός).
Στν στορία μως μεινε τ διαβόητο μέτρο του γι τς φοστες τν γυναικών. Διαβάζουμε: «Κατόπιν διαταγς το Προέδρου τς Κυβερνήσεως, καταρτίζεται κα ποβάλλεται ες τ πουργεον σωτερικν, πρς γκρισιν, στυνομικ διάταξις δς παγορεύονται α κοντα φοσται τν γυναικών. Τ κατώτατον κρον τς φούστας δέον ν πέχη π το δάφους 30 κατοστά του μέτρου. Ες τν περιορισμν τοτον πάγονται πασαι α γυνακες π το 12ου τους κα νω. Α παραβάτισσες θ παραπέμπωνται ες τ π’ ατοφώρω πταισματοδικεον, συνυπεύθυνοι θ εναι κα ο γονες ατν. φαρμογ θ ρχίση π 15 Δεκεμβρίου». Κα κυκλοφοροσαν, ο καημένοι στυνομικοί, μ μεζορες στ χέρι κα μετροσαν τς φοστες τν ποσβολωμένων γυναικών, σ μία ποχ πο μακαρίζεται βεβαίως σ σύγκριση μ τν τωρινή.
Ατ γι τν παππού. πληθωρικς γγονς το τώρα, τν ποο φορτωθήκαμε τριάντα χρόνια τώρα κα πομένουμε, πρς τ παρόν, γογγύστως τς νοησίες του. Τριάντα τόσα χρόνια πρχαν κομματικ ποζύγια, πο τν ψήφιζα, γι ν μπορε ν ξευτελίζει τν λαό μας, δημοκρατικς.

Τριάντα χρόνια τώρα διος κα ρκετ λλα μηδενικ καί… κουλούρια (τ μηδν τ λέμε, στν σχολικ γλώσσα, κα κουλούρι), λεηλατον τν ψυχή μας κα διαγουμίζουν τν δρώτα το λαο μας.
Ξεθυμασμένο πολειφάδι το παρελθόντος, ψίγαμος καλοπερασάκιας, μπαθς πιά…σχατόγηρος, (= ν σχάτη γεροντικ λικία ν), μπαίζει κα περιφρονε, τν φρικιαστικ τούτη «θνικ» στιγμή, τν λαό, ποκαλύπτοντας τν ληθιν χαρακτήρα του.
Τί ν πρωτοθυμηθε κανες π τς παφλάζουσες πομφόλυγές του, πο κατ καιρος κτοξεύει, βάλλοντας π δικαίων κα δίκων. Τ «ο κπαιδευτικο πηγαίνουν πλυτοι κα ξύριστοι στ σχολεο». Τ «λοι μαζ τ φάγαμε». «Τος κοπρίτες», πο διος κα ο μόφρονές του παράσιτοι, διόρισαν στ Δημόσιο, τ «να μάτσο δαν χωριατν» πως νόμασε, βλάσφημος, τος γωνιστς το ’21. σύδοτος, χαλίνωτος, οηματίας κα νιάτως μεγαλαυχής, εκονίζει τν λλάδα πο μς ηδιάζει, τν νυπόληπτη κα κουτοπόνηρη πασοκικ τραγωδία το λληνισμο. Γνωρίζουμε, πς 30 τόσα χρόνια, παιρνε ψηλ ξιώματα γι ν σφραγίζει τ στόμα του, ν μν μολάει τν χολερικ κριτική του γι τ «γιο» κόμμα του, τ κόμμα τς φαυλοκρατίας, πο μετακόμισε, πλέον καιροσκοπικ κα μιμαθς συνιστώσα του, στν παρδαλ ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα χαρίζει τν Μέγα λέξανδρο στος λβανος - τί λλο θ κούσουμε Θεέ μου - κα λοιδορε τος λληνες πο ντιστέκονται, μέσω τν συλλαλητηρίων, στν προδοσία το νόματος τς Μακεδονίας.
γραφε Ροϊδης, ξυδερκς νατόμος τς φαυλοκρατίας το καιρο του: «Οδεμία κυβέρνησις δύναται ν πάρξη ν λλάδι χωρς ν γοράση τν ναγκαίαν πρς παρξιν ατς πλειοψηφίαν… δλοκλήρου το προϋπολογισμο κα δι δανείων κόμη. κ τς νέκαθεν καθιερωθείσης τοιαύτης διαθέσεως το λληνικο προϋπολογισμο δύνατον εναι ν πεξαιρεθε τ παραμικρν πρς οονδήποτε κοινωφελ σκοπόν. Διότι πάσαν τοιαύτην πόπειραν θελεν κολουθήσει τν πομένην πώλεια τς πλειοψηφίας πανάστασης τν δικαιουμένων ν τρέφωνται δημόσια δαπάνη, ν γέλη ποτελε τν μόνην ξιόμαχον δύναμιν ν λλάδι». («παντα», κδ. «σύλλογος πρς διάδοση φ. Βιβλίων», τ.Β’, σέλ. 73).
σο τς τύχες ατο το τόπου, τς πατρίδας μας, τς καθορίζουν «ξιόμαχες γέλες», λιγοφρενες ζητωκραυγαστς τς κλεπτοκρατίας, θ ναθρώσκουν κα θ ξεβράζονται Πάγκαλοι κα Γιωργάκηδες κα λοιποκηδες, «ο νθρωποκάμπιες», πως λέει Κόντογλου, «πο μαράζωσαν τ λόδροσο δέντρο τς φυλς μας».
Τουλάχιστον παππος Πάγκαλος, συναισθανόμενος τ λάθος του, ποτραβήχτηκε στ σιωπή. Καυχόταν ς τ τέλος τς ζως το διότι, πως επε στν πολογία του γι τν κτροπή, «φύλαξε τς Θερμοπύλες το βρου» κα δν τν τυπτε συνείδησίς του γι τίποτε. Γι τν γγον σχύει τ εαγγελικ «παχύνθη (κα) καρδία» το νθρώπου τούτου… (ραο, φρικτ κα πέριττο τοπίον! λαιογραφία μεγάλου διδασκάλου).