Labels

Παρασκευή 14 Μαΐου 2010

Οι τακτικές των media


- Είμαι περίεργος να δώ μέχρι που μπορούν να φτάσουν οι φίλοι μας οι δημοσιοΚΑΦΡΟΙ και τα ΜΜΕ έντυπα, ή ηλεκτρονικά.

- Είμαι περίεργος να δω μέχρι πότε θα συνεχίσουν να παίζουν το παιγνίδι της πολιτικής εξουσίας.

- Είμαι περίεργος να διαπιστώσω πόσο πρόβατα μας θεωρούν.

- Αν και η αποβλάκωση των μαζών έχει γίνει πλέον επιστήμη σε άλλες χώρες (προηγμένες), στο Ελλαδιστάν παραμένει σε επίπεδο χειρονακτικής σεξουαλικής εκτόνωσης.

- Μόνο έτσι μπορεί κάποιος (μη λοβοτομημένος) πολίτης να ερμηνεύσει το έργο που παίζεται κάθε φορά που πρόκειται να ενδώσει η κυβέρνηση σε πιέσεις, ή να λάβει αντιλαϊκά μέτρα, ή να υπογράψει αντίθετες προς το συμφέρον της χώρας συμφωνίες.

- Δηλαδή θεωρούν όλοι αυτοί που συμμετέχουν στο θίασο ότι ο Έλληνας είναι πλέον το πιο κουτό όν στον πλανήτη; Αλλιώς δεν εξηγούνται τα σημερινα πρωτοσέλιδα σε όλες σχεδόν τις φυλλάδες: "ΜΕΓΑΛΟΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΛΩΝΑΚΙΟΥ ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΜΑΥΡΑ". Σώπα ρε μεγάλε. Η αποκάλυψη του αιώνα ρε ΡΕΠΟΡΤΕΡ. Ρε σεις όλη η Ελλάδα τα παίρνει μαύρα μετά τη μεταπολίτευση. Τώρα μυριστήκατε τους γιατρούς; Ή μήπως τους μυριστήκατε επειδή έτσι σας τους πασάρει η κυβέρνηση με την ευκαιρία της επίσκεψης Ερντογάν με το υπουργικό του συμβούλιο και τους επιχειρηματίες / πράκτορες για συναντήσεις κορυφής;

- Ρε σεις, πρώτο θέμα οι φοροφυγάδες μεγαλογιατροί, που υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν; Είπαμε ότι βοσκάμε τόσα χρόνια, αλλά μπουχτήσαμε βοσκή κύριοι. Είπαμε να σιγοντάρετε τον ΓΑΠ, γιατί τραβάει ζόρια ο άνθρωπος, αλλά εσείς έχετε ξεφύγει.

- Κάνετε έρευνα και ρεπορτάζ; Ψάξτε να βρείτε το σκοπό της επίσκεψης του Ερντογάν και της κουστωδίας του, πίσω από τις επισημότητες και αφήστε τον ερασιτεχνικό αποπροσανατολισμό του κόσμου. Δείτε ποιοί είναι αυτοί που συνοδεύουν τον κύριο πρωθυπουργό της "φίλης" Τουρκίας. Ελέγξτε τους έναν προς έναν. Άν δεν βρείτε ότι κάποιοι είναι πράκτορες μυστικών υπηρεσιών της άλλης μεγάλης "φίλης", τότε τα λέμε.

- Ή μήπως τα ξέρετε ήδη αυτά, αλλά σιγοντάρετε το σχέδιο;

ΑΑΑΑ ΡΕ, ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΞΥΛΟ

Το βουλευτικό πακέτο

Τι μας στοιχίζουν οι εθνοπατέρες:

Πέμπτη 13 Μαΐου 2010

Γιατί έρχεται ο Ερντογάν στην Αθήνα;

Μοναδική στα χρονικά πρόκειται να είναι η επίσκεψη ενός πρωθυπουργού με την συνοδεία
δέκα (10) υπουργών της κυβέρνησής του. Τόσους χρειάζεται ο κύριος
Ερντογάν για να κάνει μία απλή επίσκεψη φιλίας;

Στόχος του η συνεκμετάλλευση των ελληνικών υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, που θα αποφέρουν τεράστια κέρδη σε όλους, αλλά θα μειώσουν την γεωγραφική έκταση της Ελλάδας. Η Ελληνική κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου δείχνει πως βιάζεται
να κλείσει χρονίζοντα θέματα που άπτονται του εθνικού ενδιαφέροντος και
κατέρχεται σε «διάλογο» με μία μυστική ατζέντα, για την οποία όφειλε να
ενημερώσει τους έλληνες πολίτες μετά τις παλλινωδίες στην οικονομία.

Εύλογο είναι το ερώτημα, κατά πόσο η δημοκρατία στην Ελλάδα σήμερα, διατηρεί
την κλασσική της μορφή και δεν έχει μεταλλαχθεί σε ένα ιδιότυπο
μόρφωμα πολιτικής δικτατορίας, μέσα στα πλαίσια της οποίας ο πρωθυπουργός
εμφανίζεται ως ο μοναδικός άρχων, που αποφασίζει για όλα, ερήμην
των υπολοίπων πολιτικών δυνάμεων και κυρίως, ερήμην του λαού.

Κι ενώ η Ελλάδα ξεκινά την πορεία για τον δικό της οικονομικό Γολγοθά, ο Γιώργος
Παπανδρέου δεν διστάζει να προχωρήσει επί παντός θέματος, δίνοντας
την εντύπωση πως βιάζεται να τελειώσει ένα «έργο», για το οποίο
έχουν τεθεί χρονικά περιθώρια, ασκώντας μυστική πολιτική (ούτε καν διπλωματία,
με σειρά συναντήσεων και διαβουλεύσεων επί συγκεκριμένων θεμάτων),
προσωπικά χειριζόμενος θέματα ύψιστης βαρύτητας και ανυπολογίστου
εθνικού κόστους (σε περίπτωση αποτυχίας). Ο σημερινός πρωθυπουργός
δείχνει να συμπεριφέρεται σαν μικρό παιδί που θέλει να κουβαλήσει
πολλά καρπούζια ταυτόχρονα, αγνοώντας την βεβαιότητα πως τελικά ίσως
κανένα καρπούζι δεν φτάσει στον προορισμό του.

Από την πλευρά της Τουρκίας (που έχει πραγματοποιήσει σειρά συναντήσεων του τούρκου
υπουργού Εξωτερικών κυρίου Αχμέτ Νταβούτογλου στις Ηνωμένες Πολιτείες
της Αμερικής, αλλά και του ιδίου του τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ
Ταγίπ Ερντογάν με τον αμερικανό πρόεδρο Μπάρκ Ομπάμα), διαπιστώνεται
πως υπάρχει μέθοδος, σχέδιο και στρατηγική προώθησης συμφερόντων
και εξώθησης της Ελλάδας σε έναν πιθανότατο διπλωματικό-πολιτικό
διασυρμό. Και η χρονική στιγμή για να κάνει η Τουρκία το «μεγάλο
βήμα» δείχνει πως είναι η σημερινή, αφού έχει να αντιμετωπίσει μία
Ελλάδα τρομοκρατημένη από τους διεθνείς οικονομικούς τρομοκράτες των
hedge fuds, των CDs και των spreads που επιβαρύνουν και υποθηκεύουν
το μέλλον των ελλήνων πολιτών σε βάθος δεκαετιών.

Η Τουρκία βρίσκεται σήμερα ένα βήμα πριν το τελειωτικό της «χτύπημα» προς την
Ελλάδα, αφού λόγω εξοικονόμησης χρημάτων η Ελλάδα κατάφερε να απωλέσει
(σε επίπεδο ΝΑΤΟ) τον έλεγχο του μισού Αιγαίου και ταυτόχρονα κατάφερε
η πολιτική ηγεσία της χώρας να δημιουργήσει τις κατάλληλες προϋποθέσεις
για «επέκταση» της τουρκικής «ευθύνης» σε περιοχές του Αιγαίου,
περικλείοντας ελληνικά νησιά, τα οποία αυτομάτως γίνονται εγκλωβισμένοι-περικυκλωμένοι στόχοι του τουρκικού ναυτικού και στρατού.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έρχεται, λοιπόν, στην Ελλάδα, λίγες ημέρες πριν η χώρα μας
καταθέσει το αντίτιμο ομολόγου ύψους 9 δις. ευρώ κι ενώ η κυβέρνηση
Παπανδρέου θα ζει στην αγωνία της ανεύρεσης των απαραίτητων χρημάτων.
Φαίνεται, όμως, πως η «ικανότητες» του Γιώργου Παπανδρέου έχουν
ξεπεράσει τον ανώτατο (και όχι απλά τον μέσο) άνθρωπο και αποφασίζει
να δεχθεί επίσκεψη του τούρκου ομολόγου του εν μέσω οικονομικής
τρικυμίας και αφού έχει προηγηθεί μία αγνώστου περιεχομένου επιστολή
του στον κύριο Ερντογάν. Τι μέλλει γενέσθαι; Γιατί δέχθηκε ο κύριος
Παπανδρέου αυτή τη συνάντηση; Η λογική προέβαλε την άρνηση λόγω των
υπαρχουσών οικονομικών συνθηκών, όμως φαίνεται πως η επιστολή του κυρίου
Παπανδρέου δεν περιείχε τέτοιου είδους «περιορισμούς».

Ο κύριος Ερντογάν έρχεται, λοιπόν, για μία συνάντηση που κάθε άλλο παρά τυπική
δεν θα είναι. Έρχεται πλαισιωμένος από δέκα (10) υπουργούς του και
είναι ξεκάθαρο πως οι δύο άντρες δεν πρόκειται να συναντηθούν και να
συζητήσουν μόνοι τους, αλλά πλαισιωμένοι από πλήθος ειδικών συμβούλων και
υπουργών (ο Παπανδρέου) και με τους υπουργού του ο Ερντογάν, θα θέσουν
στο τραπέζι των συνομιλιών- συζητήσεών τους όλα τα ανοιχτά θέματα
που απασχολούν τα Ελληνοτουρκικά. Υφαλοκρηπίδα, Θράκη, Αιγαίο και Κύπρος,
θα αποτελέσουν τους κύριους άξονες των διαβουλεύσεων-συζητήσεων,
ενώ το μεγάλο κομμάτι της «πίτας» θα αφορά το Αιγαίο (αφού τη Θράκη και
την Κύπρο η Άγκυρα τα χρησιμοποιεί κλασικά ως μέσα πίεσης) και συγκεκριμένα
θαλάσσιες περιοχές του Αιγαίου που θα αφορούν την έρευνα και
διάσωση, τον ελεύθερο πλου πολεμικών του τουρκικού ναυτικού και (κυρίως)
για θέματα έρευνας και εξόρυξης πετρελαίου. Ο σκοπός του ταξιδιού
της τουρκικής ομάδας πολιτικών και του κυρίου Ερντογάν είναι να
δημιουργηθεί ένα σχέδιο (και όχι προσχέδιο) πάνω στο οποίο θα υπάρξουν υπογραφές
μίας πρώτης συμφωνίας συνεκμετάλλευσης(;) του Αιγαίου.

Η αδυναμία στην οποία βρίσκεται ο κύριος Παπανδρέου, είναι δεδομένη. Όμως, η
εμμονή του να μην ενημερώνει κανέναν (ούτε καν την ίδια την Ελληνική Βουλή)
για τα όσα έχει προτείνει στον τούρκο ομόλογό του και για όσα πιθανότατα
είναι έτοιμος να συμφωνήσει και να υπογράψει. Το σχέδιο, άλλωστε,
δεν ανήκει ούτε στον κύριο Ερντογάν (ο οποίος απλά το εκμεταλλεύεται),
αλλά ούτε και στον κύριο Παπανδρέου. Κοιτώντας στον παγκόσμιο
ενεργειακό χάρτη, διαπιστώνουμε μία τάση αναζήτησης πηγών πετρελαίου
από αμερικανικές εταιρείες, οι οποίες βλέπουν τα υπάρχοντα κοιτάσματά
τους να στερεύουν, ενώ οι μέχρι τώρα έρευνές τους έχουν αποδώσει
αλλά σε μεγάλα ωκεάνια βάθη, κάνοντας αυτομάτως ασύμφορη την οποιαδήποτε
εξόρυξη πετρελαίου από αυτά. Η μεσογειακή λεκάνη και συγκεκριμένα η
Ανατολική Μεσόγειος, έχει δώσει «θετικότατα» δείγματα σε έρευνες
προηγούμενων δεκαετιών και αποτελούν αυτή τη στιγμή τον κύριο (αν
όχι τον μοναδικό) στόχο των αμερικανών «πετρελαιάδων».

Η καλή (ομολογουμένως) συνεργασία της φιλο-αμερικανής Μέρκελ με τις ΗΠΑ, έχει καταφέρει να στριμώξει την Ελλάδα και να την οδηγήσει σε οριακά σημεία μη
αντίδρασης (αν και αυτό αποτελεί ευθύνη των πολιτικών της χώρας και η
«μόνη λύση» που προβάλλεται αποτελεί μεγάλο ψέμα, επειδή υπάρχει λύση που
δεν θέλει να συζητήσει καν το κυβερνητικό επιτελείο και ο ίδιος ο Γιώργος
Παπανδρέου) σε πιέσεις επί όλων των θεμάτων που ενδιαφέρουν την Ελλάδα
(είτε οικονομικά, είτε εθνικά). Η διαρροή για μία συμφωνία με αμερικανικές
εταιρείες, που θα πάρουν το 60% της παραγωγής και θα μοιράσουν το
υπόλοιπο 40%, ομοιόμορφα, σε Ελλάδα και Τουρκία, ήρθε προσφάτως για
να επιβεβαιώσει για την επικείμενη εφαρμογή ενός σχεδίου, για την
εκτέλεση του οποίου χρειάστηκαν χρόνια συνεχών λαθών (πολιτικών,
διπλωματικών και οικονομικών) από την Ελληνική πλευρά.

Ο κύριος Ερντογάν, λοιπόν, έρχεται να παραλάβει το Αιγαίο, έτσι απλά. Και αυτός είναι ο λόγος που συνοδεύεται από υπουργούς αρμόδιους που θα συζητήσουν τις
λεπτομέρειες με την ελληνική πλευρά. Ο κύριος Ερντογάν έρχεται για να
πάρει το ευχάριστο «αντίτιμο» των χρόνιων πιέσεων που άσκησε η Τουρκία
στην Ελλάδα. Το κυρίως κομμάτι των «λάφυρων» βρίσκεται ήδη στα χέρια
των «πετρελαιάδων», οι οποίοι θα είναι και οι μεγάλοι κερδισμένοι από
την υπόθεση αυτή, ενώ ο μεγάλος χαμένος (αφού θα υπάρξει ουσιαστικά απώλεια
θαλάσσιου γεωγραφικού χώρου) είναι η Ελλάδα, που θα δει να συρρικνώνεται
(για το «όφελος» των φίλων και των συμμάχων) αλλά και να χάνει
σημαντικότατο ενεργειακό πλούτο από εκείνους που την οδήγησαν σε μία
καλοστημένη παγίδα.

Η έλευση του κυρίου Ερντογάν, λοιπόν, αποτελεί ουσιαστικά μία ληστρική επιδρομή, η οποία δυστυχώς είναι συναποφασισμένη και αποδεκτή από την ελληνική πλευρά. Το τελευταίο «όπλο» της χώρας μας, αποτελεί το Διεθνές Θαλάσσιο Δίκαιο και η ΑΟΖ την οποία θα έπρεπε ήδη να έχουμε εφαρμόσει και να αποκλείσουμε έτσι την «φίλη»
Άγκυρα από οποιεσδήποτε επιβουλές της στο Ελληνικό Αιγαίο. Δυστυχώς,
η ατολμία ή η μη συντονισμένη πολιτική και διπλωματική στάση όλων
των ελληνικών κυβερνήσεων του παρελθόντος αλλά και της παρούσας, δημιούργησαν
τις προϋποθέσεις εκείνες που υποδηλώνουν όχι ευχάριστους ή κόσμιους
χαρακτηρισμούς για τους κυβερνώντες.

Εάν, την 16η Μαΐου (ή κάποιες ημέρες αργότερα) μάθουμε πως τελικά βρήκαμε λύση με την Τουρκία, η οποία λύση θα αποδώσει στο ελληνικό δημόσιο κέρδη δισεκατομμυρίων (μετά από μερικά χρόνια), δεν θα πρέπει να ξαφνιαστούμε διόλου. Ο σκοπός
των ΜΜΕ και των καλοδουλεμένων και προετοιμασμένων διόδων καθοδηγούμενης
πληροφόρησης των πολιτών, θα είναι να μας πείσουν για την
«αγαθότητα» της συνεργασίας και για τα οφέλη που θα προκύψουν από αυτήν
(οικονομικά φυσικά και όχι εθνικά, αφού η λέξη και ο όρος εθνικός έχει ήδη
τοποθετηθεί από τον δημοσιογραφικό και τον πολιτικό κόσμο στον χώρο του
γραφικού). Δεν θα πρέπει να νιώσει κανείς μας παράξενα εάν ακούσει πως
θα πρέπει να νιώσουμε όλοι οι έλληνες ευχάριστα, αφού έτσι το ΔΝΤ θα
αποχωρήσει γρηγορότερα από τη χώρα και οι θυσίες των ελλήνων θα είναι τελικά
μικρότερες και λιγότερες.

Βρισκόμαστε μπροστά σε μία πανωλεθρία και δυστυχώς έχουν καταφέρει (εν μέσω τρικυμίας οικονομικής) να μας κρατήσουν κρυφό το μεγάλο ναυάγιο που έχουν αποφασίσει ήδη κάποιοι άλλοι για εμάς. Δυστυχώς, η κυβέρνηση Παπανδρέου τείνει να χαρακτηριστεί
ως εθνικά επικίνδυνη (αν και στον οικονομικό τομέα έχει ήδη
χαρακτηριστεί ως επιεικώς απαράδεκτη ή σκοπουμένως ηλιθιωδώς φερόμενη).
Εάν, μάλιστα, πραγματοποιηθεί (ως αποχαιρετιστήριο δώρο) και το
σχέδιο επίσκεψης του κυρίου Ερντογάν στη Θράκη (η οποία θα δεχθεί λίαν
συντόμως την «επίθεση» οικονομικών τούρκων παραγόντων) για να δει τους «πολίτες του», τότε οι πολίτες αυτής της χώρας θα πρέπει να καταλάβουν
πως η εθνική υπερηφάνεια θα είναι πλέον «αυτοπροσδιορισμός» που θα
χρησιμοποιείται υπό συνθήκες που δεν θα δημιουργούν προβλήματα στις
διακρατικές σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας.

Η μόνη απορία είναι: για πόσο καιρό θα συνεχίσει να βρίσκεται στην πρωθυπουργία της χώρας ο Γιώργος Παπανδρέου μετά τη συνάντηση με τον Ερντογάν;
Η απάντηση είναι: Για όσο καιρό θα συνεχίσουν οι έλληνες να συμπεριφέρονται ως «υπνωτισμένα μαντρόσκυλα»…"

Καρατζαφέρης: Έργα και ημέρες.

Εκτός από διάφορους χαρακτηρισμούς που έχουν προσάψει κατά καιρούς στον υπερπατριώτη χριστιανό, ηγέτη του ΛΑΟΣ και των ΜπουμπούκοΒαϊτσιδοΠλέυρηδων, και εκτός από δεκανίκι / συνκυβερνήτη του ΓΑΠ και του ΔΝΤ, φαίνεται ότι ο "κύριος" έχει διατελέσει και ΠΡΟΑΓΩΓΟΣ !!!!.

Η απαξίωση του πολιτικού κατεστημένου

Μήπως ήρθε η ώρα να γίνουμε Ουγκαρία; Δείτε σχετικό άρθρο.

Τετάρτη 12 Μαΐου 2010

Εκθεση ΔΝΤ για την Ελληνική οικονομία

Αναδημοσίευση από την Ελευθεροτυπία. (Προσέξτε τα σημεία που έχουμε τονίσει)

Του ΘΑΝΑΣΗ ΤΣΙΤΣΑ

Σταδιακή υποχώρηση του ελληνικού δημόσιου χρέους στο 120% το 2020 εκτιμά σε έκθεσή του το ΔΝΤ, που θεωρεί ότι αυτό είναι μεσοπρόθεσμα «διαχειρίσιμο», αλλά η χαμηλή ανάπτυξη θα μπορούσε να οδηγήσει στο μέλλον σε αύξηση του χρέους έως και
149% το 2013. Για άλλη μια φορά φαίνεται πως εφαρμόζεται η «πεπατημένη» από το ΔΝΤ. Επεμβαίνουμε για να μειώσουμε το έλλειμμα και το εκτοξεύουμε στα ύψη.

Σύμφωνα με την έκθεση που έλαβε την έγκριση του εκτελεστικού συμβουλίου του ΔΝΤ την περασμένη Κυριακή και δόθηκε χθες στη δημοσιότητα, το χρέος της Ελλάδας είναι «διαχειρίσιμο» μεσοπρόθεσμα, αλλά ο ρυθμός ανάπτυξης θα αποτελέσει τον καθοριστικότερο παράγοντα.

Οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ αναφέρουν στην έκθεση ότι το χρέος της χώρας αναμένεται να φτάσει στο 149% του ΑΕΠ το 2013 (το 2009 ανήλθε στο 115% του ΑΕΠ) και να υποχωρήσει σταδιακά στο 120% το 2020.

Η αύξηση του χρέους της Ελλάδας «αντικατοπτρίζει το σταθερά υψηλό έλλειμμα του δημόσιου τομέα (που εκτιμάται ότι θα υποχωρήσει στο 4,6% του ΑΕΠ το 2013), τον χαμηλό αριθμό ανάπτυξης και τον αποπληθωρισμό».

Για τα έτη 2010-2011 προβλέπεται ότι η οικονομία θα συρρικνωθεί κατά 4% και ότι ο ρυθμός ανάπτυξης θα ανέλθει στο 2,75% μετά το 2015. Οπότε στην περίπτωση καθεμίας ποσοστιαίας μονάδας συρρίκνωσης του ΑΕΠ ετησίως το χρέος της Ελλάδας θα μπορούσε να αυξηθεί στα επίπεδα του 166% του ΑΕΠ έως το 2020. Αντίθετα, η αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης κατά μία ποσοστιαία μονάδα ετησίως θα μπορούσε να μειώσει το χρέος της χώρας στο 80% του ΑΕΠ έως το 2020.

Οι συντάκτες της έκθεσης θεωρούν την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας μέσω της εσωτερικής ρύθμισης των τιμών και της φορολογικής αναπροσαρμογής τεράστια πρόκληση, ενώ η αντιμετώπιση των φορολογικών δυσλειτουργιών απαιτεί ισχυρή πολιτική και λαϊκή στήριξη.

Το ΔΝΤ υπολογίζει ότι η ανεργία την επόμενη διετία μπορεί να εκτοξευτεί στο 15%, ενώ θα απαιτηθούν τουλάχιστον 1-2 χρόνια για να αποκατασταθεί η αξιοπιστία της χώρας ώστε να επιστρέψει στις αγορές για την κάλυψη των δανειακών της αναγκών. Η πρώτη αποπληρωμή του δανείου θα ξεκινήσει τον Αύγουστο του 2013 και το πρόγραμμα σταθερότητας, που θα εφαρμοστεί από την κυβέρνηση Παπανδρέου, θα αξιολογείται και «αν χρειαστεί, θα ληφθούν επιπρόσθετα μέτρα». Το Ταμείο εκτιμά ότι το πρόγραμμα σταθερότητας μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο από τα χαμηλά έσοδα του κράτους, τη χαμηλή ανάπτυξη και από πρόσθετα δημοσιονομικά χρέη.

* Εν τω μεταξύ, ο γνωστός οικονομολόγος, επονομαζόμενος και ως Dr. Doom (καταστροφολόγος), Νουριέλ Ρουμπνί, υποστήριξε χθες ότι «το μέγεθος του πακέτου διάσωσης που αποφασίστηκε από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ είναι πολύ πιθανό να καλύψει τις δανειακές ανάγκες των οικονομικά ασθενών χωρών της ευρωζώνης». «Το μέγεθος του πακέτου θα περιορίσει σε σημαντικό βαθμό τον κίνδυνο εξάπλωσης της κρίσης και σε συνδυασμό με τα μέτρα παροχής ρευστότητας από την ΕΚΤ και την ποσοτική χαλάρωση καλύπτει άνετα ακόμη και το χειρότερο σενάριο και συνεπώς θα πρέπει να βοηθήσει στην αποφυγή της εξάπλωσης», ανέφερε. Ο Ρουμπνί θεωρεί ότι ο μηχανισμός βοήθειας θα αναγκάσει τις χώρες της ευρωζώνης να μειώσουν τα ελλείμματα αποφεύγοντας την αύξηση των χρεών.

Φερεγγυότητα ή ρευστότητα

* Σε άλλο μήκος κύματος κινήθηκε ο νομπελίστας οικονομολόγος, Πολ Κρούγκμαν, ο οποίος στη στήλη στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» ήταν επιφυλακτικός, υποστηρίζοντας ότι ο ο μηχανισμός οικονομικής σταθεροποίησης είναι ένα «σοκ» που προκάλεσε «δέος» αλλά δεν «νομίζω ότι είναι αρκετός». Ο Πολ Κρούγκμαν έγραψε ότι «οι Ευρωπαίοι έκαναν το κλασικό λάθος να αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα φερεγγυότητας σαν να ήταν πρόβλημα ρευστότητας, ενώ υπογράμμισε πως η ιδέα να παράσχεις εγγυήσεις δανεισμού με χαμηλά επιτόκια, με αντάλλαγμα σκληρά μέτρα, είναι αρκετή για να αγοράσεις χρόνο προσαρμογής». «Από μόνο του όμως αυτό το πρόγραμμα δεν είναι αρκετό», προσθέτει, επικαλούμενος την περίπτωση της Ελλάδας, η οποία με το πρόγραμμα λιτότητας που κλήθηκε να τηρήσει δεν δίνει αναπτυξιακή προοπτική. *

Πρόταση

Πρός το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης των μέτρων:

Κύριοι:

Αφού κόπτεστε τόσο πολύ για την εξοικονόμηση πόρων και χρήματος, μήπως θα ήταν δόκιμο αντί να επιβάλετε περικοπές σε μισθωτούς και συνταξιούχους να επανεξετάσετε κάποια θέματα, όπως είναι η συνεχιση του ισχύοντος καθεστώτος επιμόρφωσης των δημοσίων υπαλλήλων μέσω του ΙΔΕ; Προς διευκόληνσή σας, σας παραπέμπω σε παλαιότερη ανάρτηση του παρόντος ιστολογίου: "ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ"

Υ.Γ. Προς πληροφόρισή σας, σας ενημερώνω ότι η θεματολογία των επιμορφωτικών σεμιναρίων που πραγματοποιούνται αυτή την εποχή είναι για γέλια τουλάχιστον. Π.Χ. "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ" (με άλλα λόγια, χ... ψηλα κι αγνάντευε).

Οικονομικοί δολοφόνοι του Σ. Κούλογλου

Μέρος 1ο


Μέρος 2ο


Μέρος 3ο


Μέρος 4ο


Μέρος 5ο


Μέρος 6ο


Μέρος 7ο


Μέρος 8ο


Μέρος 9ο



Μέρος 10ο

Τετάρτη 5 Μαΐου 2010

Ο Νεοέλληνας

Έτσι ξεκίνησαν όλα

"Ελλάδα η χώρα του πρασινου ήλιου, του ΠΑΟΚ της ΑΕΚ και της
ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ, Πατρίδα, Θρησκεία, Σουβλάκι με πίτα, Datsun, Adida και
Χάνι της Γραβιάς...."
Και να σκεφτούμε ότι αυτό τραγουδήθηκε την δεκαετία του '80!!!
Πάντα υπάρχουν διορατικοί Έλληνες...

Ας δούμε όμως πως βλέπει (ή θα μπορούσε να βλέπει - απλά τα αντιγράφω, δεν ξέρω τον βαθμό πραγματικότητας αν και είναι αντιπροσοπευτικό) τα πράγματα κάποιος που δεν ήταν διορατικός αλλά τα βλέπει εκ των υστέρων:

Στα μέσα του 1970, μετά την επαναδημοκράτιση, είδα τον Σπύρο να σουλατσάρει από καφενείο σε καφενείο με δυο τρεις εφημερίδες στη μασχάλη. Όλες στο πρωτοσέλιδο είχαν τη φωτογραφία του ‘"εθνάρχη" με τα ατάσθαλα φρύδια. Κοτλέ καμπάνα παντελόνι, πουκαμισάκι ξεκούμπωτο με την τρίχα βιτρίνα και τον παχύ σταυρό απ’ τα βαπτίσια του.

Έλεγε ιστορίες στους θαμώνες για την εξορία που τον έστειλε η χούντα. ‘Αυτοεξορισμένος’ κι αυτός στη Σουηδία. Δεν ήταν κι άσχημα τελικά. Έλεγε και ξανάλεγε την ιστορία για τα κορόιδα τους Σουηδούς που του αγοράσανε αμάξι επειδή είχε κάνε δήλωση πως το δικό του κάηκε. Κρατική ασφάλεια, κοινωνικό κράτος εκεί. Ένα πλαστό χαρτί απώλειας και να σου ο λαζός με το καινούριο volvo.

Mε το volvo ήρθε στην Ελλάδα το 1976 και με την ιδιότητα του αντιστασιακού, αυτοεξόριστου, κατατρεγμένου αντιφρονούντα, κι αμέσως έπιασε δουλειά. Ένας κολλητός του δούλευε στη νομαρχία… τμήμα πολεοδομίας. Κάτι μαγειρέψανε με ένα οικόπεδο, κάτι άδειες πλαστογραφήσανε και με μια αντιπαροχή βρέθηκε με δυο τρία διαμερίσματα στην κατοχή του. Νοίκιασε τα τρία σε φοιτητές της σχολής που άνοιξε στην πόλη και κάαααθονταν. Τώρα είχε χρόνο να σώσει τους συμπολίτες του από την κατάρα της αντιπαροχής που τσιμέντωσε τα πάντα.

Στις αρχές του 1980 το... σχέδιο των κυβερνόντων πήγαινε καλά. Μαζέψανε όλο τον πληθυσμό στις πόλεις, τον ένα πάνω στον άλλο. Φθηνά εργατικά χέρια. Το Σπύρο τον συνάντησα τότε πάλι στην Αθήνα. Δεν κρατούσε πια ‘δεξιές’ εφημερίδες αλλά κάτι αφίσες με τον πράσινο ήλιο.
Μόλις είχε κερδίσει τις εκλογές ο μεσιέ με το ζιβάγκο και η χώρα έμπαινε στη νέα εποχή. Ο Σπύρος ήταν πια πρόεδρος πολιτιστικού συλλόγου στα Πατήσια, αλλά και παράγοντας σε ποδοσφαιρική ομάδα. Έδωσε το volvo και πήρε μια 318, Μπεμβέ με καθίσματα από δερματίνη, χαμηλωμένη. Τα λεφτά έρχονταν μόνα τους από τότε που οργανώθηκε στο κόμμα.

Τον χώσανε οι κολητοί σε κάτι επιτροπές, και ρούφαγε το μερίδιό του από τα πακέτα που έρχονταν από την Ευρώπη. Ο "μεγάλος", ο Ανδρέας, δεν γούσταρε την Ευρώπη, αλλά μια χαρά τα πήγε μαζί τους τελικά. Το σύνθημα "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο" ήταν καλή ατάκα για τα αντανακλαστικά του λαού, αλλά μέχρι εκεί. Ο Ανδρέας ήταν όσο Ευρωπαίος ήταν κι ο Κωνσταντίνος. Όσο ο λαός στην Ελλάδα είχε χούντα, αυτοί και οι κουστωδία τους ήταν ‘εξορία’… όχι… όχι Μακρόνησο… πιο δύσκολη, στην ξενιτειά. Παρίσια, Στοκχόλμες, Τορόντα, Μανχάταν… όπου υπήρχαν αμερικάνικες και αγγλικές πρεσβείες, ακριβώς δίπλα κάνανε τα σπίτια τους.

Ο Ανδρέας λοιπόν έφερε λεφτά από την Ευρώπη με το σύνθημα ‘αλλαγή’. Πακέτα Ντελόρ. Λεφτά, πολλά λεφτά. Από αυτά τα λεφτά ο Σπύρος ζούσε καλά. Συνδικαλίζονταν στα πράσινα στέκια μαζεύοντας ψήφους για το κόμμα. Με το πακέτο μάλμπορο να εξέχει απ την κωλοτσέπη, τα κλειδιά της μπέμπας σε ρόλο κομπολογιού, το μαλλί μπούκλα μπριγιαντομένο, έτρεχε από σύναξη σε σύναξη πρασινίζοντας τον τόπο. Τα βράδια συνήθως άφηνε στο σπίτι την κυρά, και πήγαινε να ‘σηκώσει’ το
το κοινωνικό του προφίλ με κολλητούς από κάτι υπουργεία.

Παραλιακή, σκυλάδικο, πρώτο τραπέζι, άσπρη κάλτσα, καφέ λουστρίνι εισαγωγής. ΛεΠά, Χριστοδουλόπουλος, ουίσκι και σαμπάνια μαζί, πιάτα και γαρύφαλα, γκόμενες να κωλοτρίβονται στις γραβάτες, τσιφτετέλια στην πίστα με το χέρι στον αέρα να μοστράρει το μακρύ νύχι του μικρού δακτύλου με το δαχτυλίδι. Παχύς χρυσός με πράσινη πέτρα πάνω. Ξημερώματα για πατσά στη Συγγρού, δίπλα στις πουτάνες.

Αρχές δεκαετίας του 1990. Ο γιος του Σπύρου μεγάλωσε και ήταν πια στο Λύκειο. Από το Γυμνάσιο όμως ήταν ‘ενεργός’ πολίτης. Πρόεδρος του 15μελούς που ‘κατέβαινε’ στις σχολικές εκλογές με το κόμμα. Το κόμμα ήταν παντού. Όχι στα νηπιαγωγεία ακόμα, αλλά από το γυμνάσιο μπορούσες να διαλέξεις το κοπάδι σου. Ο γιος ήταν άξιο τέκνο του Σπύρου. Είχε μάθει τα κόλπα πως να βγάζει λεφτά από τις μίζες στις εκδρομές στήνοντας την κατάσταση ανάμεσα στους λεοφωρτζήδες και τους καθηγητές. Όλοι κάτι βάζανε στην τσεπούλα κι όλοι μια χαρά.

Ο γιος είχε εξαντλήσει το όριο των απουσιών αλλά κανένα πρόβλημα, όλα με λίγο λάδωμα από τον μπαμπά κυλάνε καλύτερα. Ο διευθυντής του σχολείου άλλωστε είχε βλέψεις για προϊστάμενος δευτεροβάθμιας και χρειαζόταν πλάτες στο κόμμα. Ο Σπύρος είχε καημό ο γιος του να πάει στο Κολέγιο Αθηνών αλλά δεν του κάτσε. Ήταν σημαντικό να είσαι συμμαθητής με τον γόνο του εφοπλιστή, του εφημεριδά και του μεγαλέμπορου… αργότερα οι μπίζνες με ποιους θα γίνονταν άλλωστε… με άγνωστους; Με τους συμμαθητές φυσικά! Αλλά κι έτσι όλα τακτοποιήθηκαν.

Στις αρχές του 1990 ο γιος του Σπύρου αφού πήγε δυο χρόνια διακοπές στην Αμερική και γύρισε με πτυχίο μάρκετινγκ. Έμαθε απ’ έξω όλα τα καφέ του Γιέιλ και τις μαζορέτες των αδελφάτων, αλλά τα
αγγλικούλια του ήταν επιπέδου Ελεμέντρι, ίδια μ αυτά του Καραμανλή του νεωτέρου που κι αυτός στο Αμέρικα έφαγε τα νιάτα του σπουδάζοντας…πρωθυπουργός.

Γύρισε στην Ελλάδα λοιπόν πτυχιούχος κι άνοιξε με κάτι μαγειρεμένες επιδοτήσεις διαφημιστική εταιρία, ξήγα του μπαμπά. Το μαγαζί πήγε καλά από την αρχή καθώς έπαιρνε ‘αβέρτα’ δημόσια έργα.
Τουριστική προβολή Νομού τάδε 150.000, οργάνωση εκθέσεως Υπ. Τουρισμού 900.000, έντυπα Περιφέρειας 1.200.000, κονκάρδες για το Δήμο 500.000 …… και πάει λέγοντας.

Πουλούσε και μίντια στα κανάλια που γέμισαν τον τόπο… ελεύθερη τηλεόραση γαρ. Είχε κάνει κολλητούς μερικούς Νομάρχες και Δημάρχους και έπαιρνε τη δουλειά. Με διαγωνισμό πάντα. Διαφανέστατα. Ήξερε καλά πως αν δεν χώσεις μαύρα, δεν θα πάρεις τη δουλειά. Έτσι, ένας δούλευε,
δέκα πληρώνονταν. Ένας έσκαβε (κι αυτός με stageεπιδοτήσεις) και δέκα κονομάγανε. Η πιο κερδοφόρα δουλειά στην Ελλάδα έγινε ο αέρας.

Χρυσοπληρωμένοι αεριτζήδες, πετυχημένοι και κονομημένοι. Έτσι κι ο γιος του Σπύρου. Άλλαξε το φοιτητικό κόκκινο celica με το μπουρί από πίσω και πήρε μια καγιέν μαύρη. Την τούρμπο με φιμέ τζάμια επίσης. Αριθμός κυκλοφορίας ΑΜΡ-7777. Ήθελε να τον καταλαβαίνουν όλοι και ένας κολλητός στο συγκοινωνιών του έδωσε το νούμερο. Δεν ήθελε όμως να φαίνεται στην εφορία, γι αυτό και το καγιέν το ‘έβαλε’ στην οφ-σορ του που είχε έδρα την Κύπρο. Εταιρικό το αμάξι, όπως και η γκαρσονιέρα που αγόρασε για γαμηστρώνα στο Κολωνάκι κοντά στου Σημίτη για να τον χαιρετάνε οι μπάτσοι της φρουράς.

Στις γκόμενες που ξεμονάχιαζε εκεί έλεγε πως ήταν σύμβουλος του ΥΠ.ΠΟ, έτσι για φιγούρα. Ψέματα βεβαίως, δεν ήταν σύμβουλος, πελάτη τον είχε. Ο μπαρμπα Σπύρος ήταν περήφανος για το βλαστάρι του. Είχε βγει στη σύνταξη από τα πενήντα του "δουλεύοντας" το ΤΕΒΕ με πλαστά παραστατικά εργασίας από τη Σουηδία, αλλά έβγαζε χοντρά φράγκα από τότε που το κόμμα τον έβαλε σύμβουλο στο κρατικό κανάλι. Πολλά λεφτά! Και δεν πατούσε και το πόδι του εκεί. Από τη Μύκονο τηλεφωνικώς οι πολύτιμες συμβουλές του μέσα από την πισίνα ή το τζακούζι που φερε απ´ τη Σουηδία να του θυμίζει την ξενιτειά.

Έφερε και μια σάουνα αλλά την πήγε στο άλλο εξοχικό στην Αράχοβα. Από τη Μύκονο ερχόταν στην Αθήνα μόνο για τα συμβούλια με Υπουργούς, για να ζεσταθεί το κονέ. Έτσι κι αλλιώς με το σκάφος μια ώρα ήταν η Γλυφάδα από τη Μύκονο και τρως και καμιά αστακομακαρονάδα στο διάμεσο να διαπιστευτεί το στάτους. Και τα σκυλάδικα κοντά, λίγο αλλάξαν από το ηρωικό 80. Το κόλπο του χρηματιστηρίου τους άφησε πόλλλλλλλά κέρδη.

Ήταν μέσα στις κομπίνες που φούσκωναν ανύπαρκτες εταιρίες πιο γρήγορα κι από φαρίνα γιώτης. Όταν δόθηκε το σύνθημα, τα φράγκα μεταφέρθηκαν στην Ελβετία με τσουβάλια και είναι εκεί για τα γεράματα. Ο μπάρμπα Σπύρος έμαθε πως ο καλύτερος φίλος του στο πατρικό του δίπλα αυτοκτόνησε από την απόγνωση. Έχασε τα πάντα… ο Σημίτης που είχε ψηφίσει τον είχε διαβεβαιώσει πως το χρηματιστήριο θα τον κάνει πλούσιο και εκσυγχρονισμένο. Ο Σπύρος έστειλε στεφάνι μια που δεν
μπόρεσε να πάει στην κηδεία, είχε επιτροπή.

Στα μέσα του 2000 μπήκε πατέρας και γιος στο μεγαλύτερο φαγοπότι όλων των εποχών. Αρμέγανε από παντού, ήταν πια κολλητοί με τους πάντες και διαχειρίζονταν μίζες και λάδια. Σι Φορ Άι, Αντίρια, Ολυμπιακά Έργα, κατασκευές… ότι μπορεί και δεν μπορεί να φανταστεί κανείς. Η Ολυμπιακή φλόγα έφερε πολύ χρήμα. Ο Σπύρος έχει ακόμα τη δάδα της φλόγας, την μετέφερε κι αυτός για 50 μέτρα… αλλά οι φωτογραφίες βγήκαν ‘καμένες’ επειδή γυάλισε στον ήλιο το ολόχρυσο ρόλεξ και το δαχτυλίδι με την πράσινη πέτρα στο μικρό δάχτυλο με το μακρύ νύχι.

Κάπου σ’ αυτή την εποχή έχασα τα ίχνη του Σπύρου και του γιου του. Είχα κι εγώ τα δικά μου προβλήματα επιβίωσης. Έμαθα πως αγόρασαν σπίτια στο Σαν Φραντζίσκο και στο Λονδίνο για τις δύσκολες ώρες. Μάλλον είχαν την πληροφορία πως η Ελλάδα θα γίνει επικίνδυνος τόπος για την κάστα τους και έφυγαν νωρίς. Όπως οι καλοί κλέφτες, μια καλή μπάζα κι εξαφανιζόλ.

Οι κολλητοί τους όμως είναι ακόμα εδώ, άπληστοι, αδίστακτοι, ψεύτες απέναντι σε εκατομμύρια φτωχών πια Ελλήνων. Στις αρχές του 2010 ο τελευταίος της δυναστείας Παπανδρέου αποφάσισε να ποντάρει σε λάθος άλογο, και να κερδίσει τις εκλογές πέφτοντας στην παγίδα που έστησε ο ελληνικός λαός. Σπύρος και γιος ΑΕ ίσως τη γλυτώσουνε. Ίσως αποφύγουν αυτό που δεν απέφυγαν οι Λουδοβίκοι του παρελθόντος.

Στην Ελλάδα μπορεί το 95% να κοιμάται νανουρισμένο από το σκυλάδικο, τους πληρωμένους τελάληδες της δημοσιογραφίας, και τη χαζομάρα του μεσημεριού, αλλά το 5% είναι γνήσιο τέκνο του Λεωνίδα, του Θεμιστοκλή και του Αλεξάνδρου. Πιο γνήσιο δεν γίνεται.

Καλή σου τύχη Σπύρο. Χαιρετίσματα στο γιο και στην κυρά.

Αφιερωμένο στους φίλους μου, Δημήτρης

Κυριακή 2 Μαΐου 2010

Κύριοι πολιτικοί, να σας πώ ένα μυστικό; Ετοιμαστείτε για τα χειρότερα.

Στο πρόσωπο του Α. Κακλαμάνη ο κόσμος βλέπει το πολιτικό κατεστημένο. Ο κάθε Κακλαμάνης ανεξάρτητα από το κόμμα που ανήκει, ανεξάρτητα από την ιδεολογία που πιστεύει και κυρίως ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΜΕ ΤΟ ΑΝ ΦΤΑΙΕΙ Ή ΔΕ ΦΤΑΙΕΙ, σε λίγο καιρό θα πρέπει να ψάχνει χώρα να τον δεχθεί. Τους βλέπω να "αυτοεξορίζονται" όπως έκαναν επι 7ετίας, αλλά για άλλους λόγους αυτή τη φορά.
Άντε το πολύ πολύ να τους ανεχτούν οι Έλληνες μέχρι το τέλος της 3ετίας που προβλέπεται στο "πακέτο στήριξης - διάλυσης" της χώρας. Γιατί στο τέλος της τριετίας και αφού τελειώσουν τα δανεικά και αφού θα μας έχουν πρήξει με τα διάφορα ψευτοδιλήματα, με τα συνεχή μέτρα, με τις διάφορες υποτιθέμενες καθάρσεις, αποδόσεις ευθυνών και άλλα τέτοια κόλπα και ενώ η χώρα θα χρωστάει το 150% του ΑΕΠ της και ο κόσμος θα πεινάει, θα μας πούν ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΤΩΧΕΥΣΑΜΕ. Και τότε όποιος πολιτικός δεν θα την έχει κοπανήσει ήδη, θα την πληρώσει για όλα τα λαμόγια.
Μακάρι να βγω ψεύτης ... αλλά ....

Σάββατο 1 Μαΐου 2010

Δημοσκόπηση

Ελευθεροτυπία: 1/5/2010
Αντίθετοι με νέα μέτρα το 51,3% των Ελλήνων

Όσο κι αν διαφωνούμε με την τακτική των δημοσκοπήσεων, η συγκεκριμένη δημοσκόπηση συστήνεται. Ιδιαίτερα αν λάβει υπ' όψη του κάποιος ότι οι δημοσκοπήσεις στήνονται και μαγειρεύονται από τις εταιρείς κατά το δοκούν, τότε εύκολα διαπιστώνει ότι το 51% των αντίθετων με τα μέτρα, μεταφράζεται σε 91% κατά την ταπεινή μας άποψη

Παρασκευή 23 Απριλίου 2010

Υποθετικά μιλώντας

Ας υποθέσουμε ότι γίνονταν τα παρακάρω :

1. Δανείζουμε εμείς (οι Έλληνες) την Ελλάδα άμεσα. Έχουμε αρκετές καταθέσεις για να καλύψουμε αρκετούς μήνες. Ταυτόχρονα, δίδοντας εξωφρενικά προνόμια στους Κινέζους (λιμάνι και ζώνη ελευθέρου εμπορίου για ίδρυση μονάδων συναρμολόγησης και "εξευρωπαϊσμού" των προϊόντων τους) τους πουλάμε 40 με 50 δις ευρώ ομολόγα. Ένα μεγάλο μέρος των Ευρώ που μαζεύει η Κυβέρνηση από τα παραπάνω το μετατρέπει σε δολλάρια (δείτε το γιατί στο 4)

2. Καλούμε το ΔΝΤ για τα υπόλοιπα. Θα πληρώσουμε κατιτίς παραπάνω αλλά θα απολαύσουμε τα μούτρα των "Εταίρων" όταν καταλάβουν ότι η Ευρωπαϊκή τους Ένωση είναι ένα μάτσο κουρελόχαρτα. Θα απολαύσουμε επίσης μιά άνευ προηγουμένου ξεφτίλα της Κομισιόν και των καρεκλοκενταύρων της.

3. Αναθεωρούμε τις παραγγελίες οπλικών συστημάτων από τους φίλους Ευρωπαίους

4. Καλούμε την Κομισιόν να δει το θέμα εξόδου μιάς χώρας από τη Ζώνη του Ευρώ, μια και αυτό δεν προβλέπεται πουθενά. Με το που θα κυκλοφορήσει η είδηση το Ευρώ θα χάσει το 30% της αξίας του ως προς το δολλάριο. Στο σημείο αυτό η Ελληνική Κυβέρνηση πουλάει τα δολλάρια και αγοράζει Ευρώ. Το κέρδος είναι 25% (με τις προμήθειες) και οι Γερμαναράδες το φυσάνε και δεν κρυώνουν.

5. Εν τω μεταξύ σοβαρευόμαστε και δουλεύουμε και πληρώνουμε φόρους

6. Συνάπτουμε συνθήκη με την Τουρκία σύμφωνα με την οποία δίνουμε Ελληνική (άρα και Ευρωπαϊκή) υπηκοότητα σε όποιον Τούρκο πολίτη έχει συγγένεια μέχρι β' βαθμού με Τουρκους που εκτοπίστηκαν κατά την ανταλλαγή πληθυσμών. ¨ολοι αυτοί την επόμενη μέρα παίρνουν το αεροπλάνο για τη Γερμανία... Ταυτόχρονα θεσπίζουμε ακόμα πιό εύκολα κριτήρια ελληνοποίησης (με παράβολο 3.000 Ευρώ) των παράνομων προσφύγων. Και αυτοί παίρνουν την επόμενη μέρα το τραίνο για τη Γερμανία και Γαλλία. Με τρόμο βλέπουν οι Εταίροι εισρροή 15.000 χιλιάδων μουσουλμάνων την εβδομάδα με Ελληνικά διαβατήρια.

7. Η Κομισιόν απελπισμένη καλεί τους Εταίρους να αναθεωρήσουν τη στάση τους για την Ελλάδα, όλοι όμως βλέπουν ότι είναι αργά.

8. Η Ελλάδα αιτείται αποχώρησής της από το Ευρώ. Ακολουθούν και η Ιταλία και Ισπανία που υποφέρουν χρόνια από το σκληρό Ευρώ και την κηδεμονία των Γερμανών. Το Ευρώ καταρρέει. Η Κομισιόν παραιτείται σύσσωμη. Οι Άγγλοι κατηγορούν Γερμανία και Γαλλία ότι τα έκαναν μούσκεμα και ζητούν επειγόντως αναθεώρηση των Συνθηκών.

9. Έχουμε φτάσει το Δεκέμβριο του 2012. Οι Γερμανοί κατάλαβαν ότι τα έβαλαν με λάθος Mother fucker.

Μερικές μέρες αργότερα φτάνει το τέλος του κόσμου. Όχι για όλους όμως, οι Έλληνες (και τα 15 εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο) έχουν μεταφερθεί με τα διαστημόπλοια των Ελ στον Άλφα του Κενταύρου. Μαζί τους σώθηκαν και μερικές ξέμπαρκες Γερμανίδες που είχαν παντρευτεί κάτι γκαρσόνια από την Μύκονο...

Ολα αυτά βέβαια θα μπορούσαν να γίνουν πρίν την προσφυγή μας στο "δίχτυ προστασίας" και με την προϋπόθεση ότι:
1. Στο Ελλαδιστάν η πολιτική ηγεσία δεν είναι υπόδουλη στα συμφέροντα των τραπεζιτών
2. Εκτός των εταίρων "φίλων" μας, δεν μας έχουν ξεγράψει και οι ΕΛ.

Δευτέρα 12 Απριλίου 2010

Το πιστόλι στο τραπέζι. Μύθος και πραγματικότητα

Επανήλθαμε μετά τις διακοπές του Πάσχα με νέα "τεράστια επιτυχία" της Ελλάδας. Το περιβόητο πιστόλι είναι πλέον γεμάτο και είναι πάνω στο τραπέζι. Η κυβέρνηση και οι εντεταλμένοι δημοσιοΚΑΦΡΟΙ πουλάνε την είδηση για την αποσαφήνιση των όρων λειτουργίας του πακέτου στήριξης της Ελληνικής οικονομίας από την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. ως εθνική επιτυχία και ως Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στη βασανιζόμενη Ελλάδα η οποία βάλλεται από τους κακούς κερδοσκόπους.
Ωραία όλα αυτά και καλά κάνουν και το πουλάνε το θέμα όπως νομίζου, αλλά υπάρχουν κάποιες παράμετροι της συμφωνίας οι οποίες (σκοπίμως;) παραλείπονται.
Και εξηγούμαι:

  • Το χρέος της Ελλάδας (300 δις) τοκίζεται κατά το μεγαλύτερο ποσοστό του (70 %) με σταθερό επιτόκιο. Άρα και το επιτόκιο με το οποίο θα λάβουμε τα χρήματα που προβλέπονται από τη συμφωνία θα είναι σταθερό. Οπότε το σενάριο περί κυμαινόμενου επιτοκίου ως εναλλακτική λύση δεν υφίσταται. Η Ελλάδα θα αναγκαστεί να πάρει τα χρήματα του πακέτου με το σταθερό επιτόκιο που συμφωνήθηκε. Δηλαδή με 5%. Έτσι με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγούμαστε στο πακέτο στήριξης δανειζόμενοι 40 δις σε πρώτη φάση (30 από Ε.Ε. και 10 από Δ.Ν.Τ.) με έκδοση 3ετών ομολόγων με σταθερό επιτόκιο 5%.
  • Η "κακή" Γερμανία νικήθηκε από τους ηρωικούς Έλληνες πολιτικούς σε μια άνιση μάχη και τελικά συμφώνησε να συμβάλει και αυτή μαζί με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης στο πακέτο. Έτσι ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων που θα δοθούν στην Ελλάδα θα προέρχεται από τη Γερμανία. Κανείς δεν επισημαίνει όμως ότι η Γερμανία δανείζεται με 3% και έτσι δεν έχει κανένα πρόβλημα να αγοράσει 20 δις Ελληνικών ομολόγων με επιτόκιο 5% και ταυτόχρονα να εκδώσει δικά της ομόλογα αξίας 20 δις με 3% επιτόκιο. Έτσι η Γερμανία έχει μια θετική γι αυτήν διαφορά επιτοκίου 2% την οποία καρπώνεται. Άρα όχι μόνο δε βοηθάει αλλά κερδίζει από αυτή τη διαδικασία. Αυτή δεν είναι κερδοσκοπία κύριοι δημοσιοΚΑΦΡΟΙ; Και μάλιστα σε επίπεδο κυβερνήσεων και όχι τραπεζών; Κατά τ' άλλα υποχρεώσαμε τους Γερμανούς να συμβάλουν με σημαία την αλληλεγγύη στα πλαίσια της Ε.Ε.
  • Άλλη παράμετρος της ιστορίας είναι η εμπλοκή του Δ.Ν.Τ. το οποίο όπου έχει εμπλακεί, ακόμη τρέχουν και δε φτάνουν. Και εκτός αυτού το Δ.Ν.Τ. είναι όργανο πίσω από το οποίο στην ουσία είναι η Goldman sucks και οι μεγάλοι πιστωτικοί οργανισμοί / τράπεζες. Δηλαδή οι διεθνείς ΚΕΡΔΟΣΚΌΠΟΙ όπως τους ονομάζετε κύριοι δημοσιοΚΑΦΡΟΙ και οι οποίοι ως σύμβουλοι της Ελληνικής κυβέρνησης του 2000 είναι αυτοί που δημιούργησαν το σημερινό πρόβλημα αποκρύπτοντας την πραγματική διάσταση του τότε δημόσιου χρέους της χώρας.
  • Όσες διαψεύσεις και αν ακούγονται περί νέων μέτρων που θα ληφθούν, δεν υπάρχει περίπτωση μέχρι το τέλος του καλοκαιριού και αφού η Ελλάδα κάνει χρήση του πακέτου, να μην υπάρξουν. Ήδη συζητείται στο Μαξίμου η φόρμουλα βάσει της οποίας θα μειωθεί το προσωπικό του Δημόσιου τομέα. Και αυτό θα είναι το ελάχιστο. Έπονται μέτρα αντίστοιχα με αυτά που λήφθηκαν σε χώρες όπου το Δ.Ν.Τ. παρενέβη. Με λίγα λόγια θα υπάρξουν μέτρα κατά του ασφαλιστικού, των συντάξεων και των αποδοχών μισθωτών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Η δε ανεργία θα χτυπήσει κόκκινο μέσα στο 2011. Όσον αφορά τα οικονομικά μεγέθη, (πληθωρισμός, ανάπτυξη) καλύτερα να μην τα θίξω.
  • Όσον αφορά το άλλο κόστος όλης της ιστορίας, όχι το οικονομικό, ούτε το κοινωνικό, αλλά το πολιτικό, επισημαίνω μόνο το εξής: Ουδείς αμφισβητεί την προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση τους τελευταίους 6 μήνες. Και επικοινωνιακά όλη αυτή η προσπάθεια πλασαρίστηκε από τους δημοσιοΚΑΦΡΟΥΣ άψογα και με τακτ. Έτσι, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των προσπαθειών της κυβέρνησης, ο πρωθυπουργός δεν θα αποκτήσει τη ρετσινιά αυτού που έφερε το Δ.Ν.Τ. στην Ελλάδα. Θα περάσει στον κόσμο το προφίλ του πολιτικού που αγωνίστηκε (πράγμα που όντως κάνει), αλλά αν το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό, τότε θα είναι αυτός που έφερε το πακέτο στήριξης και όχι το Δ.Ν.Τ.

Άρα ναι, το πιστόλι είναι πάνω στο τραπέζι και είναι και γεμάτο. Αλλά βρίσκεται εκεί μόνο και μόνο για να αυτοκτονήσουμε και όχι ως απειλή για τους κακούς κερδοσκόπους

Αυτά τα ολίγα και έπεται συνέχεια ...

Τετάρτη 24 Μαρτίου 2010

Εναλλακτικοί τρόποι για κατάργηση επιδομάτων

Η κυνέρνηση συνεχίζει τις περικοπές επιδομάτων πέραν του νομοσχεδίου που ψηφίστηκε και προβλέπει 12% μείωση σε κάθε είδους επιδόματα στο δημόσιο. Φαεινό παράδειγμα το πιο κάτω άρθρο του Βήματος, http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=16&artid=322031&dt=24/03/2010, σύμφωνα με το οποίο, με πλάγιο τρόπο και με το πρόσχημα της μείωσης της γραφειοκρατίας, επιχειρείται η κατάργηση (και όχι η μείωση) επιδόματος των υπαλλήλων του ΥΠ.ΕΣ. Υπενθυμίζεται ότι όταν κατατέθηκε το νομοσχέδιο για τη διάσωση της οικονομίας, ειδικά γι αυτό το επίδομα υπήρχε παράγραφος με την οποία καταργείτο. Μετά από έντονες αντιδράσεις των υπαλλήλων του ΥΠ.ΕΣ., η κυβέρνηση υπαναχώρησε, καταργώντας την επίμαχη παράγραφο. Τώρα φαίνεται πως η κυβέρνηση επανέρχεται και καταργεί το εν λόγω επίδομα των υπαλλήλων του ΥΠ.ΕΣ. μέσω άλλου νομοσχεδίου που θα φέρει στη βουλή.

Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010

Πρόγραµµα Σταθερότητας Ανάπτυξης

Αναδημοσίευση από http://galera.gr/magazine/modules/articles/article.php?id=1968

Σταθερότητα και ανάπτυξη
Και τι δεν έχει αυτό το υπέροχο Πρόγραµµα Σταθερότητας Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας που έφτιαξε µε τα χεράκια του το ΠΑΣΟΚ: Μείωση µισθών, αύξηση έµµεσων φόρων, επώδυνες αλλαγές στο ασφαλιστικό και τα εργασιακά, γενικώς είναι σαν να το έχει γράψει µε τα χεράκια του το ΔΝΤ αυτοπροσώπως.
Τα προαναφερθέντα έχουν λίγο πολύ επισηµανθεί. Εκείνο που πέρασε σχετικά απαρατήρητο είναι ότι το πρόγραµµα προβλέπει µείωση κατά 2/3 των εργαζοµένων µε σύµβαση στο Δηµόσιο, µε παράλληλο πάγωµα των προσλήψεων για τρία χρόνια. Με άλλα λόγια, χιλιάδες νέοι άνθρωποι θα πεταχτούν στον δρόµο, ώστε µαζί µε τους απολυµένους του δηµόσιου τοµέα να συµπληρώσουν το 1 εκατ. των ανέργων που προβλέπει ο υπουργός Απασχόλησης Α. Λοβέρδος.
Και δεν είναι µόνο η ανεργία, είναι και η διάλυση του δηµόσιου τοµέα και εντέλει του κοινωνικού κράτους, διότι η µείωση του αριθµού των εργαζοµένων συνεπάγεται αυτοµάτως αποδιάρθρωση των νοσοκοµείων, των ΚΕΠ, των ειδικών σχολείων, της βοήθειας στο σπίτι. Με ένα εκατοµµύριο ανέργους και τους πολίτες χωρίς δίκτυ κοινωνικής προστασίας δεν µπορεί να υπάρξει ούτε σταθερότητα ούτε ανάπτυξη.

Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010

Κείμενο από την ιστοσελίδα του Τζίμμη Πανούση που χαρακτηρίζει την τρέχουσα ποιτική κατάσταση

Κυρίες και κύριοι δεν έχουμε δημοκρατία, δυστυχώς.

Η δημοκρατία προϋποθέτει ισονομία μεταξύ των πολιτών. Όλων των πολιτών. Εδώ δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Κομματική, εκδοτική, και δημοσιοκαφρική χούντα έχουμε. Είδατε εσείς καμιά ισονομία; Απλά δεν υπάρχει.
π.χ.
Αν εγώ καταθέσω ψευδή πλαστά στοιχεία στην εφορία με τη δήλωσή μου θα πάω φυλακή. Όμως, ο τέως πρωθυπουργός, το παχουλό ανιψάκι του Εθνάρχη, ο Κωστάκης ο Β' που τον είχαμε πρωθυπουργό -τρομάρα του- πέντε χρόνια, αυτός και η παρέα του, δήλωναν πλαστά στοιχεία στην Ευρώπη. Και αντί να πάνε φυλακή, κάθονται τώρα στα έδρανα της Βουλής.

Άλλα και ο Γιωργάκης ... που είναι πρωθυπουργός τώρα, έχει μαζέψει τους φίλους του και παίζει την κυβέρνηση. Τους μπιρμπιλογερουλάνοπεταλωτήδες. Ο Γιωργάκης πιστεύει ότι είναι πρόεδρος Μη-Κυβερνητικής Οργάνωσης. Δεν ξέρει απ' αυτή τη δουλειά. Λαπτοπάκιας με μουστάκι. Μαμάκιας. Η προσωποποίηση του Ντιντή που καρπάζωνε στις Ελληνικές ταινίες ο Βουτσάς. Δεν κάνει ο άνθρωπος γι' αυτή τη δουλειά. Στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, είχε βύσμα τον πατέρα του και γινόταν υπουργός. Πήγε στις ΗΠΑ για δολάρια και γύρισε με κατάργηση VISA. Πήγε στη Γαλλογερμανία για Euro και γύρισε με πολιτική στήριξη. Αν πάει δηλαδή στην Ιαπωνία για Γιεν, θα γυρίσει με με ψήφισμα υπέρ της διάσωσης της σαλαμάνδρας;;;

Με λίγα λόγια, την έχουμε βαμένη. Δεν υπάρχει προοπτική. Και μη νομίζετε ότι τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης αποτελούν καμία εναλλακτική πρόταση. Το ΚΚΕ βρίσκεται σε άλλο σύμπαν, στο συνασπισμό παίζουν τους αριστερούς, ενώ στο ΛΑΟΣ μαζεύουν ότι βρούν και το πασάρουν ως υποψήφιο βουλευτή για να παίρνουν έδρες στις εκλογικές αναμετρήσεις.

Οπότε το μόνο που μας μένει είναι η δυναμική που έχουμε εμείς οι ίδιοι οι πολίτες.
Ποιά δυναμική; Ο καθένας από εμάς ξέρει για τον εαυτό του.

Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010

ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ !!!!!

Στο σχέδιο νόμου που κατατέθηκε και ψηφίστηκε, υπάρχουν κάποιες συγκεκριμένες διατάξεις με τις οποίες αναστέλονται κάποιες υπουργικές αποφάσεις που αφορούν αυξήσεις σε ορισμένα επιδόματα συγκεκριμένων υπουργείων και υπηρεσιών.
Αυτές οι διατάξεις δεν περιλαμβάνονται στα μέτρα όπως αυτά ανακοινώθηκαν.

Και τέλος πάντων ας υποθέσουμε ότι εκτός από τα γνωστά -30% στα δώρα Χριστουγέννων / Πάσχα και στο επίδομα αδείας και -12% σε όλα τα επιδόματα στο δημόσιο, έπρεπε να υπάρξουν και κάποιες άλλες περικοπές.

Μπορεί να μας πει κάποιος με ποιά κριτήρια επιλέχθηκε η αναστολή των συγκεκριμένων υπουργικών αποφάσεων, με τις οποίες μειώνονται αποδοχές σε συγκεκριμένες υπηρεσίες του δημοσίου; Και γιατί επιλέχθηκαν οι συγκεκριμένοι δημόσιοι υπάλληλοι, όταν άλλοι συνάδελφοί τους (π.χ. Υπ. Οικονομικών) είναι πολύ καλύτερα αμοιβόμενοι;

Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2010

Τι δεν πάει καλά τον τελευταίο καιρό;

Ρίξτε μια ματιά στο πιο κάτω link: http://troktiko.blogspot.com/2010/02/blog-post_3223.html

Αυτό είναι ένα μικρό δείγμα του κλίματος που επικρατεί στη χώρα. Αλλά αν τέτοια περιστατικά συνδυαστούν με το νομοσχέδιο για τους μετανάστες και την υποτέλεια που δηλώνουμε στους "φίλους" μας Ευρωπαίους τον τελευταίο καιρό με πρόσχημα την άσχημη οικονομική κατάσταση της χώρας, διερωτάται κανείς αν υπάρχει κάποιο σχέδιο δημιουργίας πλήγματος κατά της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων. Και μετά οι κύριοι "προοδευτικοί" πολιτικοί περιμένουν να μη στρέφεται ο κόσμος σε ακροδεξιούς χώρους. Τα πράγμα γίνονται όλο και πιο επικίνδυνα. Και οι δηλώσεις Υπουργών που παρομοιάζουν τη χώρα με τον Τιτανικό, δε βοηθούν.

ΑΣ ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΜΕ ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ.