Ελλήνων χρόνος 28/1/2017

Ελλήνων χρόνος 27/1/2017

Ελλήνων χρόνος 26/1/2017

Ἔμφυλες ταυτότητες

Δήλωση ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τὴν θεματικὴ ἑβδομάδα. Δὲν ἐπιθυμῶ τὸ τέκνο στὸ ὁποῖο ἀσκῶ ὡς γονέας νομίμως τὴν ἐπιμέλεια καὶ γενικῶς τὴ γονικὴ μέριμνα νὰ παρακολουθήσει καὶ νὰ συμμετέχει καθ’ οἱονδήποτε τρόπο στὴν παρουσίαση τοῦ τρίτου ἄξονα μὲ τίτλο «Ἔμφυλες ταυτότητες»! 

Οχυρά Ρούπελ

 Δυο λόγια για τα οχυρά.του Ρούπελ στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα

Πρόκειται για το μεγαλύτερο κατασκευαστικό έργο στην Ελλάδα τον 20ο αιώνα. Μία αμυντική γραμμή από το Μπέλλες έως την Ροδόπη, με 21 συγκροτήματα οχυρών σε δυσπρόσιτα σημεία της μεθορίου με τη Βουλγαρία, που υλοποιήθηκε με επιτυχία μέσα σε τέσσερα χρόνια (1936-1940).

Κάθε οχυρό αποτελείται από ένα υπόγειο δαιδαλώδες και αθέατο εξωτερικά συγκρότημα, με θαλάμους οπλιτών, γραφεία διοίκησης, μαγειρεία, αποθήκες πυρομαχικών και άλλους χώρους που επικοινωνούν μεταξύ τους με στενούς διαδρόμους και καταλήγουν συνήθως σε πολυβολεία, παρατηρητήρια και άλλα επίγεια αμυντικά έργα του οχυρού.

Το μέγεθος του έργου είναι δυσθεώρητο, ιδιαίτερα εάν ληφθεί υπόψη ο χρόνος που απαιτήθηκε για την ολοκλήρωσή του: Απαιτήθηκαν να διανοιχτούν υπόγειες στοές συνολικού μήκους 24 χλμ. και υπόγεια καταφύγια μήκους περίπου 13 χλμ., ενώ για την προσέγγιση στις περιοχές των οχυρών κατασκευάστηκαν 174 χλμ. οδικού δικτύου. Ο στρατιωτικός σχεδιασμός του έργου έγινε από αξιωματικούς του Πεζικού και του Πυροβολικού, ενώ η κατασκευή ανατέθηκε σε αξιωματικούς του Μηχανικού. Ιδιαίτερα σημαντικός υπήρξε ο ρόλος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Γύρω από τα 21 οχυρά αναπτύχθηκαν διπλές και τριπλές γραμμές ανάσχεσης, με δίκτυα αντιαρματικών τάφρων και εμποδίων.   Αν και τα οχυρά κατασκευάστηκαν για να αντιμετωπίσουν πιθανή επιθετική ενέργεια από την Βουλγαρία, τελικά χρησιμοποιήθηκαν –με επιτυχία- κατά τον Απρίλιο του 1941 όταν -παρά τη λυσσαλέα επίθεση- οι Γερμανοί αναγκάστηκαν να την παρακάμψουν προκειμένου να καταλάβουν την Θεσσαλονίκη.

Η απάντηση του Αντισυνταγματάρχη Γεώργιου Δουράτσου, διοικητή του οχυρού Ρούπελ- στους Γερμανούς : «Τα οχυρά δεν παραδίδονται αλλά καταλαμβάνονται» συνεχίζει να συγκινεί έως τις μέρες μας. Ο ηρωισμός και η αυτοθυσία των λιγοστών υπερασπιστών τους, προκάλεσε την έκπληξη του εχθρού, αλλά και τον θαυμασμό των συμμάχων.   

Πηγή: 

Βόρειος Ήπειρος

Όταν στην βουλή των Ελλήνων υπήρχαν βουλευτές από την Βόρειο Ήπειρο

  

Οι εκλογές της 6ης Δεκεμβρίου 1915 - Η πανηγυρική είσοδος των Βορειοηπειρωτών βουλευτών στην ελληνική Βουλή - Τα γεγονότα της εποχής

Βλέποντας τους γείτονες Αλβανούς συνεχώς να προκαλούν, με αποκορύφωμα τον σχηματισμό του αλβανικού (;) αετού σε ελληνικό στρατόπεδο (Μεσολόγγι), σκεφτήκαμε να αναφερθούμε σε ένα ιστορικό γεγονός ελάχιστα γνωστό. Την παρουσία 101 χρόνια πριν, εκλεγμένων βουλευτών από τη Βόρεια Ήπειρο στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Ίσως είναι μια ευκαιρία για όλους να μάθουν ότι η ιστορία γράφεται με γεγονότα και ντοκουμέντα και όχι με ψέματα, φανφαρονισμούς και… σέλφι!

Και ειδικά η ιστορία της Βορείου Ηπείρου, είναι γραμμένη και με το αίμα χιλιάδων Ελλήνων…

Τι προηγήθηκε - Τα γεγονότα συνοπτικά

Μετά την κήρυξη της αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου (14/2/1914), το ξεκίνημα επαναστατικού αγώνα και τη συγκρότηση προσωρινής κυβέρνησης "Αυτόνομης Βορείου Ηπείρου", υπό τον Γ.Χ. Ζωγράφο, φτάνουμε στις 17 Μαΐου 1914, οπότε υπογράφεται το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, με το οποίο αναγνωριζόταν διεθνώς η ελληνικότητα της Βορείου Ηπείρου, εξασφαλιζόταν η τοπική αυτοδιοίκηση και δίνονταν στους Βορειοηπειρώτες όλα τα εκκλησιαστικά και εκπαιδευτικά προνόμια.

Στις 18 Οκτωβρίου 1914, ο ελληνικός στρατός επανήλθε στη Βόρεια Ήπειρο, ενώ στις 31 Μαΐου 1915 εκλέγονται οι πρώτοι Βορειοηπειρώτες βουλευτές για το ελληνικό Κοινοβούλιο. 

Στη χώρα μας, έγιναν εκλογές στις 6 Δεκεμβρίου 1915, από την κυβέρνηση Σκουλούδη, η οποία έμεινε στην εξουσία και μετά από αυτές. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος δεν συμμετείχε επειδή τις θεώρησε παράνομες και στη συνέχεια συγκρότησε στη Θεσσαλονίκη την Προσωρινή Κυβέρνηση Εθνικής Άμυνας.

Η Βουλή της 1ης Ιανουαρίου 1916

Στη Βουλή που προέκυψε από τις εκλογές αυτές, εκλέχτηκαν συνολικά 332 βουλευτές. Το Κόμμα των Εθνικοφρόνων (Δ. Γούναρης – Σ. Σκουλούδης), εξέλεξε 230 βουλευτές, το Συντηρητικόν Κόμμα (Ν. Στράτος) 7, το Εθνικόν (Κ. Μαυρομιχάλης) 6, η Μακεδονική Ομάδα (Σ. Δραγούμης) 5, το Προοδευτικό Κόμμα, υπό τον Ν. Δημητρακόπουλο 3, ενώ 62 βουλευτές ήταν ανεξάρτητοι και 19 βουλευτές ανεξάρτητοι, προερχόμενοι από τη Βόρεια Ήπειρο (πηγή: Βικιπαίδεια).

Ο Ηπειρώτης πολιτικός Αλέκος Παπαδόπουλος στο βιβλίο του "Άπειρος Χώρα" (έκδ. 1992), κάνει λόγο για 18 βουλευτές, 11 από το Αργυρόκαστρο και 7 από την Κορυτσά. Δεν παραθέτει όμως στοιχεία για αυτούς. Αναφέρει ότι: "Κατά την είσοδό τους στην Ελληνική Βουλή, οι συνάδελφοί τους, τους υποδέχτηκαν με ζητωκραυγές".
Ο Κωνσταντίνος Α. Βακαλόπουλος, στο ογκώδες βιβλίο του "ΗΠΕΙΡΟΣ" αναφέρει τα ονόματα 14 βουλευτών, 8 από το νομό Αργυροκάστρου και 6 από το νομό Κορυτσάς. Για πρώτη φορά, στο διαδίκτυο, αναφέρουμε μέσα από το protothema.gr, ποιοι ήταν οι 14 Βορειοηπειρώτες βουλευτές.

Από το νομό Αργυροκάστρου: Δ. Δούλης, Σ. Σπυρομήλιος, Π. Ζάππας, Κ. Κυρίτσης, Χ. Γιόσκας, Δ. Παποάλας, Θ. Αδαμίδης και Β. Σωτηριάδης.

Από το νομό Κορυτσάς: Ι. Αδαμίδης, Κ. Πολένας, Σ. Χαρισιάδης, Κ. Σκενδέρης, Ε. Σώμος και Δ. Ζήκος.

Υπάρχει όμως διχογνωμία όπως είδαμε για τον αριθμό των βουλευτών.

Τα Πρακτικά της Βουλής των Ελλήνων αναφέρουν τους βουλευτές ονομαστικά και όχι ανά εκλογική περιφέρεια. Είμαστε συνεπώς υποχρεωμένοι, προς το παρόν, να αρκεστούμε σε αυτά τα ονόματα, που αναφέρονται από έναν έγκριτο ιστορικό, όπως είναι ο Κ.Α. Βακαλόπουλος. 

Από τον ίδιο ιστορικό μαθαίνουμε ότι οι Βορειοηπειρώτες βουλευτές που εκλέχθηκαν το Μάιο του 1915 "δεν έγιναν δεκτοί (ενν. στη Βουλή), γιατί έτσι το επέβαλε η "άψογη" στάση της επίσημης ελληνικής πολιτικής και της διπλωματίας απέναντι στις ευρωπαϊκές δυνάμεις".

Τα γεγονότα στη συνέχεια

Τον Μάρτιο του 1916, η ελληνική κυβέρνηση με βασιλικό διάταγμα κήρυξε επίσημα την ένωση της Βορείου Ηπείρου με την Ελλάδα, γεγονός που προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Ιταλίας και την παρέμβαση των μεγάλων δυνάμεων. Οι Βορειοηπειρώτες βουλευτές εμποδίστηκαν να πάρουν μέρος στις συνεδριάσεις του ελληνικού κοινοβουλίου.

Επωφελούμενοι από τον εθνικό διχασμό, οι Ιταλοί κατέλαβαν τον Αύγουστο του 1916 τη Χειμάρρα και το Τεπελένι και ως το τέλος του ίδιου χρόνου, μετά την αποχώρηση των ελληνικών στρατευμάτων, ολόκληρη τη Βόρεια Ήπειρο. Στις 3 Ιουνίου 1917, οι Ιταλοί εισβολείς κήρυξαν πανηγυρικά την ενοποίηση και την ανεξαρτησία της Αλβανίας κάτω από την ιταλική κυριαρχία. Βέβαια, η Βόρεια Ήπειρος είναι ένα βιβλίο από μόνη της, θα επανέλθουμε με εκτενέστερο αφιέρωμα.

Υ.Γ. Μας έκανε μεγάλη εντύπωση ότι στην ίδια Βουλή της 11/1/1916, υπήρχαν 15 μουσουλμάνοι βουλευτές (π.χ. οι Μουσταφά Αρίφ και Νετζίμ Δερβίς Βέης ήταν βουλευτές Θεσσαλονίκης) και 2 Εβραϊκής καταγωγής βουλευτές: ο Μαυρίκιος Κορίννας και ο Σολομών Μεγήρ (;) (τα γράμματα στα πρακτικά της Βουλής είναι κάπως δυσανάγνωστα).
Πηγή Μιχάλης Στούκαprotothema.gr

Ελλήνων χρόνος

Τώρα το κινητό θα αναλύει και το DNA

Η τεχνολογική εξέλιξη στον τομέα των κινητών προχωράει τώρα και στον τομέα της βιολογίας. Ερευνητές στις ΗΠΑ και τη Σουηδία δημιούργησαν μια μικρή συσκευή που προσαρτάται σε ένα κινητό τηλέφωνο και επιτρέπει τη διενέργεια άμεσων γενετικών αναλύσεων οπουδήποτε και με πολύ χαμηλότερο κόστος από ό,τι οι εξετάσεις που γίνονται σε εργαστήρια.

Οι επιστήμονες των πανεπιστημίων της Καλιφόρνια, της Στοκχόλμης και της Ουψάλα, με επικεφαλής τον καθηγητή Ματς Νίλσον, που έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Communications» σύμφωνα με το BBC, δήλωσαν ότι η συσκευή τους, που λειτουργεί ως μικροσκόπιο σε συνεργασία με το τηλέφωνο, θα μπορούσε να παραχθεί μαζικά με λιγότερο από 500 δολάρια.

Η συσκευή, που παράγεται μέσω τρισδιάστατης εκτύπωσης, προορίζεται να βοηθήσει τους γιατρούς σε απομακρυσμένα μέρη, όπου δεν υπάρχει πρόσβαση σε εργαστήρια γενετικών αναλύσεων, προκειμένου να κάνουν διάγνωση έγκαιρα και να θεραπεύουν καλύτερα διάφορες παθήσεις, όπως καρκίνο, φυματίωση κ.α.

Οι γιατροί δεν θα χρειάζεται πλέον να στέλνουν δείγματα ιστών σε μακρινά εργαστήρια για ανάλυση. Η συσκευή εντοπίζει καρκινικές μεταλλάξεις, καθώς επίσης κάνει διάγνωση αν μια λοίμωξη οφείλεται σε βακτήριο ή ιό, ώστε να χορηγηθεί η κατάλληλη για την περίπτωση θεραπεία.

Ο γιατρός μπορεί να πάρει ιστό από τον ασθενή και να τον τοποθετήσει στη συσκευή κάτω από ένα ειδικό φακό, που συνδέεται με την κάμερα του κινητού, μετατρέποντάς την έτσι σε μικροσκόπιο. Οι εικόνες που τραβιούνται, στέλνονται στη συνέχεια για ανάλυση σε ένα λογισμικό που διαθέτει ειδικό αλγόριθμο. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν για την έρευνά τους ένα κινητό Nokia Lumia 1020, αλλά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και άλλα νεότερα smartphones.

Ήδη, η βρετανική εταιρεία Oxford Nanopore Technologies αναπτύσσει μια ακόμη φθηνότερη εκδοχή, που επιτρέπει μεγαλύτερο εύρος γενετικών και άλλων αναλύσεων. Η συσκευή SmidgION, με μέγεθος κουτιού σπίρτων, μπορεί, επίσης, να προσαρτηθεί σε κινητό τηλέφωνο και αναμένεται να κυκλοφορήσει έως το τέλος του 2017

Πηγή: newsbeast.gr.

Ελλήνων χρόνος

Ελλήνων χρόνος

Ελλήνων χρόνος

Ημερολογιακή, λαογραφική, εκκλησιαστική προσέγγιση της Ορθόδοξης ζωής και τα μυστήρια στη ζωή των Ελλήνων Που πότε και πως πραγματοποιούνται

Γρίβας Αχιλλέας Έρωτας

Γρίβας Αχιλλέας Αναγέννηση

Προσωπογραφίες

Γρίβας Αχιλλέας Προσωπογραφία

Γρίβας Αχιλλέας Το λιμάνι

Αριστεροί μύθοι και πικρές αλήθειες για τα Δεκεμβριανά

Η μάχη των Αθηνών 

ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΟΝ ΚΙΝΗΜΑ: Ο υπουργός Εθνικής Αμύνης κ. Σταύρος Κωστόπουλος επί τη 22α επετείω της καταστολής του κομμουνιστικού κινήματος του 1944, εξέδωσε την κάτωθι ημερησίαν διαταγήν: «Αι ένοπλοι δυνάμεις της χώρας αποτίουν φόρον τιμής εις τους υπέρ πίστεως και πατρίδος πεσόντας αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και άνδρας των Σωμάτων Ασφαλείας. Πλείσται υπήρξαν αι δραματικαί του έθνους στιγμαί κατά την τελευταίαν 30ετίαν, το αποκορύφωμά των όμως υπήρξεν η ερυθρά ανταρσία και η καταστροφική μανία του εσωτερικού μετώπου των κομμουνιστών. Εκκλησίαι εβεβηλώθησαν, σημαίαι κατεπατήθησαν, Ελληνες πολίται φρικτώς εβασανίσθησαν και εδολοφονήθησαν υπό των κομμουνιστών. Τα Σώματα Ασφαλείας της χώρας και ειδικά το Σύνταγμα Χωροφυλακής του Μακρυγιάννη συνέβαλον αποτελεσματικώς εις την καταστολήν του Δεκεμβριανού κινήματος και αργότερον, παρά το πλευρόν των ενόπλων δυνάμεων, συνέβαλον εις την οριστικήν συντριβήν του ξενοκινήτου κομμουνισμού. Η μνήμη των πεσόντων ανδρών των Σωμάτων Ασφαλείας κατά τας μάχας του Δεκεμβρίου 1944 να παραμείνη αιωνία». (Στη φωτογραφία, βρετανικό άρμα στην Αθήνα. Με τα μπερέ, άνδρες του 5ου Σκωτικού Τάγματος Αλεξιπτωτιστών. Οι στρατιώτες με τις χλαίνες είναι των δυνάμεων της ελληνικής κυβέρνησης, εξοπλισμένοι εκ των ενόντων, όπως δείχνουν το γερμανικό και το ιταλικό κράνος τους. Τέτοιας προέλευσης κράνη έφεραν και άνδρες του ΕΛΑΣ.)

Τα Δεκεμβριανά του 1944 υπήρξαν ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Επί έναν και πλέον μήνα η μόλις λυτρωμένη από τη γερμανική κατοχή πρωτεύουσα μεταβλήθηκε σε θέατρο πολεμικών συγκρούσεων που μαίνονταν τόσο στο κέντρο όσο και στις συνοικίες της.

Ήταν μια σύγκρουση αναμενόμενη )και όχι αναπάντεχη) εάν κάποιος αναλογιστεί τις ένοπλες αντιπαραθέσεις που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της κατοχής  ανάμεσα στις δυνάμεις του EAM από τη μία και της κυβέρνησης από την άλλη

Πηγή: periodiko.net

Ομόνοια, Δεκέμβριος 1944

 Άρματα στη πλατεία Συντάγματος (Dmitri Kessel)

 Βρετανοί στρατιώτες στην οδό Σταδίου (Dmitri Kessel)

 Σύνταγμα, 3 Δεκεμβρίου 1944 (Dmitri Kessel)

 Πλατεία Συτνάγματος, Δεκέμβριος 1944. Απέναντι, το ξενοδοχείο King George.

 Πανεπιστημίου, Δεκέμβριος 1944 (Dmitri Kessel)

 Κόσμος στην Ερμού (Dmitri Kessel)

 Σημείο ελέγχου κάπου στην Αθήνα (;), τον Δεκέμβριο του ’44 (Dmitri Kessel)

Αριστεροί μύθοι και πικρές αλήθειες για τα Δεκεμβριανά

Τα δραματικά γεγονότα του Δεκεμβρίου- Ιανουαρίου 1944 στην Αθήνα έχουν δώσει λαβή για την καλλιέργεια μιας ολόκληρης μυθολογίας από την πλευρά του ΚΚΕ και άλλων συνιστωσών της ελληνικής Αριστεράς. Προσωπικά δεν συμμερίζομαι απόψεις τύπου μαύρο-άσπρο (π.χ. όλοι οι δεξιοί είναι καλοί και όλοι οι αριστεροί είναι κακοί), αλλά πιστεύω ότι η νέα γενιά Ελλήνων δεν είναι υποχρεωμένη να τρέφεται με την μυθολογία και την παραφιλολογία μιας συγκεκριμένης παρατάξεως.

Θα προσπαθήσω να δώσω κάποιες παραμέτρους και ορισμένα ιστορικά στοιχεία, ώστε να βοηθήσω την απαγκίστρωση της νεοελληνικής ιστοριογραφίας από μύθους συστηματικά και περίτεχνα καλλιεργημένους επί δεκαετίες.

Ερώτημα 1ο. Το ΚΚΕ επί κατοχής απλώς βοηθούσε τον αγώνα κατά των κατακτητών ή προετοίμαζε μεθοδικά την αρπαγή της εξουσίας και τον ένοπλο αγώνα κατά του αστικού κοινοβουλευτικού καθεστώτος;

Παρά τους τόνους μελανιού που έχουν χυθεί τα γεγονότα και τα ντοκουμέντα μιλούν από μόνα τους. Το ΕΑΜ ήταν μία οργάνωση –προμετωπίδα, στην οποία εντάχθηκαν βεβαίως πολλοί ακομμάτιστοι πατριώτες για να απελευθερώσουν την πατρίδα από την τριπλή Κατοχή. Όμως το ΚΚΕ ποτέ δεν έχασε τον έλεγχο και χρησιμοποίησε τη στρατολόγηση αγνών πατριωτών για να έχει ετοιμοπόλεμο στρατό για την περίοδο μετά την Απελευθέρωση. Είναι χαρακτηριστική η τάση του ΕΛΑΣ (Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού) να διαλύει με φονικό τρόπο αντίθετες οργανώσεις ακόμη και την Κεντροαριστερή ΕΚΚΑ του Συνταγματάρχη Ψαρρού. Η ΕΚΚΑ (Εθνική και Κοινωνική Απελευθέρωση) και η ένοπλη ομάδα της, το 5/42 Σύνταγμα, δεν είχε μεγάλη δύναμη, αλλά ως μη ελεγχομένη από το ΚΚΕ ενοχλούσε. Έτσι φθάσαμε στη δολοφονία του Ψαρρού στο Κλήμα Δωρίδος από τον ΕΛΑΣ (νύχτα της 16ης προς 17η Απριλίου 1944).
Ο Άγγλος Συνταγματάρχης Κρις Γουντχάουζ, ο οποίος ανήκε τότε στη βρετανική στρατιωτική αποστολή που στήριζε την ελληνική Αντίσταση, γράφει τα εξής χαρακτηριστικά: «Για τους ηγέτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ -όχι όμως και για πολλούς από τους οπαδούς τους, των οποίων ήταν εύκολο να εκμεταλλευθούν τον ενθουσιασμό- η πάλη κατά των Γερμανών ήταν δευτερεύουσα μέριμνα, η οποία αναλαμβανόταν μόνο για σκοπούς που εξυπηρετούσαν τον αρχικό σκοπό της κατακτήσεως της πολιτικής εξουσίας»(1). Ο Γιουγκοσλάβος παρτιζάνος και συνεργάτης του Κομμουνιστή ηγέτη Τίτο, ο γνωστός Βουκμάνοβιτς-Τέμπο, αν και υπήρξε για ένα διάστημα σύμβουλος και συνεργάτης του ΚΚΕ, παραδέχεται ότι μερικές φορές ο ΕΛΑΣ σκοπίμως απέφευγε τη σύγκρουση με τους Γερμανούς και Ιταλούς για να διατηρεί δυνάμεις για την κατάληψη της εξουσίας.

Ερώτημα 2ο. Τι προηγήθηκε του αιματηρού συλλαλητηρίου της 3.12.1944;

Μετά την απελευθέρωση της Αθήνας στις 12.10.1944 σχηματίσθηκε Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου. Σ' αυτή συμμετείχαν και Υπουργοί-Υφυπουργοί από τον χώρο του ΕΑΜ χωρίς να είναι όλοι ακραίοι κομμουνιστές. Αυτοί ήσαν οι Γ. Ζεύγος, Μ. Πορφυρογένης, Α. Σβώλος, Η. Τσιριμώκος, Α. Αγγελόπουλος και Ν. Ασκούτσης. Οι διαπραγματεύσεις είχαν καταλήξει στην απόφαση να διαλυθεί την 1.12.1944 η Πολιτοφυλακή του ΕΑΜ και να παραδώσει τη θέση της σε μία νέα Εθνοφυλακή, η οποία θα απετελείτο από άνδρες όλων των αποχρώσεων και κομμάτων. Όμως το ΕΑΜ αρνήθηκε την ημέρα εκείνη να συμμορφωθεί και με εντολή του ΚΚΕ αποσύρθηκαν από την Κυβέρνηση οι αριστεροί Υπουργοί. Το ΚΚΕ κρατούσε την Πολιτοφυλακή για να επιτεθεί εναντίον των Αγγλικών Δυνάμεων του Σκόμπι και των ελαχίστων κυβερνητικών δυνάμεων, όπως ήταν η Χωροφυλακή και η Αστυνομία Πόλεων. Ζήτησε δε άδεια για συλλαλητήριο στις 3 Δεκεμβρίου.

Ερώτημα 3ο. Η άποψη του ΚΚΕ είναι ότι το συλλαλητήριο ήταν ειρηνικό, αλλά τους πυροβόλησαν εν ψυχρώ οι αστυνομικοί από τη Μεγάλη Βρετανία και από την ταράτσα της Βουλής.

Η αλήθεια είναι ότι η απόφαση για γενική επανάσταση είχε ληφθεί προ πολλού. Πριν από το συλλαλητήριο ένοπλοι του ΚΚΕ επετέθησαν κατά του σπιτιού του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου και τραυμάτισαν έναν αστυφύλακα, ενώ στο Σύνταγμα σκότωσαν πριν από το συλλαλητήριο άλλον έναν αστυνομικό. Την πραγματική εικόνα της επαναστατικής προετοιμασίας ομολογεί ένα τότε στέλεχος του ΚΚΕ, ο Α. Καλλιγάς, ο οποίος γράφει τα εξής εξόχως ενδιαφέροντα:
«Οι εφημεριδοπώλες διαλαλούσαν τα παραρτήματα (της 1ης Δεκεμβρίου) με τη μοιραία διαταγή και το διάγγελμα (του Σκόμπι) που απειλούσε το λαό με λιμοκτονία και οικονομικό βάραθρο. Τώρα πια δεν απομένει καμία ελπίδα. Καμία ελπίδα; Ίσως αν υποχωρούσαν οι εαμικοί. Έτρεξα στα γραφεία της οργάνωσης. Τα δωμάτια ήσαν άδεια..... τα έγγραφα είχαν μεταφερθεί και πολλά έπιπλα. Από τα στελέχη κανείς. Μόνο οι ελασίτες της φρουράς υπήρχαν στο χτίριο και μερικοί πολίτες. Χωρίς να ρωτήσω τίποτε, γύρισα προς τα πίσω. Βγήκα και τράβηξα για το Κόμμα. Μια ανάλογη έκπληξη με περίμενε κι εκεί. Όλα είχαν μετακομιστεί. Το χτίριο είχε αδειάσει. Ρώτησα τον άνθρωπο της πόρτας: «Δεν μου λες, σύντροφε, μεταφερθήκανε τα γραφεία σας;». «Από σήμερα» μου απάντησε. «Πού» ξαναρώτησα με αδημονία. «Στην παρανομία, σύντροφε», έκανε ζωηρά ο θυρωρός. «Δεν κατάλαβες , λοιπόν, ακόμη, τί γίνεται;» Και τότε κατάλαβα οριστικά και αναμφισβήτητα τί γινότανε....»(2).

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι δύο ημέρες πριν από το συλλαλητήριο, που πυροδότησε την έκρηξη, το ΚΚΕ και οι θυγατρικές του οργανώσεις είχαν ήδη φυγαδεύσει τα στελέχη τους στην παρανομία και είχαν κλείσει τα γραφεία τους. Η απόφαση για την ένοπλη κατάληψη της εξουσίας είχε ήδη ληφθεί και είναι μέγας μύθος να επιρρίπτεται η ευθύνη στην Αστυνομία, ότι δήθεν μετέτρεψε σε αιματηρή διαδήλωση ένα ειρηνικό συλλαλητήριο. Το τεχνηέντως παρουσιαζόμενο ως «ειρηνικό συλλαλητήριο» ήταν η αιχμή του δόρατος μιας προαποφασισμένης γενικής και βίαιης εξέγερσης. Αν επετύγχανε αυτή η εξέγερση η Ελλάς θα είχε μεταβληθεί σε ένα στρατόπεδο συγκεντρώσεως σταλινικού τύπου, εκατομμύρια αντιφρονούντες (Βασιλόφρονες, Φιλελεύθεροι, Σοσιαλδημοκράτες κ.α) θα είχαν εκτελεσθεί ή εγκλεισθεί σε ελληνικά Γκουλάγκ και η Μακεδονία και η Θράκη θα είχαν αποσχισθεί από την Ελλάδα. Ευτυχώς που ο τελικός στόχος των Δεκεμβριανών απέτυχε. Αυτά που είδαμε και μάθαμε για τα κομμουνιστικά καθεστώτα μετά την κατάρρευσή τους το 1989-1990 μάς πείθουν ότι ο Θεός και η αυτοθυσία των λίγων κυβερνητικών και Βρετανών μαχητών έσωσαν την Ελλάδα από μύρια δεινά.

Ερώτημα 4ο. Πώς δικαιολογείται το όργιο σφαγών αμάχων, οι λεηλασίες σπιτιών και καταστημάτων και η απαγωγή ομήρων εκ μέρους του ΚΚΕ;

Δεν μιλούμε για θύματα σε μάχες μεταξύ αντιπάλων ομάδων. Αναφερόμαστε σε ολόκληρες οικογένειες που βρέθηκαν παραμορφωμένες από την επαναστατική βία του ΚΚΕ, του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ (κομμουνιστική οργάνωση ειδικευμένη σε πολιτικές δολοφονίες). Αυτά τα κατέγραψαν Άγγλοι Εργατικοί (δηλαδή Κεντροαριστεροί ) υπό τον Βουλευτή Σιτρίν που ήλθε ειδικά γι' αυτό τον σκοπό στην Αθήνα μετά την καταστολή της ένοπλης στάσης. Ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Δαμασκηνός υπολόγισε σε 65.000 τους αμάχους που φονεύθηκαν. Πολλοί απήχθησαν στα Κρώρα και σε άλλα σημεία της Αττικοβοιωτίας και αναγκάσθηκαν να περπατούν ημίγυμνοι μέσα στο κρύο του χειμώνα. Ίσως το ΚΚΕ ήθελε να εξαφανίσει την ηγεσία της αστικής τάξης απαγάγοντας και δολοφονώντας ιατρούς, δικηγόρους, Πανεπιστημιακούς καθηγητές και αξιωματικούς. Όμως και αυτή η ερμηνεία δεν εξηγεί το εύρος και το μένος της βίας, διότι μεταξύ των δολοφονηθέντων και απαχθέντων περιλαμβάνονταν και απλοί εργάτες, χαμηλόμισθοι υπάλληλοι, και άνθρωποι κάθε τάξεως και ηλικίας.

Την απαράδεκτη βία και αιματοχυσία παραδέχθηκαν με υπόμνημα προς τον Αντιβασιλέα και Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό ορισμένα στελέχη του ΚΚΕ και των συνεργαζομένων αριστερών δυνάμεων. Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον Ριζοσπάστη της 5.4.1945, φέρει τις υπογραφές των Σιάντου, Ζεύγου, Πορφυρογένη, Σβώλου, Αγγελόπουλου, Ασκούτση, Μάντακα κ.α. και λέει μεταξύ άλλων: «Έγινε ένα κίνημα που όλοι αναγνωρίζουν ότι δεν έπρεπε να γίνει και έπρεπε να είχε αποφευχθεί. .... Και δυστυχώς κατά το κίνημα αυτό έγιναν όσα έγιναν εναντίον αμάχων και αθώων...».
Την ίδια ακριβώς ημέρα συνήλθε η 11η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ και κατέγραψε τα κυριότερα λάθη που οδήγησαν στην αποτυχία της εξέγερσης: Επισημαίνονται κυρίως «η όχι σωστή εκτίμηση των διαθέσεων και του ρόλου της αγγλικής κυβέρνησης του Τσώρτσιλ», η «υποτίμηση των διαθέσεων της αντίδρασης τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό» και η «υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων του ΚΚΕ».

Για την ιστορία αξίζει να αναφέρουμε ότι στις 3 Ιανουαρίου τα δύο μεγάλα κόμματα, Λαϊκό και Φιλελευθέρων, για να στηρίξουν τον αγώνα υπέρ της αστικής δημοκρατίας, σχημάτισαν και στήριξαν την Κυβέρνηση υπό τον Νικόλαο Πλαστήρα. Στις 10 Ιανουαρίου συνήφθη ανακωχή και από 2 έως 12 Φεβρουαρίου 1945 συνεκλήθη στη Βάρκιζα συνάντηση μεταξύ της Κυβερνήσεως και του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ με στόχο την παράδοση του οπλισμού από τον ΕΛΑΣ. Εκεί υπεγράφη η ιστορική Συμφωνία της Βάρκιζας, δόθηκε υπόσχεση να μην τιμωρηθούν οι ηγέτες της εξέγερσης και επετράπη η ελεύθερη διάδοση των κομμουνιστικών ιδεών. Αργότερα ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης κατηγόρησε τον Γιώργη Σιάντο ως προδότη και ως κύριο υπεύθυνο γι την ήττα στη μάχη της Αθήνας τον Δεκέμβριο 1944.

Ερώτημα 5ο. Θα κέρδιζε ή θα έχανε το ΚΚΕ αν απέφευγε την ένοπλη ρήξη και αν ακολουθούσε πολιτικές μεθόδους επιρροής;
Ο γνώστης της εποχής, αείμνηστος πολιτικός και ιστορικός Ευάγγελος Αβέρωφ (1908-1990. Ξεκίνησε ως στέλεχος των Φιλελευθέρων, στη συνέχεια διετέλεσε στενός συνεργάτης και Υπουργός του Κωνσταντίνου Καραμανλή και έγινε αρχηγός επί ένα διάστημα της Νέας Δημοκρατίας) παρατηρεί τα εξής:

«....Το Κόμμα μπορούσε πράγματι αν παραιτείτο της τραγικής εξεγέρσεως του Δεκεμβρίου του 1944 να καταλάβει μια θέση εξέχουσα και ίσως δεσπόζουσα στην πολιτική ζωή της χώρας. Κατά το τέλος του 1944 βρισκόταν στην Κυβέρνηση. Είχε αποκτήσει συμμάχους σε όλες τις τάξεις του πληθυσμού. Οι πλείστοι από αυτούς , αν και ακόμη διατηρούσαν αμφιβολίες απέναντί του ήταν του λοιπού τόσον εκτεθειμένοι ώστε θα συνοδοιπορούσαν κατ' ανάγκην μαζί του. Εξάλλου το ΚΚΕ είχε εισχωρήσει παντού και οι αντίπαλοί του ήταν αδύνατοι και διηρημένοι. Η πολιτική διαδικασία τού προσέφερε πλεονεκτήματα σαφή, βέβαια, και με την πάροδο του χρόνου ίσως αποφασιστικά. Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πώς το ΚΚΕ άφησε να του διαφύγουν όλες αυτές οι εξαιρετικές ευκαιρίες.
Ίσως αυτό οφείλεται στο ότι το ΚΚΕ ακολουθούσε δύο αντίθετες γραμμές και δεν απεφάσιζε να ακολουθήσει τη μία ή την άλλη: Κυμαινόταν συνεχώς μεταξύ του αγώνος και του συμβιβασμού, μεταξύ της γραμμής της δυνάμεως και της γραμμής της πολιτικής. Χρησιμοποίησε τον αγώνα και τη δύναμη μόνο στον «τρίτο γύρο». Αν είχε νωρίτερα ακολουθήσει τη μία ή την άλλη γραμμή είναι πιθανόν ότι ο καταστρεπτικός γι' αυτόν «τρίτος γύρος» δεν θα χρειαζόταν» (3). (Ο Αβέρωφ με τον όρο «τρίτος γύρος» αναφέρεται στην ένοπλη σύγκρουση του 1946-1949 από την οποία το ΚΚΕ εξήλθε ηττημένο και οδηγήθηκε στην παρανομία).

Ερώτημα 6ο. Σήμερα τι πρέπει να μαθαίνουν οι νέοι μας;

Νομίζω ότι είναι καιρός να ισορροπήσει το εκκρεμές της ελληνικής ιστοριογραφίας. Από το 1949 έως το 1974 ακουγόταν και γραφόταν μόνον η αντικομμουνιστική πλευρά των γεγονότων του 1941-1949, στα οποία περιλαμβάνονται και τα Δεκεμβριανά. Από το 1974 μέχρι σήμερα ακούγεται κατά κόρον και καθ' υπερβολήν η άποψη του ΚΚΕ και η ερμηνεία της αριστερόστροφης ιστοριογραφίας. Επιτέλους πρέπει η σύγχρονη Ελληνική Δημοκρατία και η κοινωνία να αναγνωρίσει ότι όσοι Χωροφύλακες, Αστυφύλακες, Λιμενοφύλακες, στρατιωτικοί κ.ά. σκοτώθηκαν υπερασπιζόμενοι τη νόμιμη Κυβέρνηση της Ελλάδος δεν ήσαν «μοναρχοφασίστες», ούτε συνεργάτες των Ναζί, ούτε ενήργησαν μόνοι τους και αυθαιρέτως. Υπεράσπισαν τη δημοκρατία, τον Κοινοβουλευτισμό, την οικονομική ευημερία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας. Προς Θεού, δεν προτείνω να ξανακαλλιεργήσουμε έναν παρωχημένου τύπου αντικομμουνισμό. Αλλά προτείνω να γίνει προσπάθεια από τον Δεξιό και Κεντρώο χώρο για να διαδοθούν περισσότεροι τα σοβαρά και ψύχραιμα βιβλία που επικρίνουν το ΚΚΕ για τα Δεκεμβριανά, όπως π.χ. το βιβλίο «Φωτιά και Τσεκούρι» του Ευαγγέλου Αβέρωφ. Και να οργανωθούν ιστορικά συμπόσια, στα οποία να μπορέσουν να ακουσθούν ελεύθερα όλες οι απόψεις.

Είναι κωμικοτραγικό μετά την κατάρρευση των ανατολικών καθεστώτων σταλινικού τύπου να βλέπουμε αριστερούς συγγραφείς σε όλη την Ευρώπη να καταγράφουν και να επικρίνουν τα εγκλήματα και τα άλλα σφάλματα των κομμουνιστικών κομμάτων ή καθεστώτων και στη χώρα μας να εμποδίζονται από τραμπούκους οι Γάλλοι συγγραφείς που ήλθαν στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσουν το βιβλίο «Η μαύρη βίβλος του Κομμουνισμού» (εκδόσεις ΕΣΤΙΑ). Φυσικά δέχομαι ότι αγριότητες διεπράχθησαν πιθανόν και από την πλευρά των κυβερνητικών ή των βρετανικών δυνάμεων. Σε έναν πόλεμο κανείς δεν είναι άγιος. Όμως στην περίπτωση των κυβερνητικών επρόκειτο για μεμονωμένα περιστατικά ενώ στην περίπτωση του ΚΚΕ και της ΟΠΛΑ επρόκειτο για σταθερή και μεθοδευμένη γραμμή.
Καιρός να ομονοήσουμε οι Έλληνες, διότι οι στιγμές είναι δύσκολες. Όμως η ομόνοια και η καταλλαγή δεν επιτυγχάνονται με μονομερείς διαστρεβλώσεις της Ιστορίας και με συνεχή καλλιέργεια μύθων από μία παράταξη, η οποία προκάλεσε μεγάλο θρήνο και μεγάλη ζημιά στον τόπο και καλό θα ήταν κάποτε να καθήσει ταπεινά και να κάνει τη σκληρή αυτοκριτική της. Όχι μόνο για τα Δεκεμβριανά, αλλά και για την τυφλή υποταγή στον αιμοσταγή δικτάτορα Στάλιν, για το αίτημα της απόσχισης από την Ελλάδα της Μακεδονίας και για πολλά άλλα.

Κωνσταντίνος Χολέβας

παραπομπές
1. C.M. Woodhouse: Apple of Discord, London 1948, σελ. 141.

2. Α. Καλλιγά: «Φλεγόμενη Πολιτεία- Η μάχη της Αθήνας», Αθήνα 1946 , σελίδα 13 (Παραπέμπει σ’ αυτόν ο Θεοφ. Παπακωνσταντίνου στο βιβλίο του «Ανατομία της Επαναστάσεως, Αθήνα 1952).

3.Ευ. Αβέρωφ-Τοσίτσα: Φωτιά και Τσεκούρι- Ελλάς 1946-49 και τα προηγηθέντα, Βιβλιοπωλείον της ΕΣΤΙΑΣ, Αθήνα 2010 (πρώτη μονοτονική έκδοση), σελ. 146-147

Το άρθρο αυτό του Κωνσταντίνου Χολέβα παρουσιάστηκε αρχικά στην ελληνική έκδοση του περιοδικού BBC History.

 

Φθινοπωρινός περίπατος 

Φωτογράφος Χρήστος Λαμπριανίδης 

ΑΛΕΞΙΜΕΤΡΑ: Αριστοτελική προσέγγιση του σύγχρονου οικονομικού ...

ΑΛΕΞΙΜΕΤΡΑ: Αριστοτελική προσέγγιση του σύγχρονου οικονομικού ...: Μπορεί κάποιος να κάνει μια αναδρομή στον Αριστοτέλη αν θέλει να καταλάβει τα αίτια της σημερινής οικονομικής κρίσης, καθώς και το τι μέλει ...

Ιταλία, στην παγίδα του χρέους 02/12/2016 από Analyst Team

«Τα συντάγματα και οι πολιτικές που υιοθετήθηκαν στη νότια περιφέρεια της Ευρώπης είναι υπερβολικά υπέρ των Πολιτών, επειδή έχουν τεθεί σε εφαρμογή μετά την πτώση του φασισμού, για να τους προστατεύουν από τέτοιου είδους συστήματα.

Ως εκ τούτου έχουν μία σειρά από χαρακτηριστικά που φαίνεται πως είναι ακατάλληλα για την περεταίρω ολοκλήρωση της περιοχής. Η Ευρώπη δεν χρειάζεται οικονομικές μεταρρυθμίσεις, αλλά πολιτικές αλλαγές» (J.P. Morgan, 2013 .....).

http://www.analyst.gr/2016/12/02/italia-stin-pagida-tou-xreous/